Πρωτοσέλιδο

ΑΡΟΝΙΑ: ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΡΔΗΣ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Στον καιρό της κρίσης και της ανεργίας λύση μπορεί να δώσει η γη με τα προϊόντα της; Γιατί όχι!
Στη Ροδόπολη, στους πρόποδες του Μπέλλες ένας άνθρωπος που αποφάσισε να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, δείχνει δρόμους και ανοίγει πόρτες στις καινοτόμες καλλιέργειες που δίνουν διέξοδο στις ανησυχίες των χτυπημένων από την οικονομική κρίση νεοελλήνων, αλλά και των αγροτών που βλέπουν να πλησιάζει το τέλος των επιδοτήσεων.
Οι καρποί του φυτού Αρόνια melanocarpa (είδος μύρτιλου) θεωρούνται διεθνώς όχι μόνο ένα θαύμα της φύσης λόγω των θεραπευτικών ουσιών που περιέχουν, αλλά και μία πρώτης τάξεως εναλλακτική καλλιέργεια υψηλής απόδοσης.
Στην Ελλάδα, η πρώτη παραγωγή έγινε εδώ, στο νομό Σερρών και πριν από λίγες μέρες, με απόφαση Υπουργού, εντάχθηκε στις καλλιέργειες θεραπευτικών φυτών της χώρας.

Τα πρώτα 4 στρέμματα
Ο κ. Κώστας Χοκμετίδης έμαθε για τους καρπούς του θάμνου της Αρόνιας, ψάχνοντας εναλλακτικούς τρόπους ελέγχου της υπέρτασης που τον ταλαιπωρούσε.
Έφερε τα φυτά από τη Βουλγαρία πριν από έξι χρόνια και αποκτώντας μία παράλληλη με το κύριο επάγγελμά του απασχόληση, βρήκε όχι μόνο την υγεία του όπως λέει ο ίδιος, αλλά κι έναν τρόπο να αποκτήσει επιπλέον εισόδημα.
«Δεν παίρνω πιά χάπια για την υπέρταση. Ρυθμίστηκε με ιατρική γνωμάτευση, μετά από δύο μήνες κατανάλωσης της Αρόνιας. Η επίσημη θεραπευτική δοσολογία είναι 20 με 25 καρπούς μετά το μεσημεριανό γεύμα και άλλους τόσους μετά το απογευματινό. Λειτουργεί. Το δοκίμασα πρώτα στον εαυτό μου. Όσο για την παραγωγή μου, ξέρω ότι πουλιέται σε πολύ καλές τιμές, κυρίως στο εξωτερικό, αλλά ακόμη δεν έχω ψάξει αρκετά την υπόθεση της διάθεσης. Θα γίνει όμως κι αυτό» δηλώνει χαρακτηριστικά.
Ο έμπορος επίπλων με έδρα τη Θεσσαλονίκη, έγινε καλλιεργητής Αρόνιας στα χωράφια της οικογένειάς του στον Παραπόταμο της Ροδόπολης, παράγοντας έναν από τους πλέον περιζήτητους διεθνώς για τις ιδιότητές του καρπό.

Ανθεκτικότατη και θεραπευτική.
Η Αρόνια ήρθε πριν από 100 χρόνια στην Ευρώπη από τον Καναδά. Στη Ρωσία ευδοκίμησε και χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για φαρμακευτικούς σκοπούς, ενώ στη χώρα μας ήρθε πειραματικά τη 10ετία του `80, από τον έλληνα τότε Δ/ντή του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών της Σόφιας κ. Γιώργο Γιακζίδη (στη φωτό αριστερά), σε συνεργασία με τον τακτικό ερευνητή του ΕΘΙΑΓΕ κ. Γιάννη Σπανό (στη φωτό δεξιά).
«Φέραμε από τη Βουλγαρία αυτόν τον ανθεκτικό σε καιρικές συνθήκες και ασθένειες θάμνο για πειραματική καλλιέργεια στη χώρα μας πριν από 30 περίπου χρόνια. Είδαμε ότι ευδοκιμεί και τον παρακολουθούμε έκτοτε στο πειραματικό πάρκο που έχουμε στη Χαλκιδική. Πρόκειται για πολύ πλούσιους σε αντιοξειδωτικά καρπούς με σπάνια θεραπευτική δράση σε πλήθος ασθενειών. Στη διεθνή φαρμακευτική κλίμακα φυτών από 1-5, ανήκει στο 1!Πριν από λίγες μέρες μάλιστα, το Υπουργείο με εισήγησή μου έκανε την Αρόνια ένα από τα τρία θεραπευτικά φυτά που καλλιεργούνται στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει πως ανοίγει φαρδύς ο δρόμος για επαγγελματική ενασχόληση με το φυτό» λέει στη στήλη ο καθηγητής κ. Σπανός.
«Στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες αλλά και στις ανατολικές χώρες, οι θεραπευτικές ιδιότητες της Αρόνιας ήταν από χρόνια γνωστές. Την χρησιμοποιούν για τη θεραπεία του διαβήτη, της υπέρτασης, της χοληστερίνης, διαφόρων καρδιολογικών προβλημάτων, σε φλεγμονές του ουροποιητικού, στις χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες αλλά και για προστασία από τη ραδιενέργεια. Να φανταστείτε πως όταν οι Ρώσοι έστειλαν τον Γκαγκάριν στο διάστημα, στις προμήθειες που του έδωσαν συμπεριλαμβανόταν και η Αρόνια. Έτσι έγινε γνωστότερη και στη διεθνή επιστημονική κοινότητα» συμπληρώνει ο κ. Γιακζίδης.

Μεγάλο το ενδιαφέρον
Οι καθηγητές δεν γνώριζαν για την καλλιέργεια στη Ροδόπολη. Όταν πριν λίγο καιρό ενημερώθηκαν γι` αυτήν από τον κ. Χοκμετίδη, επισκέφθηκαν τη φυτεία και προχώρησαν σε μέτρηση της περιεκτικότητας των καρπών σε χρήσιμες ουσίες.
«Εντυπωσιάστηκαν οι καθηγητές από τα αποτελέσματα. Η περιεκτικότητα είναι υψηλότατη. Φαίνεται πως τα χώματά μας, άρεσαν πολύ στο φυτό» δηλώνει στον «Κ» με μεγάλη ικανοποίηση ο κ. Χοκμετίδης.
Από τη στιγμή της δημοσιοποίησης της καλλιέργειας του θάμνου στη Ροδόπολη (με σημαντική την προβολή από την γράφουσα στην ΕΤ3), ο κ. Χοκμετίδης δέχεται καθημερινά τηλεφωνήματα από όλα τα μέρη της χώρας. Άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τις καινοτόμες καλλιέργειες, άλλοι που θέλουν να προωθήσουν το προϊόν στην αγορά, ακόμη και ασθενείς που αναζητούν φυσικές μεθόδους ελέγχου των παθήσεών τους, του τηλεφωνούν για πληροφορίες, τις οποίες δεν αρνείται. Το ίδιο και ο τακτικός ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ κ. Σπανός που έχει πειραματική εμπειρία πάνω στο συγκεκριμένο φυτό.
Να σημειωθεί πως από τον καρπό της Αρόνιας, παρασκευάζονται επίσης γλυκά, μαρμελάδες, χυμοί και κρασί, που έχουν παγκοσμίως υψηλή ζήτηση.


Φωτογραφίες:


Newsletter

Σαν σήμερα...

1600 | 

Γεννήθηκε ο Παπασυναδινός κατά πάσα πιθανότητα στο Μελικίτσι. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους εξέχοντες ιερείς της μητρόπολης Σερρών. Κατείχε τη θέση του σακελάριου στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά οι γενικότερες δραστηριότητές του προσδίδουν κύρος και εξουσία. Ο αυταρχικός χαρακτήρας του πατριάρχη της οικογένειας προκαθορίζει και το μέλλον των παιδιών του μεταξύ αυτών και του Συναδινού. Ο Συναδινός όταν ήταν παιδάκι δέκα χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στο σχολείο στα Καλά Δένδρα, όπου ο ιερέας Παπαδήμος του έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Όταν έκλεισε τα δεκαπέντε του, βρέθηκε στη πόλη των Σερρών για να μάθει ένα επάγγελμα. Αυτή η περίοδος εκμάθησης θα διαρκέσει μόνο ένα χρόνο. Την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου 1916, ο πατέρας του οργανώνει τον αρραβώνα του με την Αβραμπακίνα, κόρη του χρυσοχόου Κυριαζή. Στις 9 Νοεμβρίου του 1617 γίνεται ο γάμος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γουναράδες. Ο Συναδινός ήταν τότε μόλις 17 χρονών. Η Αβραμπακίνα θα γίνει η πιστή σύντροφος όλης του της ζωής και θα μοιραστεί μαζί του χαρές και λύπες που δυστυχώς οι δεύτερες ήταν πολύ περισσότερες. Νεόπαντρος ο Συναδινός συνεχίζει την εκπαίδευσή του κοντά στον ιερέα Παρθένιο, που εκείνη την εποχή δίδασκε στη Μητρόπολη. Σκοπός του να βελτιώσει τις γνωριμίες του για να μπει στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Το Φλεβάρη του 1619 γεννιέται το πρώτο του παιδί η Ασανώ η οποία πεθαίνει σε εννέα μήνες. Το ένα μετά το άλλο όλα τα παιδιά που το ζευγάρι απόκτησε είχαν την τύχη της Ασανώς. Η μόνη παρηγοριά του Συναδινού απομένει η εκκλησιαστική του καριέρα. Γρήγορα γίνεται ιεροδιάκονος τον Δεκέμβριο του 1619 και χειροτονείται ιερέας τη Μεγάλη Πέμπτη του 1622. Γρήγορα ο νεαρός Συναδινός αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας, έτσι διορίζεται από τον μητροπολίτη Άρχων του Ψαλτήρος Σερρών. Αγοράζει από τον μητροπολίτη Τιμόθεο 5 ενορίες για 600 άσπρα, γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μια πρόοδο στην καριέρα του, αλλά και μια σημαντική οικονομική επένδυση για την εποχή. Η επόμενη δεκαετία βρίσκει τον Συναδινό στενά δεμένο με την πόλη. Κατοικεί πλέον στις Σέρρες, όπου το 1634 αγοράζει ένα σπίτι στο μαχαλά της Επίσκεψης. Το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1634 αναγορεύεται σε σκευοφύλακας. Στη συνέχεια όμως και για λόγους αδιευκρίνιστους που έχουν να κάνουν με εσωτερικές διαμάχες της εκκλησίας και συσχετισμούς, αναγκάζεται να αφήσει το αξίωμά του και να γίνει σακελάριος. Το τι ακριβώς συνέβη δεν το γνωρίζουμε. Δυσνόητα γεγονότα, ονόματα, ρόλοι, πρόσωπα τα οποία μας διαφεύγουν, συντελούν ώστε τον Μάρτιο του 1831 ο Συναδινός να βρεθεί σε άσχημη θέση και μάλιστα αφορισμένος από την εκκλησία των Σερρών. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ταραγμένα και συσσωρεύουν κι άλλα προβλήματα πάνω του και η θέση του στην κοινότητα της πόλης έγινε πολύ εύθραυστη, αν όχι εχθρική. Στις 11 Ιουλίου του 1636 πεθαίνει ο πατέρας του Συναδινού. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ποιο δύσκολα για την ζωή του Συναδινού, έτσι αναγκάζετε να φύγει για το Άγιο Όρος, όπου και παραμένει για έναν χρόνο περίπου. Οικογενειακές διαφορές που είχαν να κάνουν με κληρονομικά ζητήματα στα οποία είχαν εμπλακεί η εκκλησία και ο οικογενειακός του περίγυρος το οδηγούν μέχρι το Πατριαρχείο στην προσπάθεια του να βρει το δίκιο του. Το 1640 επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένος από την εξέλιξη της υπόθεσής του. Τα ίχνη του Συναδινού χάνονται μετά το 1642, την εποχή που γράφει και τις μνήμες του στον πολύτιμο κώδικα που σώζεται στο Άγιο Όρος. Από διάφορα εκκλησιαστικά έγγραφα που έχουν διασωθεί και κάνουν μνεία το όνομα του φέρεται ότι συνεχίζει να παίζει ρόλο στη ζωή των Σερρών μέχρι το 1662 τουλάχιστον. Το "Χρονικό" του θεωρείται αξεπέραστη πηγή εκκλησιαστικών και ιστορικών πληροφοριών αλλά, το κυριότερο, χρονικό καταγραφής των καθημερινών συμβάντων στις Σέρρες στα μέσα του 17ου αιώνα.

1769 | 

Από έκθεση του Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης: «Τα νέα είναι ότι εξαιτίας του πολέμου της Μοσκοβίας γέμισε η περιοχή Σερρών από λιποτάκτας οι οποίοι ξεγυμνώνουν και φονεύουν όλους εκείνους που δεν έχουν καλήν συνοδείαν».

1918 | 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνοδευόμενος από κλιμάκιο υπουργών ήλθε για δεύτερη φορά στην απελευθερωμένη πόλη των Σερρών ύστερα από την δίχρονη βουλγαρική κατοχή και περιδιάβηκε συγκινημένος τους δρόμους της.

1930 | 

Διεξήχθη ο τελικός του πρωταθλήματος Σερρών μεταξύ του «Ηρακλή» και του «Απόλλωνα», με νίκη του «Ηρακλή» και σκορ 2-1.

1931 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» ο τενόρος Λέανδρος Καβαφάκης και η καρατερίστα Αγγέλα Σεβίλη είχαν την τιμητική τους βραδιά.

1935 | 

Το θερινό «Πάνθεον» αποχαιρέτησε τη σαιζόν με το «ωραιότερο και πλουσιώτερο πρόγραμμα» που εντυπωσίασε τους Σερραίους αφού προβάλλονταν: 1ον) Η μουσική ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με τη Λίλιαν Χάρβεϋ και τον «γόητα τενόρον» Τζων Μπόλς, 2ον) «Ένα ωραιότατον πρωτότυπον Ζουρνάλ ομιλών Ελληνιστί» και 3ον) Την «Κατάλυσιν της επαναστάσεως της 3ης Μαρτίου 1935».

1935 | 

Στο «Πάνθεον» προβλήθηκε η ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με την Λίλιαν Χάρβεϋ.

1964 | 

Ο όμιλος «Ορφέας» συμμετείχε με τη μικτή του χορωδία στο Φεστιβάλ Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Π. Σταματίου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)