Πρωτοσέλιδο

ΑΡΟΝΙΑ: ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΡΔΗΣ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Στον καιρό της κρίσης και της ανεργίας λύση μπορεί να δώσει η γη με τα προϊόντα της; Γιατί όχι!
Στη Ροδόπολη, στους πρόποδες του Μπέλλες ένας άνθρωπος που αποφάσισε να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, δείχνει δρόμους και ανοίγει πόρτες στις καινοτόμες καλλιέργειες που δίνουν διέξοδο στις ανησυχίες των χτυπημένων από την οικονομική κρίση νεοελλήνων, αλλά και των αγροτών που βλέπουν να πλησιάζει το τέλος των επιδοτήσεων.
Οι καρποί του φυτού Αρόνια melanocarpa (είδος μύρτιλου) θεωρούνται διεθνώς όχι μόνο ένα θαύμα της φύσης λόγω των θεραπευτικών ουσιών που περιέχουν, αλλά και μία πρώτης τάξεως εναλλακτική καλλιέργεια υψηλής απόδοσης.
Στην Ελλάδα, η πρώτη παραγωγή έγινε εδώ, στο νομό Σερρών και πριν από λίγες μέρες, με απόφαση Υπουργού, εντάχθηκε στις καλλιέργειες θεραπευτικών φυτών της χώρας.

Τα πρώτα 4 στρέμματα
Ο κ. Κώστας Χοκμετίδης έμαθε για τους καρπούς του θάμνου της Αρόνιας, ψάχνοντας εναλλακτικούς τρόπους ελέγχου της υπέρτασης που τον ταλαιπωρούσε.
Έφερε τα φυτά από τη Βουλγαρία πριν από έξι χρόνια και αποκτώντας μία παράλληλη με το κύριο επάγγελμά του απασχόληση, βρήκε όχι μόνο την υγεία του όπως λέει ο ίδιος, αλλά κι έναν τρόπο να αποκτήσει επιπλέον εισόδημα.
«Δεν παίρνω πιά χάπια για την υπέρταση. Ρυθμίστηκε με ιατρική γνωμάτευση, μετά από δύο μήνες κατανάλωσης της Αρόνιας. Η επίσημη θεραπευτική δοσολογία είναι 20 με 25 καρπούς μετά το μεσημεριανό γεύμα και άλλους τόσους μετά το απογευματινό. Λειτουργεί. Το δοκίμασα πρώτα στον εαυτό μου. Όσο για την παραγωγή μου, ξέρω ότι πουλιέται σε πολύ καλές τιμές, κυρίως στο εξωτερικό, αλλά ακόμη δεν έχω ψάξει αρκετά την υπόθεση της διάθεσης. Θα γίνει όμως κι αυτό» δηλώνει χαρακτηριστικά.
Ο έμπορος επίπλων με έδρα τη Θεσσαλονίκη, έγινε καλλιεργητής Αρόνιας στα χωράφια της οικογένειάς του στον Παραπόταμο της Ροδόπολης, παράγοντας έναν από τους πλέον περιζήτητους διεθνώς για τις ιδιότητές του καρπό.

Ανθεκτικότατη και θεραπευτική.
Η Αρόνια ήρθε πριν από 100 χρόνια στην Ευρώπη από τον Καναδά. Στη Ρωσία ευδοκίμησε και χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για φαρμακευτικούς σκοπούς, ενώ στη χώρα μας ήρθε πειραματικά τη 10ετία του `80, από τον έλληνα τότε Δ/ντή του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών της Σόφιας κ. Γιώργο Γιακζίδη (στη φωτό αριστερά), σε συνεργασία με τον τακτικό ερευνητή του ΕΘΙΑΓΕ κ. Γιάννη Σπανό (στη φωτό δεξιά).
«Φέραμε από τη Βουλγαρία αυτόν τον ανθεκτικό σε καιρικές συνθήκες και ασθένειες θάμνο για πειραματική καλλιέργεια στη χώρα μας πριν από 30 περίπου χρόνια. Είδαμε ότι ευδοκιμεί και τον παρακολουθούμε έκτοτε στο πειραματικό πάρκο που έχουμε στη Χαλκιδική. Πρόκειται για πολύ πλούσιους σε αντιοξειδωτικά καρπούς με σπάνια θεραπευτική δράση σε πλήθος ασθενειών. Στη διεθνή φαρμακευτική κλίμακα φυτών από 1-5, ανήκει στο 1!Πριν από λίγες μέρες μάλιστα, το Υπουργείο με εισήγησή μου έκανε την Αρόνια ένα από τα τρία θεραπευτικά φυτά που καλλιεργούνται στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει πως ανοίγει φαρδύς ο δρόμος για επαγγελματική ενασχόληση με το φυτό» λέει στη στήλη ο καθηγητής κ. Σπανός.
«Στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες αλλά και στις ανατολικές χώρες, οι θεραπευτικές ιδιότητες της Αρόνιας ήταν από χρόνια γνωστές. Την χρησιμοποιούν για τη θεραπεία του διαβήτη, της υπέρτασης, της χοληστερίνης, διαφόρων καρδιολογικών προβλημάτων, σε φλεγμονές του ουροποιητικού, στις χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες αλλά και για προστασία από τη ραδιενέργεια. Να φανταστείτε πως όταν οι Ρώσοι έστειλαν τον Γκαγκάριν στο διάστημα, στις προμήθειες που του έδωσαν συμπεριλαμβανόταν και η Αρόνια. Έτσι έγινε γνωστότερη και στη διεθνή επιστημονική κοινότητα» συμπληρώνει ο κ. Γιακζίδης.

Μεγάλο το ενδιαφέρον
Οι καθηγητές δεν γνώριζαν για την καλλιέργεια στη Ροδόπολη. Όταν πριν λίγο καιρό ενημερώθηκαν γι` αυτήν από τον κ. Χοκμετίδη, επισκέφθηκαν τη φυτεία και προχώρησαν σε μέτρηση της περιεκτικότητας των καρπών σε χρήσιμες ουσίες.
«Εντυπωσιάστηκαν οι καθηγητές από τα αποτελέσματα. Η περιεκτικότητα είναι υψηλότατη. Φαίνεται πως τα χώματά μας, άρεσαν πολύ στο φυτό» δηλώνει στον «Κ» με μεγάλη ικανοποίηση ο κ. Χοκμετίδης.
Από τη στιγμή της δημοσιοποίησης της καλλιέργειας του θάμνου στη Ροδόπολη (με σημαντική την προβολή από την γράφουσα στην ΕΤ3), ο κ. Χοκμετίδης δέχεται καθημερινά τηλεφωνήματα από όλα τα μέρη της χώρας. Άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τις καινοτόμες καλλιέργειες, άλλοι που θέλουν να προωθήσουν το προϊόν στην αγορά, ακόμη και ασθενείς που αναζητούν φυσικές μεθόδους ελέγχου των παθήσεών τους, του τηλεφωνούν για πληροφορίες, τις οποίες δεν αρνείται. Το ίδιο και ο τακτικός ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ κ. Σπανός που έχει πειραματική εμπειρία πάνω στο συγκεκριμένο φυτό.
Να σημειωθεί πως από τον καρπό της Αρόνιας, παρασκευάζονται επίσης γλυκά, μαρμελάδες, χυμοί και κρασί, που έχουν παγκοσμίως υψηλή ζήτηση.


Φωτογραφίες:


Newsletter

Σαν σήμερα...

1909 | 

(9 το βράδυ) Δολοφονήθηκε ο Λάζαρος Κιούσης (Κούσης) (1866 - 1909). Υπήρξε φλογερός πατριώτης και μέλος της «Φιλικής Μακεδονικής Εταιρείας». Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1866 και εργάσθηκε ως γραμματέας του Ελληνικού Προξενείου Σερρών. Αγωνίσθηκε ψυχή τε και σώματι για την απελευθέρωση της πατρίδας του από τον Τουρκικό ζυγό. Συνέχισε τους αγώνες του και μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων γι' αυτό και δολοφονήθηκε από το μίσθαρνο όργανο του Νεοτουρκικού Κομιτάτου, Κωνσταντίνο Τζελεπή, έξω από την εξώπορτα του σπιτιού του στην συνοικία των Αγίων Αποστόλων, στην οδό «Κουνλούκι».

1920 | 

Την ημέρα κατά την οποία έγινε γνωστή η φονική απόπειρα κατά του Βενιζέλου, ο Ίων Δραγούμης επιστρέφοντας στην Αθήνα από την Κηφισιά φονεύθηκε από στρατιώτες του τμήματος Ασφαλείας. Υπήρξε Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός εθνικός αγωνιστής και συγγραφέας (1875 - 1920). Γιος του Στέφανου Δραγούμη, μετά το τέλος των νομικών του σπουδών, εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία αναπτύσσοντας παράλληλα και εθνική δράσηκαθ’ όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Υπηρέτησε στα Προξενεία Μοναστηρίου, Σερρών (καλοκαίρι 1903 έως 21 Ιανουαρίου 1904), Φιλιππούπολης, τον Πύργου της Βουλγαρίας, Αλεξάνδρεια, Δεδεαγάτς και το 1907 διορίσθηκε στην Πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης. Το 1909 μετατέθηκε στην πρεσβεία της Ρώμης και το 1910 στην Πρεσβεία του Λονδίνου. Το 1912 αποσπασμένος στο επιτελείο του αρχιστρατήγου διεξήγαγε την διαπραγμάτευση για την παράδοση της Θεσσαλονίκης. Αργότερα διορίσθηκε επιτετραμμένος της Ελλάδας στη Πετρούπολη και στη Βιέννη και τέλος στο Βερολίνο. Το 1916 εξέδωσε το περιοδικό «Πολιτική Επιθεώρισις». Υπήρξε θιασώτης της δημοτικής γλώσσας και μετείχε στην ίδρυση του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Το 1917 απελάθηκε στη Κορσική από την οποία επέστρεψε το 1919. Υπήρξε κορυφαίος στοχαστής με ελληνοκεντρικούς προσανατολισμούς. Έγραψε πολλά έργα (λογοτεχνικά πολιτικοκοινωνικά και φιλοσοφικά) μεταξύ των οποίων «Μαρτύρων και ηρώων αίμα», «Σαμοθράκη», «Όσοι ζωντανοί», «Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες», «Ελληνικός Πολιτισμός».

1924 | 

Άρχισε τις παραστάσεις του στη πόλη των Σερρών ο αθηναϊκός θίασος «με το περισπούδαστον έργον του Τολστόι της νεωτέρας φιλολογίας: «Καταστροφή» είς πράξεις 3" και "εξαιρετικού ενδιαφέροντος». Στην παράσταση που συμπληρώνονταν από ένα δεύτερο μέρος με το «Αγριόπαπιον», που ήταν «κωμωδία μετ' ασμάτων», πήραν μέρος οι ηθοποιοί: Ε. Θωμόπουλος, Ε. Θωμοπούλου, Στελ. Βλαχοπούλου, Ν. Μωραϊτης, Μ. Τασόγλου και Γ. Μαλαπέτσας.

1931 | 

Είναι η ημέρα της Αντιπολεμικής γιορτής των κομμουνιστών που από την μια μέχρι την άλλη άκρη της Ελλάδας έσπευσαν να την γιορτάσουν με απεργίες, συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Κύριος ομιλητής στη συγκέντρωση στην Πλατεία Μεγ. Αλεξάνδρου (σημ. Εμπορίου) ήταν ο πρόεδρος του σωματείου Καπνεργατών Δημήτρης Μουτάκας. Μόλις άρχισε να μιλάει οι συγκεντρωμένοι βρέθηκαν περικυκλωμένοι από την αστυνομία και το στρατό που αριθμητικά ήταν λιγότερος αλλά έφιππος. Ιππικό είχε και η αστυνομία κι ήταν όλοι τους οπλισμένοι. Η αστυνομία ζήτησε από τους συγκεντρωμένους να διαλυθούν και τότε ξέσπασαν ταραχές μπροστά στο ξενοδοχείο «Μητρόπολις». Κατά τη διάρκειά τους σκοτώθηκε από τούβλο ο υπασπιστής του Φρουραρχείου υπολοχαγός Γ. Καραντινάκης. Μια άλλη εκδοχή έκανε λόγο για σφαίρα από περίστροφο. Στα ίδια επεισόδια τραυματίστηκε ο διοικητής της Χωροφυλακής Μοίραρχος Αλεξάκης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες συλλήψεις κομμουνιστών. Στις αρχές Δεκεμβρίου δικάστηκαν στις Σέρρες όσοι συνελήφθησαν ως υπαίτιοι για τη δολοφονία του Καραντινάκη μόνο ένας καταδικάστηκε σε 4.5 χρόνια φυλακή και 2.5 εκτόπιση στη Γαύδο, ο Τουλκίδης.

1932 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» προβλήθηκε η πρώτη κανονικά ομιλούσα ταινία «Ο τραγουδιστής της τζαζ».

1953 | 

Κυκλοφόρησε η «Εικονογραφημένη επιθεώρηση Εφημερίς τουριστική, μεταναστευτική, ταξιδιωτική και των κοινοτήτων εσωτερικού, εξωτερικού, εκδιδομένη την 1ην και 15ην εκάστου μηνός»: «Νέα Ελλάς». Η εφημερίδα κυκλοφορούσε μέχρι το 1955. Υπεύθυνος σύνταξης και διευθυντής της ήταν ο Φραντζής Α. Αερόπουλος. Ήταν τετρασέλιδη, σε σχήμα 39Χ58.

1967 | 

Απεβίωσε ο Νίκος Βουζούκας, «ο πιο πονεμένος κ’ ο πιό βασανισμένος από όλους τους λογοτέχνες των Σερρών». Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1923. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο Σερρών προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα, που τον άφησε κουφό. Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια επιδόθηκε στη δημοσιογραφία σαν αθλητικογράφος. Πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με το μυθιστόρημά του «Όταν το πεπρωμένο κυβερνά». Τον Οκτώβριο του 1955 εξέδωσε το λογοτεχνικό και λαογραφικό περιοδικό «Σερραϊκά Γράμματα» που κυκλοφορούσε για δέκα χρόνια. Το 1959 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Είλωτες των Βουλγάρων» χρονικό της ομηρίας των Ελλήνων στη Βουλγαρία. Εξέδωσε ακόμα την ποιητική συλλογή «Σελίδες της ζωής» 1958, το χρονικό «Η απελευθέρωσις των Σερρών», την ποιητική συλλογή «Αχτίνες του Στρυμόνα» 1961 και τέλος το 1966 τις 16 Ωδές του «Γενοκτονία των Εβραίων».

1985 | 

Ξημερώματα, πέθανε ο Μιχάλης Τσαντήρης. Γεννήθηκε στις Σέρρες, στις 11 Δεκεμβρίου του 1923. Ο πατέρας του καταγόταν από την Κύπρο και είχε έρθει στη Μακεδονία με τον αγγλικό στρατό στη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου πολέμου. Η μητέρα του Νίνα ήταν δασκάλα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Στην κατοχή δουλεύει στις γαλαρίες και ταυτόχρονα οργανώνεται στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Η δολοφονία του φίλου του Σάκη Αδαμίδη τον αναγκάζει να φύγει προς την περιοχή του Έβρου, όπου αναγκάζεται να δουλέψει για μια ακόμη φορά στα σκαπτικά μηχανήματα που αλλάζουν την κοίτη του Έβρου. Στρατεύεται με τον Εθνικό Στρατό και τραυματίζεται στις επιχειρήσεις του Γράμμου. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα ασχολείται με τη γελοιογραφία δημοσιεύοντας σκίτσα του στο «Τραστ» της εποχής, δίπλα στα ονόματα των Δημητριάδη, Αρχέλαου, Παυλίδη και του Πολενάκη. Τον Ιανουάριο του 1949 απολύεται από το στρατό και προσλαμβάνεται λογιστής στο γραφείο του νομομηχανικού Σερρών και το 1953 παντρεύεται. Το 1958 ανοίγει ένα δικό του τεχνολογικό γραφείο. Με το συγγραφή διηγημάτων καταπιάστηκε σοβαρά από το 1950 και από το 1954 άρχισε να δημοσιεύει σε εφημερίδες και περιοδικά. Η «Φιλολογική Βραδυνή» δημοσίευσε έξι διηγήματά του με πρώτο το «Σπασμένο τζάμι». Δέκα από αυτά τα διηγήματά του τα εξέδωσε σε βιβλίο με τίτλο «Το σπασμένο τζάμι» που πήρε και το πρώτο βραβείο διηγήματος σε διαγωνισμό του Δήμου Σερρών. Διηγήματά του δημοσίευσε στα περιοδικά «Σερραϊκά γράμματα», «Λόγο Σιρινών», «Πυξίδα», στο περιοδικό της Καβάλας «Εννέα οδοί» και στις εφημερίδες «Εαρινή πνοή» και «Δημοκρατική» των Σερρών. Στα διηγήματά του είχε εκπληκτική άνεση γραφής και περιγραφική αλλά και ψυχογραφική ικανότητα. Από τον Ιανουάριο του 1977 και μέχρι τον θάνατό του υπήρξε βασικός συνεργάτης του περιοδικού «Γιατί» σχολιάζοντας την πολιτική επικαιρότητα και κάνοντας κριτική βιβλίου. Στο ίδιο περιοδικό δημοσίευσε πολλές μελέτες, δοκίμια και θέματα ιστορίας, λογοτεχνίας και γλώσσας.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)