Πρωτοσέλιδο

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Αλέξανδρος Σχινάς, ο Σερραίος εκτελεστής του βασιλιά Γεωργίου Α’

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
 Το αιματηρό χρονικό 18 Μαρτίου 1913. Θεσσαλονίκη. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, γύρω στις 7 το απόγευμα περπατά στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, ταγματάρχη Φραγκούδη. Ανυποψίαστος βλέπει έναν πολίτη να τον πλησιάζει. Ήταν ο Αλέξανδρος Σχινάς, που έβγαλε ένα περίστροφο και τον πυροβόλησε στην καρδιά από απόσταση δύο μέτρων. Ο Γεώργιος σωριάστηκε στο έδαφος. Ο δολοφόνος επιχείρησε να πυροβολήσει και τον υπασπιστή. Το όπλο όμως μπλόκαρε και ο Φραγκούδης πρόλαβε να τον αφοπλίσει και να τον παραδώσει σε δύο χωροφύλακες, που έσπευσαν στο σημείο της δολοφονίας. Ο Γεώργιος μεταφέρθηκε στο ιατρείο του Παπάφειου ιδρύματος, αλλά ήταν ήδη αργά. Οι γιατροί διαπίστωσαν και τυπικά το θάνατό του. Ο Δανός πρίγκιπας είχε μείνει στον ελληνικό θρόνο πενήντα χρόνια και σκεφτόταν τον Οκτώβριο, να παραδώσει το σκήπτρο του στον Κωνσταντίνο. Ο Γεώργιος τέσσερις ημέρες πριν από τη δολοφονία του. Γαλλικό περιοδικό L’ ILLUSTRATION με ημερομηνία 22 Μαρτίου 1913. Η είδηση διαδόθηκε ταχύτατα και η πόλη βυθίστηκε στο πένθος. Τα εμπορικά καταστήματα έκλεισαν και οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν πένθιμα. Ο Γεώργιος ήταν αγαπητός σε μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού και είχε μεγάλη απήχηση στο εξωτερικό. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου ταριχεύτηκε και εκτέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα. Ο Γεώργιος κηδεύτηκε στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι. Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Οι θεωρίες συνομωσίας για τη δολοφονία του Γεωργίου Πριν από τη δολοφονία ο βασιλιάς είχε εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη, καθώς η ατμόσφαιρα στην πόλη ήταν τεταμένη. Τον προηγούμενο Οκτώβριο ο γιος του Γεωργίου, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, είχε εισέλθει θριαμβευτικά στην πόλη ως απελευθερωτής. Οι Βούλγαροι είχαν φτάσει λίγο αργότερα και μετά από αίτημά τους είχαν στρατοπεδεύσει στην πόλη. Ο Γεώργιος θεωρούσε πως η κατάσταση ήταν ακόμα εύθραυστη και για αυτό παρέμενε στη Θεσσαλονίκη. Μετά τη δολοφονία, οι υποψίες στράφηκαν αμέσως στη Βουλγαρία. ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους.

ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους

ANTIΠOINA

 Η κοινή γνώμη πίστεψε πως ο δράστης ήταν Βούλγαρος, αλλά έκανε λάθος. Οι τοπικοί άρχοντες της Μακεδονίας έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η ταυτότητα του δράστη ήταν ελληνική για να προλάβουν ενδεχόμενα αντίποινα. Μάλιστα ο τότε διοικητής της Θεσσαλονίκης, πρίγκιπας Γεώργιος έγραψε στο ημερολόγιό του: «Όταν επήγα εις το νοσοκομείον, όπου είχον μεταφέρει τον καημένον τον Βασιλέα, ήλθε ο Α. Μομφεράτος, ο τότε διευθυντής της αστυνομίας, να μου αναφέρη ότι εις την πόλιν επεκράτει τρομερός ερεθισμός και ότι οι πολίται και οι στρατιώται συνήρχοντο παντού με την πρόθεσιν να προβούν εις αντίποινα. Αυτή η είδησις με έκαμε να συνέλθω κομμάτι. Συλλογίσθηκα πως εάν δεν ελαμβάνετο αμέσως ένα μέτρον, μπορούσαν να επέλθουν ανυπολόγισται καταστροφαί. Διέταξα, λοιπόν, αμέσως τον διευθυντήν της αστυνομίας και τον φρούραρχον συνταγματάρχην Δράκον να σπεύσουν εις την πόλιν και να διαδώσουν παντού ότι ο δολοφόνος ήτο Έλλην». Η ταυτότητα του δολοφόνου και η κατάληξή του Οι αρχές φρόντισαν να διαδώσουν αμέσως και παντού την ταυτότητα του δράστη και να διευκρινίσουν ότι η δολοφονία έγινε για προσωπικούς λόγους.
 Ο Αλέξανδρος Σχινάς καταγόταν από τις Σέρρες, αλλά αρκετό καιρό πριν από τη δολοφονία βρισκόταν στην Αθήνα αναζητώντας δουλειά. Η οικονομική του κατάσταση ήταν πολύ κακή. Λέγεται ότι λόγω του υποσιτισμού είχε νοσήσει από φυματίωση. Κάποια στιγμή απευθύνθηκε στο παλάτι για ενίσχυση, αλλά ο υπασπιστής του Γεωργίου τον έδιωξε. Ο Σχινάς έφυγε ταπεινωμένος και εξαγριωμένος. Έτσι, οι αρχές και οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για να τον εκδικηθεί για την περιφρόνησή του και όχι για πολιτικούς λόγους. Πολλοί ήταν εκείνοι που αμφέβαλαν για το δολοφόνο καθώς χαρακτηρίστηκε ως πρόσωπο του τότε υπόκοσμου, με περιορισμένη ευφυΐα και θεωρήθηκε ότι δεν ήταν ικανός να οργανώσει ένα έγκλημα.

φοιτητής της ιατρικής

 Ο διπλωμάτης Β. Δενδραμής στην αναφορά του έγραψε για τον φοιτητή της ιατρικής που όμως δεν παρακολούθησε ποτέ μαθήματα: «πρόκειται για έκφυλον αλήτην, ουχί παράφρονα βεβαίως, ζώντα, όμως ανισορρόπως, δι’ επαιτείας. Εις τους πλησιάζοντας αυτόν ανέπτυσσε περιέργους ιδέας περί σοσιαλισμού, ότι όλοι οι άνθρωποι εντός ολίγου θα είναι πλούσιοι, ότι δεν θα υπάρχουν πλούσιοι και πτωχοί και ότι οι εργάτες θα εργάζονται μόνον δύο ώρας την ημέραν».
Η δίκη
Στις 6 Μαΐου ο δολοφόνος δεν είχε περάσει ακόμη από δίκη και χρειάστηκε να μεταφερθεί από τον ένα όροφο του αστυνομικού διοικητηρίου στον άλλο. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή κατάφερε να ξεφύγει από την προσοχή των φρουρών και να βουτήξει από ένα ανοιχτό παράθυρο στο κενό. Έτσι, η υπόθεση της δολοφονίας του βασιλιά Γεωργίου δεν εξιχνιάστηκε ποτέ! Ο Σχινάς δεν μίλησε σε δικαστές και δεν ανακρίθηκε δημόσια από έναν εισαγγελέα. Η δολοφονία του μακροβιότερου βασιλιά στην Ελλάδα δεν διαλευκάνθηκε και και καμία ερμηνεία δεν είναι τεκμηριωμένη. Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, γιατί το σχήμα τους κληρονομείται ίδιο από έναν απ’ τους γονείς. Εκτίθενται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών...

Newsletter

Σαν σήμερα...

1848 | 

Ο Αναστάσιος Παλλατίδης υπέγραψε τη διαθήκη του με την οποία κληροδοτούσε τη μεγάλη του περιουσία στο Ελληνικό σχολείο του Μελενίκου. Πιθανή ημερομηνία γένεσης του μεγάλου ευεργέτη των Ελληνικών Σχολείων Μελενίκου Μακεδονίας και σήμερα του Σιδηροκάστρου Αναστάσιου Παλλατίδη είναι το 1788. Τα πρώτα του γράμματα ο Παλλατίδης τα διδάχθηκε στην γενέτειρά του και στις Σέρρες, ενώ τις γυμνασιακές του σπουδές τις ολοκλήρωσε στην περίφημη Ακαδημία του Βουκουρεστίου. Σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια προσελήφθη βοηθός του καθηγητή Γκράγκερ, προσωπικού ιατρού της Αυτοκρατορικής οικογενείας των Αψβούργων τον οποίο και διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του. Ο Αναστάσιος Παλλατίδης από τη θέση του αυτή παρείχε μεγάλη βοήθεια στην Ελληνική Κοινότητα της Βιέννης και ούτε στιγμή δεν έπαψε να εκδηλώνει το αμέριστο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Μελενίκου. Πέθανε το 1848.

1914 | 

Απεβίωσε ο Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου. Υπήρξε καθηγητής φιλόλογος με εξαιρετική μόρφωση ο οποίος δίδαξε στο Γυμνάσιο των Σερρών δύο εκπαιδευτικές χρονιές 1889-1891. Στη πόλη των Σερρών παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο ασχολήθηκε και με ιστορικές και τοπογραφικές έρευνες και το υλικό που συγκέντρωσε, σημαντικό ως προς τις πληροφορίες που διέσωσε, το δημοσίευσε με το τίτλο «Αι Σέρραι και τα προάστεια, τα περί τάς Σέρρας και η μονή Ιωάννου του Προδρόμου» στο γερμανικό περιοδικό “Byzantinische Zeitschrift”.

1929 | 

Άγνωστοι δολοφόνησαν (ανήμερα της γιορτής του) με μαχαίρι και πιστόλι τον πρόεδρο της κοινότητας Νέου Σουλίου (Σουμπάσκιοϊ) Θανάση Κυριακόπουλο που ήταν σημαίνουσα προσωπικότητα του κόμματος των Φιλελευθέρων στην περιοχή. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωί της 20ης Ιανουαρίου 1929. Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στο Σουμπάσκιοϊ και αφού ολοκλήρωσε τα μαθήματα του Δημοτικού σχολείου στις Σέρρες το 1896 πήγε στη Θεσσαλονίκη όπου και προσλήφθηκε σαν υπάλληλος σε κατάστημα αποικιακών. Από εκεί με την συνδρομή του Μητροπολίτη έφυγε για την Αθήνα όπου και κατατάχτηκε σαν εθελοντής στα τότε ανταρτικά σώματα. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 αγωνίσθηκε και τραυματίσθηκε ελαφρά. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο της Λαμίας. Η βασίλισσα Όλγα τον έστειλε στην Οδησσό όπου και κάθισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Από εκεί αποβιβάστηκε στη Σμύρνη με τελικό προορισμό την Θεσσαλονίκη. Η στενή παρακολούθηση που είχε από την αστυνομία τον οδήγησε στην απόφαση να επιστρέψει στις Σέρρες ως υπάλληλος στο Ελληνικό Προξενείο. Στον Μακεδονικό Αγώνα ο Κυριακόπουλος μυήθηκε από τους πρώτους κάνοντας τον οδηγό στο πρώτο ανταρτικό σώμα. Στη συνέχεια διορίσθηκε δημοδιδάσκαλος στην Άνω Βροντού όπου και επέδειξε πλούσια εθνική δραστηριότητα εναντίον των Βουλγάρων. Μετά τους πολέμους ο Κυριακόπουλος επιδόθηκε σε ιδεολογικούς αγώνες. Οπαδός του Ελευθ. Βενιζέλου ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της Φιλελεύθερης παράταξης στο Ν. Σερρών και ένας από τους κυριότερους παράγοντες της αγροτικής κίνησης. Το 1924 ίδρυσε την «Ένωσιν των Γεωργ. Συνεταιρισμών». Στα δύο πρώτα καπνοπαραγωγικά συνέδρια κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου. Αργότερα χρημάτισε Προϊστάμενος του τμήματος καπνοπαραγωγών στο γραφείο Προσ. Καπνού στην Καβάλα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γεωργικής Τραπέζης Μακεδονίας, τακτικό μέλος του Γεωργικού Επιμελητηρίου Σερρών, αντιπρόσωπος στο Κεντρικό Γραφείο Προστ. Αθηνών. Τέλος σαν Πρόεδρος της κοινότητας Νέου Σουλίου άφησε ένα πλούσιο έργο.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Το τραγούδι του Κορυδαλλού» με τη Μάρθα Έγκερθ.

1946 | 

Τη μέρα αυτή αλλά και την ερχόμενη (19 Ιανουαρίου) ο εκπολιτιστικός σύλλογος «Αναγέννησις» έδωσε δύο δωρεάν παραστάσεις με την επιθεώρηση του Γ. Καφταντζή «Ό,τι θέλει ο λαός» για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

1946 | 

Τελείωσε η δημαρχιακή θητεία του Αθανάσιου Μητακίδη. (30/8/1945-18/1/1946). Την θέση του κατέλαβε ο Βασίλειος Χατζηιακώβου.

1958 | 

Ο ποταμός Στρυμόνας πλημμύρισε και τα νερά του κάλυψαν 1.000 στρέμματα στη περιοχή Μαυροθάλασσας.

1996 | 

(Πέμπτη) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Εμιγκρέδες» του Σ. Μπρόζεκ από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες