Πρωτοσέλιδο

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Αλέξανδρος Σχινάς, ο Σερραίος εκτελεστής του βασιλιά Γεωργίου Α’

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
 Το αιματηρό χρονικό 18 Μαρτίου 1913. Θεσσαλονίκη. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, γύρω στις 7 το απόγευμα περπατά στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, ταγματάρχη Φραγκούδη. Ανυποψίαστος βλέπει έναν πολίτη να τον πλησιάζει. Ήταν ο Αλέξανδρος Σχινάς, που έβγαλε ένα περίστροφο και τον πυροβόλησε στην καρδιά από απόσταση δύο μέτρων. Ο Γεώργιος σωριάστηκε στο έδαφος. Ο δολοφόνος επιχείρησε να πυροβολήσει και τον υπασπιστή. Το όπλο όμως μπλόκαρε και ο Φραγκούδης πρόλαβε να τον αφοπλίσει και να τον παραδώσει σε δύο χωροφύλακες, που έσπευσαν στο σημείο της δολοφονίας. Ο Γεώργιος μεταφέρθηκε στο ιατρείο του Παπάφειου ιδρύματος, αλλά ήταν ήδη αργά. Οι γιατροί διαπίστωσαν και τυπικά το θάνατό του. Ο Δανός πρίγκιπας είχε μείνει στον ελληνικό θρόνο πενήντα χρόνια και σκεφτόταν τον Οκτώβριο, να παραδώσει το σκήπτρο του στον Κωνσταντίνο. Ο Γεώργιος τέσσερις ημέρες πριν από τη δολοφονία του. Γαλλικό περιοδικό L’ ILLUSTRATION με ημερομηνία 22 Μαρτίου 1913. Η είδηση διαδόθηκε ταχύτατα και η πόλη βυθίστηκε στο πένθος. Τα εμπορικά καταστήματα έκλεισαν και οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν πένθιμα. Ο Γεώργιος ήταν αγαπητός σε μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού και είχε μεγάλη απήχηση στο εξωτερικό. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου ταριχεύτηκε και εκτέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα. Ο Γεώργιος κηδεύτηκε στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι. Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Οι θεωρίες συνομωσίας για τη δολοφονία του Γεωργίου Πριν από τη δολοφονία ο βασιλιάς είχε εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη, καθώς η ατμόσφαιρα στην πόλη ήταν τεταμένη. Τον προηγούμενο Οκτώβριο ο γιος του Γεωργίου, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, είχε εισέλθει θριαμβευτικά στην πόλη ως απελευθερωτής. Οι Βούλγαροι είχαν φτάσει λίγο αργότερα και μετά από αίτημά τους είχαν στρατοπεδεύσει στην πόλη. Ο Γεώργιος θεωρούσε πως η κατάσταση ήταν ακόμα εύθραυστη και για αυτό παρέμενε στη Θεσσαλονίκη. Μετά τη δολοφονία, οι υποψίες στράφηκαν αμέσως στη Βουλγαρία. ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους.

ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους

ANTIΠOINA

 Η κοινή γνώμη πίστεψε πως ο δράστης ήταν Βούλγαρος, αλλά έκανε λάθος. Οι τοπικοί άρχοντες της Μακεδονίας έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η ταυτότητα του δράστη ήταν ελληνική για να προλάβουν ενδεχόμενα αντίποινα. Μάλιστα ο τότε διοικητής της Θεσσαλονίκης, πρίγκιπας Γεώργιος έγραψε στο ημερολόγιό του: «Όταν επήγα εις το νοσοκομείον, όπου είχον μεταφέρει τον καημένον τον Βασιλέα, ήλθε ο Α. Μομφεράτος, ο τότε διευθυντής της αστυνομίας, να μου αναφέρη ότι εις την πόλιν επεκράτει τρομερός ερεθισμός και ότι οι πολίται και οι στρατιώται συνήρχοντο παντού με την πρόθεσιν να προβούν εις αντίποινα. Αυτή η είδησις με έκαμε να συνέλθω κομμάτι. Συλλογίσθηκα πως εάν δεν ελαμβάνετο αμέσως ένα μέτρον, μπορούσαν να επέλθουν ανυπολόγισται καταστροφαί. Διέταξα, λοιπόν, αμέσως τον διευθυντήν της αστυνομίας και τον φρούραρχον συνταγματάρχην Δράκον να σπεύσουν εις την πόλιν και να διαδώσουν παντού ότι ο δολοφόνος ήτο Έλλην». Η ταυτότητα του δολοφόνου και η κατάληξή του Οι αρχές φρόντισαν να διαδώσουν αμέσως και παντού την ταυτότητα του δράστη και να διευκρινίσουν ότι η δολοφονία έγινε για προσωπικούς λόγους.
 Ο Αλέξανδρος Σχινάς καταγόταν από τις Σέρρες, αλλά αρκετό καιρό πριν από τη δολοφονία βρισκόταν στην Αθήνα αναζητώντας δουλειά. Η οικονομική του κατάσταση ήταν πολύ κακή. Λέγεται ότι λόγω του υποσιτισμού είχε νοσήσει από φυματίωση. Κάποια στιγμή απευθύνθηκε στο παλάτι για ενίσχυση, αλλά ο υπασπιστής του Γεωργίου τον έδιωξε. Ο Σχινάς έφυγε ταπεινωμένος και εξαγριωμένος. Έτσι, οι αρχές και οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για να τον εκδικηθεί για την περιφρόνησή του και όχι για πολιτικούς λόγους. Πολλοί ήταν εκείνοι που αμφέβαλαν για το δολοφόνο καθώς χαρακτηρίστηκε ως πρόσωπο του τότε υπόκοσμου, με περιορισμένη ευφυΐα και θεωρήθηκε ότι δεν ήταν ικανός να οργανώσει ένα έγκλημα.

φοιτητής της ιατρικής

 Ο διπλωμάτης Β. Δενδραμής στην αναφορά του έγραψε για τον φοιτητή της ιατρικής που όμως δεν παρακολούθησε ποτέ μαθήματα: «πρόκειται για έκφυλον αλήτην, ουχί παράφρονα βεβαίως, ζώντα, όμως ανισορρόπως, δι’ επαιτείας. Εις τους πλησιάζοντας αυτόν ανέπτυσσε περιέργους ιδέας περί σοσιαλισμού, ότι όλοι οι άνθρωποι εντός ολίγου θα είναι πλούσιοι, ότι δεν θα υπάρχουν πλούσιοι και πτωχοί και ότι οι εργάτες θα εργάζονται μόνον δύο ώρας την ημέραν».
Η δίκη
Στις 6 Μαΐου ο δολοφόνος δεν είχε περάσει ακόμη από δίκη και χρειάστηκε να μεταφερθεί από τον ένα όροφο του αστυνομικού διοικητηρίου στον άλλο. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή κατάφερε να ξεφύγει από την προσοχή των φρουρών και να βουτήξει από ένα ανοιχτό παράθυρο στο κενό. Έτσι, η υπόθεση της δολοφονίας του βασιλιά Γεωργίου δεν εξιχνιάστηκε ποτέ! Ο Σχινάς δεν μίλησε σε δικαστές και δεν ανακρίθηκε δημόσια από έναν εισαγγελέα. Η δολοφονία του μακροβιότερου βασιλιά στην Ελλάδα δεν διαλευκάνθηκε και και καμία ερμηνεία δεν είναι τεκμηριωμένη. Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, γιατί το σχήμα τους κληρονομείται ίδιο από έναν απ’ τους γονείς. Εκτίθενται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών...

Newsletter

Σαν σήμερα...

1906 | 

Ο μακεδονομάχος Θανάσης Χατζηπανταζής με το πρωτοπαλίκαρό του Τάκη Κηπουρό μετά από οδηγίες του Προξενείου, εκτέλεσαν τον Βούλγαρο βιβλιοπώλη Νίκωφ, τον γενικό πράκτορα του κομιτάτου της περιοχής. Η εκτέλεση έγινε στις 9 το πρωί ημέρα Τρίτη με μαχαίρια, κοντά στην πέτρινη γέφυρα του Αγίου Παντελεήμονα. Μετά όμως από την εκτέλεση από λάθος κατά την διαφυγή, ο Τάκης Κηπουρός, νομίζοντάς τον για Τούρκο χωροφύλακα, τραυμάτισε βαριά τον καπετάν Θανάση. Το βράδυ μεταφέρθηκε στο Προξενείο, όπου νοσηλεύτηκε από τους γιατρούς Καρατζά, Πάνου και Χρυσάφη. Παρ' όλες όμως τις προσπάθειες πέθανε μετά από 15 μέρες στις 2 Σεπτεμβρίου 1906 από οξεία περιτονίτιδα.

1923 | 

(Κυριακή) Κυκλοφόρησε η «Εβδομαδιαία τοπική και των ειδήσεων εφημερίς» «Η φωνή των Σερρών» που είχε τα γραφεία της-τυπογραφεία απέναντι από το Διοικητήριο. Υπεύθυνος έκδοσης ήταν ο Σ.Ν. Γρυπαίο, είχε σχήμα 44Χ30 και τιμή φύλλου 50 λεπτά. Κυκλοφορούσε με δύο σελίδες και από το δεύτερο κιόλας φύλλο της, που δεν εκδόθηκε κανονικά στις 26 Αυγούστου, όπως έπρεπε, η εφημερίδα αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα, τα οποία την οδήγησαν στην οριστική της διακοπή.

1928 | 

Στις Εθνικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν επικράτησε το κόμμα των Φιλελευθέρων συγκεντρώνοντας το 61,02% των ψηφισάντων. Στο Νομό Σερρών εκλέχτηκαν όλοι οι υποψήφιοι που συμπεριλαμβάνονταν στο ψηφοδέλτιο των «Φιλελευθέρων»: Σωκράτης Ανθρακόπουλος, Νικόλαος Κωνσταντόπουλος, Αναστάσιος Λαζαρίδης, Δημοσθένης Μέλφος, Αβραάμ Πολυχρονιάδης, Δημοσθένης Φλωριάς και Αντώνιος Χριστομάνος.

1934 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» προβλήθηκε η ταινία «Πάπρικα» με την Φραντζέσκα Γκαλ.

1965 | 

Η εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» έγραψε: «Τη νύχτα εντός της πόλεως ερρίφθησαν υπό των Λαμπράκιδων προκηρύξεις της ΕΔΑ Σερρών με περιεχόμενο ταυτόσημον των διακηρύξεών της. Δια των προκηρύξεων της η ΕΔΑ υπεραμύνεται τον τέως πρωθυπουργόν κ. Παπανδρέου και επιτίθεται δριμύτατα εναντίον των κ.κ. Στεφανόπουλου και Τσιριμώκου. Εξ άλλου, εις τοίχους οικιών επί της οδού Φιλίππου οι Λαμπράκηδες ανέγραψαν διάφορα συνθήματα ως «Κάτω ο Τσιριμώκος», «Καθάρματα» κ.λ.π.»
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες