Πρωτοσέλιδο

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Αλέξανδρος Σχινάς, ο Σερραίος εκτελεστής του βασιλιά Γεωργίου Α’

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
 Το αιματηρό χρονικό 18 Μαρτίου 1913. Θεσσαλονίκη. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, γύρω στις 7 το απόγευμα περπατά στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, ταγματάρχη Φραγκούδη. Ανυποψίαστος βλέπει έναν πολίτη να τον πλησιάζει. Ήταν ο Αλέξανδρος Σχινάς, που έβγαλε ένα περίστροφο και τον πυροβόλησε στην καρδιά από απόσταση δύο μέτρων. Ο Γεώργιος σωριάστηκε στο έδαφος. Ο δολοφόνος επιχείρησε να πυροβολήσει και τον υπασπιστή. Το όπλο όμως μπλόκαρε και ο Φραγκούδης πρόλαβε να τον αφοπλίσει και να τον παραδώσει σε δύο χωροφύλακες, που έσπευσαν στο σημείο της δολοφονίας. Ο Γεώργιος μεταφέρθηκε στο ιατρείο του Παπάφειου ιδρύματος, αλλά ήταν ήδη αργά. Οι γιατροί διαπίστωσαν και τυπικά το θάνατό του. Ο Δανός πρίγκιπας είχε μείνει στον ελληνικό θρόνο πενήντα χρόνια και σκεφτόταν τον Οκτώβριο, να παραδώσει το σκήπτρο του στον Κωνσταντίνο. Ο Γεώργιος τέσσερις ημέρες πριν από τη δολοφονία του. Γαλλικό περιοδικό L’ ILLUSTRATION με ημερομηνία 22 Μαρτίου 1913. Η είδηση διαδόθηκε ταχύτατα και η πόλη βυθίστηκε στο πένθος. Τα εμπορικά καταστήματα έκλεισαν και οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν πένθιμα. Ο Γεώργιος ήταν αγαπητός σε μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού και είχε μεγάλη απήχηση στο εξωτερικό. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου ταριχεύτηκε και εκτέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα. Ο Γεώργιος κηδεύτηκε στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι. Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Η σορός του βασιλιά τέθηκε σε πολυήμερο λαϊκό προσκύνημα Οι θεωρίες συνομωσίας για τη δολοφονία του Γεωργίου Πριν από τη δολοφονία ο βασιλιάς είχε εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη, καθώς η ατμόσφαιρα στην πόλη ήταν τεταμένη. Τον προηγούμενο Οκτώβριο ο γιος του Γεωργίου, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, είχε εισέλθει θριαμβευτικά στην πόλη ως απελευθερωτής. Οι Βούλγαροι είχαν φτάσει λίγο αργότερα και μετά από αίτημά τους είχαν στρατοπεδεύσει στην πόλη. Ο Γεώργιος θεωρούσε πως η κατάσταση ήταν ακόμα εύθραυστη και για αυτό παρέμενε στη Θεσσαλονίκη. Μετά τη δολοφονία, οι υποψίες στράφηκαν αμέσως στη Βουλγαρία. ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους.

ο Αλέξανδρος Σχινάς δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για προσωπικούς λόγους

ANTIΠOINA

 Η κοινή γνώμη πίστεψε πως ο δράστης ήταν Βούλγαρος, αλλά έκανε λάθος. Οι τοπικοί άρχοντες της Μακεδονίας έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η ταυτότητα του δράστη ήταν ελληνική για να προλάβουν ενδεχόμενα αντίποινα. Μάλιστα ο τότε διοικητής της Θεσσαλονίκης, πρίγκιπας Γεώργιος έγραψε στο ημερολόγιό του: «Όταν επήγα εις το νοσοκομείον, όπου είχον μεταφέρει τον καημένον τον Βασιλέα, ήλθε ο Α. Μομφεράτος, ο τότε διευθυντής της αστυνομίας, να μου αναφέρη ότι εις την πόλιν επεκράτει τρομερός ερεθισμός και ότι οι πολίται και οι στρατιώται συνήρχοντο παντού με την πρόθεσιν να προβούν εις αντίποινα. Αυτή η είδησις με έκαμε να συνέλθω κομμάτι. Συλλογίσθηκα πως εάν δεν ελαμβάνετο αμέσως ένα μέτρον, μπορούσαν να επέλθουν ανυπολόγισται καταστροφαί. Διέταξα, λοιπόν, αμέσως τον διευθυντήν της αστυνομίας και τον φρούραρχον συνταγματάρχην Δράκον να σπεύσουν εις την πόλιν και να διαδώσουν παντού ότι ο δολοφόνος ήτο Έλλην». Η ταυτότητα του δολοφόνου και η κατάληξή του Οι αρχές φρόντισαν να διαδώσουν αμέσως και παντού την ταυτότητα του δράστη και να διευκρινίσουν ότι η δολοφονία έγινε για προσωπικούς λόγους.
 Ο Αλέξανδρος Σχινάς καταγόταν από τις Σέρρες, αλλά αρκετό καιρό πριν από τη δολοφονία βρισκόταν στην Αθήνα αναζητώντας δουλειά. Η οικονομική του κατάσταση ήταν πολύ κακή. Λέγεται ότι λόγω του υποσιτισμού είχε νοσήσει από φυματίωση. Κάποια στιγμή απευθύνθηκε στο παλάτι για ενίσχυση, αλλά ο υπασπιστής του Γεωργίου τον έδιωξε. Ο Σχινάς έφυγε ταπεινωμένος και εξαγριωμένος. Έτσι, οι αρχές και οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δολοφόνησε τον βασιλιά Γεώργιο για να τον εκδικηθεί για την περιφρόνησή του και όχι για πολιτικούς λόγους. Πολλοί ήταν εκείνοι που αμφέβαλαν για το δολοφόνο καθώς χαρακτηρίστηκε ως πρόσωπο του τότε υπόκοσμου, με περιορισμένη ευφυΐα και θεωρήθηκε ότι δεν ήταν ικανός να οργανώσει ένα έγκλημα.

φοιτητής της ιατρικής

 Ο διπλωμάτης Β. Δενδραμής στην αναφορά του έγραψε για τον φοιτητή της ιατρικής που όμως δεν παρακολούθησε ποτέ μαθήματα: «πρόκειται για έκφυλον αλήτην, ουχί παράφρονα βεβαίως, ζώντα, όμως ανισορρόπως, δι’ επαιτείας. Εις τους πλησιάζοντας αυτόν ανέπτυσσε περιέργους ιδέας περί σοσιαλισμού, ότι όλοι οι άνθρωποι εντός ολίγου θα είναι πλούσιοι, ότι δεν θα υπάρχουν πλούσιοι και πτωχοί και ότι οι εργάτες θα εργάζονται μόνον δύο ώρας την ημέραν».
Η δίκη
Στις 6 Μαΐου ο δολοφόνος δεν είχε περάσει ακόμη από δίκη και χρειάστηκε να μεταφερθεί από τον ένα όροφο του αστυνομικού διοικητηρίου στον άλλο. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή κατάφερε να ξεφύγει από την προσοχή των φρουρών και να βουτήξει από ένα ανοιχτό παράθυρο στο κενό. Έτσι, η υπόθεση της δολοφονίας του βασιλιά Γεωργίου δεν εξιχνιάστηκε ποτέ! Ο Σχινάς δεν μίλησε σε δικαστές και δεν ανακρίθηκε δημόσια από έναν εισαγγελέα. Η δολοφονία του μακροβιότερου βασιλιά στην Ελλάδα δεν διαλευκάνθηκε και και καμία ερμηνεία δεν είναι τεκμηριωμένη. Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, επειδή το σχήμα κληρονομείται από το έναν από τους δύο γονείς και είναι μοναδικό. Εκτίθονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών.

Το αυτί και το χέρι του βασιλοκτόνου Αλέξανδρου Σχινά. Είχαν σταλεί για την ταυτοποίηση των δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Τα αυτιά χρησιμοποιούνταν επίσης ως ταυτοποιητικά στοιχεία, γιατί το σχήμα τους κληρονομείται ίδιο από έναν απ’ τους γονείς. Εκτίθενται στο Εγκληματολογικό Μουσείο Αθηνών...

Newsletter

Σαν σήμερα...

1905 | 

Ο Μήτας Φιλίππου πρόκριτος από το Πετρίτσι δολοφονήθηκε από Βούλγαρους κομιτατζήδες μέσα στην αγορά.

1907 | 

Από έκθεση του Μητροπολίτη Μελενίκου Αιμιλιανού Δάγγουλα: «Συμμορία εκ Βουλγαρίας προέβη εις επίθεσιν κατά του ελληνοβλαχικού ποιμενικού συνοικισμού του Βαζόβου, του τμήματος Μελενίκου».

1912 | 

Η τουρκική στρατιά Στρυμόνος από 25.000 άνδρες με διοικητή τον Αλή Ναδίρ Πασά ξεκίνησε από το Σιδηρόκαστρο για τα Γιαννιτσά, τα οποία τα είχαν καταλάβει οι Έλληνες και στο δρόμο αυτοδιαλύθηκε. Στο Σιδηρόκαστρο τούρκικη μεραρχία των Σερρών που αποτελούνταν από ντόπιους επιστρατευμένους, όταν διατάχθηκε να βαδίσει κι αυτή προς τα Γιαννιτσά, στασίασε, γύρισε στις Σέρρες να υπερασπιστεί τον τουρκικό πληθυσμό αλλά πριν ακόμη φανούν οι Βούλγαροι διαλύθηκε και εγκατέλειψε την πόλη.

1912 | 

Τμήμα Βουλγαρικού στρατού με επικεφαλής τον κομιτατζή Καραφύλλη εισήλθε στο Ν. Πετρίτσι. Οι Βούλγαροι συνέλαβαν τον Τούρκο οπλαρχηγό Αμπτουλά Τσαούς και τα δυο του παιδιά. Περί τους 160 Τούρκοι οδηγήθηκαν στο δυτικό άκρο του χωριού και σφαγιάστηκαν.

1914 | 

Πρωτοκυκλοφόρησε στις Σέρρες η εφημερίδα «Χαραυγή» ως «Μακεδονική εφημερίς εκδιδομένη καθ' εβδομάδαν». Στα πρώτα της φύλλα δεν αναφέρει ούτε εκδότη ούτε διευθυντή. Ήταν τετρασέλιδη και σε μέγεθος 28.5Χ40.5. Στο φίλο της 11ης Ιουνίου 1915 ως διευθυντής της αναγράφεται ο Αθανάσιος Π. Καράμπελας και υπεύθυνος συντάκτης ο Δ. Μαλαμίδης. Η συνδρομή για την πόλη των Σερρών ήταν 6 δραχμές, για το εσωτερικό και 8 για το εξωτερικό.

1928 | 

Υπογράφηκε η σύμβαση του Ελληνικού Δημοσίου με τις εταιρίες "John Monks and Sons" και "Ulen and Company" της Ν. Υόρκης για την εκτροπή τμήματος του ποταμού Στρυμόνα, την κατασκευή έργων ισορροπίας στη στάθμη της λίμνης Κερκίνης και άλλων αντιπλημμυρικών έργων που κάλυπταν εκτάσεις 1.180.000 στρεμ. στην πεδιάδα των Σερρών, αξίας 1700 εκατομμυρίων δραχμών της εποχής εκείνης. Η σύμβαση κυρώθηκε με τον νόμο 3718/8-12-28 και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 279/31-12-1928 Φ.Ε.Κ.

1932 | 

Επανεμφανίσθηκαν τα «Καλουτάκια» στα διαλείμματα των κινηματογραφικών προβολών στο «Κρόνιον».

1935 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η γάτα και το βιολί» με τους Ζανέτ Μακ Δόναλτ - Ραμόν Νοβάρο.

1941 | 

Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής συνεχίζοντας τις εκτελέσεις αθώων κρέμασαν στο Καλόκαστρο μπροστά στο κοινοτικό κατάστημα, 1 πατριώτες. Σύμφωνα με την ανακοίνωση τους ήταν: «μέλη συμμοριών και.. για αντίποινα, από την περιοχή Νιγρίτας». Ένας όμως κατάφερε και διέφυγε την τελευταία στιγμή.

1948 | 

Δόθηκε η παράσταση της υπερεπιθεώρησης του Γιώργου Καφταντζή «Σερραϊκές Τρέλες». Ολες οι εισπράξεις διετέθησαν υπέρ του στρατού.

1948 | 

Απεβίωσε ο Δημήτριος Βιτσικάνος (Μπαρμπατούσιος) που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Μακεδονικό αγώνα. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα το 1872.

1965 | 

«Αποπερατούται η Δημοτική Αγορά Σερρών» ήταν ο τίτλος της ανταπόκρισης από τις Σέρρες που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» και η οποία ανέφερε: «Ένα λαμπρόν κόσμημα θα αποκτήσουν συντόμως αι Σέρραι, με την επικειμένην αποπεράτωσιν της Δημοτικής Αγοράς μας. Η συνολική δαπάνη του θαυμασίου έργου ανήλθεν εις 5.500.000 δρχ. Διετέθησαν μέχρι τούδε 3.500.000 δρχ. και αι εργασίαι αποπερατώσεώς του διεκόπησαν, λόγω ελλείψεως του υπολειπομένου ποσού των 2.000.000 δρχ., το οποίον πιστεύεται, ότι θα εξευρεθή και θα διατεθή συντόμως».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες