Πρωτοσέλιδο

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ… Αρθρο του Δημήτρη Κ. Χατζηπαναγιώτου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint


 Είναι κοινότοπο να υπερθεματίζεται η ανάδειξη, η ισχυροποίηση και η βελτιστοποίηση του ελληνικού Δημόσιου Σχολείου ως αντίδοτο στην πολυπρισματική κρίση που βιώνει η χώρα μας την τελευταία οχταετία. Τα ευχολόγια είναι δυστυχώς η κοινή πρακτική, ενώ οι ταγοί της χώρας μας προβάλλουν την οικονομική δυσπραγία ως τη βασική αιτία για την αδυναμία τους να συμβάλλουν καταλυτικά στην αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, ωσάν να μην έχουν ακούσει τα λόγια του Βίκτορος Ουγκώ - στη Συντακτική Συνέλευση της Γαλλίας, το 1848- που διατυμπάνιζε ότι η αμάθεια ενέχει μεγαλύτερη κίνδυνο από τη φτώχεια και πως, όταν η κρίση σφίγγει σαν μέγγενη ένα έθνος, είναι αναγκαίο να διπλασιαστούν τα ποσά που απευθύνονται στις γνώσεις και στη μόρφωση των νέων.

 Έτσι, το ελληνικό Δημόσιο Σχολείο χωρίς τα απαραίτητα οικονομικά μέσα, με ελλιπή υλικοτεχνική υποδομή, περικυκλωμένο από τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του κρατικού μηχανισμού, έρμαιο μικροπολιτικών και κοντόθωρων πολιτικών επιλογών, βάλλεται και απαξιώνεται, πολλές φορές και εσκεμμένα, από την κοινωνία. Οι λειτουργοί του θεωρούνται από τη μια συλλήβδην ανίκανοι, με ελλιπείς γνώσεις και αδύναμοι να μεταλαμπαδεύσουν αξίες, γνώσεις, δεξιότητες στους μαθητές τους, αλλά από την άλλη  αποσιωπούνται –τυχαίο;- στατιστικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε ποσοστά πολύ υψηλότερα από άλλους κρατικούς υπαλλήλους, είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων, επιζητούν τη διαρκή επιμόρφωσή τους και παράγουν εκπαιδευτικό έργο χωρίς την αναγκαία υλική και ηθική στήριξη από την Πολιτεία. Εφαρμόζουν δηλαδή, στην πλειονότητά τους, την αριστοτέλεια θεώρηση για την παιδεία που υπερθεμάτιζε το ρητό «ταύτην κοινήν ποιητέον», καθιστώντας τους μαθητές μη «βαναύσους», αλλά βασιζόμενοι στο φιλότιμο, στην υπευθυνότητα και στην υψηλή αίσθηση του καθήκοντος προσφέρουν αφειδώλευτα ό,τι μπορούν.

   Στο πλαίσιο αυτό τα Σχολεία μέσα στην πόλη μας διακονούν την εκπαίδευση, αποβλέπουν στην υλοποίηση των γνωστικών και ψυχοκινητικών στόχων και επιδιώκουν την ευρύτερη καλλιέργεια των μαθητών τους . Η διαπίστωση αυτή δεν απορρέει μόνο από τις επιδόσεις των μαθητών τους στις Πανελλήνιες Εξετάσεις ( το ποσοστό των επιτυχόντων μαθητών και οι πρωτιές σε περιζήτητες σχολές είναι αδιάψευστα στοιχεία), αλλά και από τη επιτυχή συμμετοχή σε επιστημονικούς, καλλιτεχνικούς και αθλητικούς διαγωνισμούς, τη διοργάνωση ποικίλων εκδηλώσεων και την υλοποίηση του «ανοιχτού Σχολείου στην κοινωνία».

Η εμπειρία μου τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όπου υπηρετώ τη Δημόσια Εκπαίδευση στο 4ο Γενικό Λύκειο Σερρών, επιβεβαιώνει την παραπάνω διαπίστωση, καθώς η συγκεκριμένη Σχολική Μονάδα υλοποιεί καινοτόμες δράσεις, είναι ένας οργανισμός που απάδει των συνηθισμένων γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και επιδιώκει να καλλιεργήσει τις ποικίλες δεξιότητες των μαθητών. Αν θελήσει κάποιος να σταχυολογήσει κάποιες ενδεικτικές δράσεις/χαρακτηριστικά του 4ου Γενικού Λυκείου, θα επισήμανε:

Ø  Τη λειτουργία ασύγχρονης ψηφιακής μορφής εκπαίδευσης σε πολλά μαθήματα με τη χρήσηεκπαιδευτικού λογισμικού.

Ø   Τη δυνατότητα της άμεσης ενημέρωσης - μαθητών και γονέων-, μέσω διαδικτύου και προσωπικών κωδικών,αναφορικά μετις επείγουσες ανακοινώσεις, τις απουσίες, τους βαθμούς και γενικότερα την καθημερινότητα του Σχολείου.

Ø   Την οργάνωση και παρουσίαση υψηλών προδιαγραφών θεατρικών παραστάσεων από μαθητές, τη συγκρότηση ομάδων για δημιουργία ψηφιακών ραδιοφωνικών εκπομπών και εφημερίδας και την ανάδειξη της οικολογικής ευαισθησίας μέσω πολλών δράσεων.

Ø   Την υλοποίηση εκπαιδευτικών επισκέψεων στο εξωτερικό ( Cern, Milano, Geneva) και την αδελφοποίηση με σχολικές μονάδες του εξωτερικού ( με το LyceoScientificoAssisi/Italy και με το LinguisticGymnasiumLviv/Ukraine), προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα βιωματικήςπροσέγγισης της κοινωνικής, επιστημονικής και εκπαιδευτικής ευρωπαϊκής πραγματικότητας.

Ø   Τη διεξαγωγή επιστημονικών ημερίδων από εγκεκριμένους φορείς για την ενημέρωση των μαθητών και την ενδοσχολική επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Ø   Την εμπέδωση ενός υγιούς σχολικού κλίματος με την καλλιέργεια της συλλογικότητας, της ατομικής ευθύνης και της υπευθυνότητας και της αγαστής συνεργασίας με το Σύλλογο Γονέων.

 

 

                                                   Δημήτριος Κ. Χατζηπαναγιώτου,

ΠΕ02, M.Sc., M.A., Υποδιευθυντής 4ου ΓΕΛ Σερρών.


Newsletter

Σαν σήμερα...

1848 | 

Ο Αναστάσιος Παλλατίδης υπέγραψε τη διαθήκη του με την οποία κληροδοτούσε τη μεγάλη του περιουσία στο Ελληνικό σχολείο του Μελενίκου. Πιθανή ημερομηνία γένεσης του μεγάλου ευεργέτη των Ελληνικών Σχολείων Μελενίκου Μακεδονίας και σήμερα του Σιδηροκάστρου Αναστάσιου Παλλατίδη είναι το 1788. Τα πρώτα του γράμματα ο Παλλατίδης τα διδάχθηκε στην γενέτειρά του και στις Σέρρες, ενώ τις γυμνασιακές του σπουδές τις ολοκλήρωσε στην περίφημη Ακαδημία του Βουκουρεστίου. Σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια προσελήφθη βοηθός του καθηγητή Γκράγκερ, προσωπικού ιατρού της Αυτοκρατορικής οικογενείας των Αψβούργων τον οποίο και διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του. Ο Αναστάσιος Παλλατίδης από τη θέση του αυτή παρείχε μεγάλη βοήθεια στην Ελληνική Κοινότητα της Βιέννης και ούτε στιγμή δεν έπαψε να εκδηλώνει το αμέριστο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Μελενίκου. Πέθανε το 1848.

1914 | 

Απεβίωσε ο Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου. Υπήρξε καθηγητής φιλόλογος με εξαιρετική μόρφωση ο οποίος δίδαξε στο Γυμνάσιο των Σερρών δύο εκπαιδευτικές χρονιές 1889-1891. Στη πόλη των Σερρών παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο ασχολήθηκε και με ιστορικές και τοπογραφικές έρευνες και το υλικό που συγκέντρωσε, σημαντικό ως προς τις πληροφορίες που διέσωσε, το δημοσίευσε με το τίτλο «Αι Σέρραι και τα προάστεια, τα περί τάς Σέρρας και η μονή Ιωάννου του Προδρόμου» στο γερμανικό περιοδικό “Byzantinische Zeitschrift”.

1929 | 

Άγνωστοι δολοφόνησαν (ανήμερα της γιορτής του) με μαχαίρι και πιστόλι τον πρόεδρο της κοινότητας Νέου Σουλίου (Σουμπάσκιοϊ) Θανάση Κυριακόπουλο που ήταν σημαίνουσα προσωπικότητα του κόμματος των Φιλελευθέρων στην περιοχή. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωί της 20ης Ιανουαρίου 1929. Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στο Σουμπάσκιοϊ και αφού ολοκλήρωσε τα μαθήματα του Δημοτικού σχολείου στις Σέρρες το 1896 πήγε στη Θεσσαλονίκη όπου και προσλήφθηκε σαν υπάλληλος σε κατάστημα αποικιακών. Από εκεί με την συνδρομή του Μητροπολίτη έφυγε για την Αθήνα όπου και κατατάχτηκε σαν εθελοντής στα τότε ανταρτικά σώματα. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 αγωνίσθηκε και τραυματίσθηκε ελαφρά. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο της Λαμίας. Η βασίλισσα Όλγα τον έστειλε στην Οδησσό όπου και κάθισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Από εκεί αποβιβάστηκε στη Σμύρνη με τελικό προορισμό την Θεσσαλονίκη. Η στενή παρακολούθηση που είχε από την αστυνομία τον οδήγησε στην απόφαση να επιστρέψει στις Σέρρες ως υπάλληλος στο Ελληνικό Προξενείο. Στον Μακεδονικό Αγώνα ο Κυριακόπουλος μυήθηκε από τους πρώτους κάνοντας τον οδηγό στο πρώτο ανταρτικό σώμα. Στη συνέχεια διορίσθηκε δημοδιδάσκαλος στην Άνω Βροντού όπου και επέδειξε πλούσια εθνική δραστηριότητα εναντίον των Βουλγάρων. Μετά τους πολέμους ο Κυριακόπουλος επιδόθηκε σε ιδεολογικούς αγώνες. Οπαδός του Ελευθ. Βενιζέλου ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της Φιλελεύθερης παράταξης στο Ν. Σερρών και ένας από τους κυριότερους παράγοντες της αγροτικής κίνησης. Το 1924 ίδρυσε την «Ένωσιν των Γεωργ. Συνεταιρισμών». Στα δύο πρώτα καπνοπαραγωγικά συνέδρια κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου. Αργότερα χρημάτισε Προϊστάμενος του τμήματος καπνοπαραγωγών στο γραφείο Προσ. Καπνού στην Καβάλα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γεωργικής Τραπέζης Μακεδονίας, τακτικό μέλος του Γεωργικού Επιμελητηρίου Σερρών, αντιπρόσωπος στο Κεντρικό Γραφείο Προστ. Αθηνών. Τέλος σαν Πρόεδρος της κοινότητας Νέου Σουλίου άφησε ένα πλούσιο έργο.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Το τραγούδι του Κορυδαλλού» με τη Μάρθα Έγκερθ.

1946 | 

Τη μέρα αυτή αλλά και την ερχόμενη (19 Ιανουαρίου) ο εκπολιτιστικός σύλλογος «Αναγέννησις» έδωσε δύο δωρεάν παραστάσεις με την επιθεώρηση του Γ. Καφταντζή «Ό,τι θέλει ο λαός» για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

1946 | 

Τελείωσε η δημαρχιακή θητεία του Αθανάσιου Μητακίδη. (30/8/1945-18/1/1946). Την θέση του κατέλαβε ο Βασίλειος Χατζηιακώβου.

1958 | 

Ο ποταμός Στρυμόνας πλημμύρισε και τα νερά του κάλυψαν 1.000 στρέμματα στη περιοχή Μαυροθάλασσας.

1996 | 

(Πέμπτη) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Εμιγκρέδες» του Σ. Μπρόζεκ από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες