Πρωτοσέλιδο

Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο ή απο τη Βουλή; Του ΠΑΥΛΟΥ ΣΝΑΪΝΤΕΡ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Συχνά ο καθένας μας αναπολεί «ευχάριστα» ή δυσάρεστα τη φράση «Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο». Άλλες φορές φέρνουμε στο νου μας μια παλαιά αντιπαιδαγωγική μέθοδο, που επικρατούσε στα σχολεία για «χάρη» της εκπαίδευσης και άλλοτε αισθανόμαστε ικανοποιημένοι με τη βίαιη συμπεριφορά μας απέναντι σε κάποιον, όταν ο κύριος Κάποιος μας εκνευρίζει σε βαθμό που θέλουμε να εκραγούμε.

Συνηθισμένες καταστάσεις θα λέγαμε και αναπόφευκτες κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής μας. Συνηθισμένες για το ανθρώπινο είδος ίσως, αλλά όχι και για το ζωικό βασίλειο που επιτίθεται με αφορμή τη λήψη τροφής ή τη διεκδίκηση του θηλυκού του ζευγαρώματος.

Και επειδή εδώ δεν έχουμε να κάνουμε, ούτε με οικογένειες από την επιστήμη της ζωολογίας αλλά ούτε και με τον χαριτωμένο τίτλο ταινίας της εθνικής μας σταρ της δεκαετίας του 60, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια λαίλαπα, που ξεχειλίζει από ακροδεξιές εξάρσεις.

Αφορμή για τον μονόλογο της αμπελοφιλοσοφίας μου, στάθηκε η άσκηση λεκτικής και σωματικής επίθεσης του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη προς τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Νικόλαο Δένδια. Οι λεπτομέρειες της διαμάχης παρουσιάζονται καρέ καρέ στο βίντεο στο εσωτερικό του ελληνικού κοινοβουλίου, γι ‘ αυτό και δεν υπάρχει από μεριάς μου ανάγκη για καμία μνεία ή εκτενέστερη αναφορά του τραγικού αυτού συμβάντος.

Τραγικό γιατί πρώτον, επισκέπτεται με τη «βοήθεια» του διαδικτύου τα πέρατα της Ευρώπης και δεύτερον, γιατί συμβάλει στη μεγαλύτερη επικρότηση φασιστικών συμπεριφορών.

Ήδη τα μέσα ενημέρωσης του διαδικτύου έχουν γεμίσει από επευφημίες για τις αντιδημοκρατικές τακτικές της «ροδοδάκτυλης» Χρυσής Αυγής. Οι ίδιοι «χαρμόσυνοι» πανηγυρισμοί, που συνόδευαν τα χαστούκια της Λιάνας Κανέλλη, συνοδεύουν και τώρα την επίθεση προς τον κύριο Δένδια. Στο έσχατο αυτό σημείο βρίσκεται δυστυχώς η μητέρα-χώρα της Δημοκρατίας! Τα ακροδεξιά κόμματα επικροτούνται, όπως και οι τακτικές τους. Το όνειρο μάλιστα ενός πραξικοπήματος φωλιάζει στα σπλάχνα των επίδοξων «ηρωικών Ελλήνων» που επιθυμούν να αλλάξουν το κατεστημένο με φωτιά και με μπαρούτι.

«Ποια είναι όμως η αφορμή»;

«Τίς πταίει»;

Μα η οικονομική κρίση θα λέγανε πολλοί με ειρωνικό χαμόγελο στα χείλη! Η κρίση θολώνει όντως τα νερά της διαβίωσης όχι όμως και την αστείρευτη πηγή του νου.

Πολλές κυβερνήσεις μας εξαπάτησαν θα λέγαν κάποιοι. Όντως κανείς δεν αντιλέγει, αλλά είναι μεγάλη η απόσταση από το θυμό και τον πόνο που εκρήγνυνται, μέχρι το σημείο που μεταλλάσσονται ως«τιμωρία» στα χέρια της «αδιάφθορης» και «λαϊκής» «δικαιοσύνης».

Ποιος άνθρωπος μεγάλος η μικρός που αγαπά, αισθάνεται, κλαίει και γελάει, επιθυμεί να κυριέψει με ρόπαλο στο χέρι; Κανείς! Μόνο όσοι είναι κενοί από τέτοια συναισθήματα πράττουν ανάλογες ενέργειες! Όσοι διακατέχονται από μίσος και όσοι φοβούνται μια υγιή κοινωνία. Μια κοινωνία ελεύθερη και δημοκρατική που να εκφράζεται και να αφουγκράζεται τα προβλήματα και τις ανησυχίες της.

«Ω κύριοι που προσεύχεστε με το δεξί σας χέρι! Κύριοι των απόλυτων, μονόπλευρων απόψεων και των βίαιων συναισθημάτων! Δεν θέλετε να θεραπεύσετε την πατρίδα σας αλλά να την λεηλατήσετε με την σειρά σας»!

Newsletter

Σαν σήμερα...

1848 | 

Ο Αναστάσιος Παλλατίδης υπέγραψε τη διαθήκη του με την οποία κληροδοτούσε τη μεγάλη του περιουσία στο Ελληνικό σχολείο του Μελενίκου. Πιθανή ημερομηνία γένεσης του μεγάλου ευεργέτη των Ελληνικών Σχολείων Μελενίκου Μακεδονίας και σήμερα του Σιδηροκάστρου Αναστάσιου Παλλατίδη είναι το 1788. Τα πρώτα του γράμματα ο Παλλατίδης τα διδάχθηκε στην γενέτειρά του και στις Σέρρες, ενώ τις γυμνασιακές του σπουδές τις ολοκλήρωσε στην περίφημη Ακαδημία του Βουκουρεστίου. Σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια προσελήφθη βοηθός του καθηγητή Γκράγκερ, προσωπικού ιατρού της Αυτοκρατορικής οικογενείας των Αψβούργων τον οποίο και διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του. Ο Αναστάσιος Παλλατίδης από τη θέση του αυτή παρείχε μεγάλη βοήθεια στην Ελληνική Κοινότητα της Βιέννης και ούτε στιγμή δεν έπαψε να εκδηλώνει το αμέριστο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Μελενίκου. Πέθανε το 1848.

1914 | 

Απεβίωσε ο Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου. Υπήρξε καθηγητής φιλόλογος με εξαιρετική μόρφωση ο οποίος δίδαξε στο Γυμνάσιο των Σερρών δύο εκπαιδευτικές χρονιές 1889-1891. Στη πόλη των Σερρών παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο ασχολήθηκε και με ιστορικές και τοπογραφικές έρευνες και το υλικό που συγκέντρωσε, σημαντικό ως προς τις πληροφορίες που διέσωσε, το δημοσίευσε με το τίτλο «Αι Σέρραι και τα προάστεια, τα περί τάς Σέρρας και η μονή Ιωάννου του Προδρόμου» στο γερμανικό περιοδικό “Byzantinische Zeitschrift”.

1929 | 

Άγνωστοι δολοφόνησαν (ανήμερα της γιορτής του) με μαχαίρι και πιστόλι τον πρόεδρο της κοινότητας Νέου Σουλίου (Σουμπάσκιοϊ) Θανάση Κυριακόπουλο που ήταν σημαίνουσα προσωπικότητα του κόμματος των Φιλελευθέρων στην περιοχή. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωί της 20ης Ιανουαρίου 1929. Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στο Σουμπάσκιοϊ και αφού ολοκλήρωσε τα μαθήματα του Δημοτικού σχολείου στις Σέρρες το 1896 πήγε στη Θεσσαλονίκη όπου και προσλήφθηκε σαν υπάλληλος σε κατάστημα αποικιακών. Από εκεί με την συνδρομή του Μητροπολίτη έφυγε για την Αθήνα όπου και κατατάχτηκε σαν εθελοντής στα τότε ανταρτικά σώματα. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 αγωνίσθηκε και τραυματίσθηκε ελαφρά. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο της Λαμίας. Η βασίλισσα Όλγα τον έστειλε στην Οδησσό όπου και κάθισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Από εκεί αποβιβάστηκε στη Σμύρνη με τελικό προορισμό την Θεσσαλονίκη. Η στενή παρακολούθηση που είχε από την αστυνομία τον οδήγησε στην απόφαση να επιστρέψει στις Σέρρες ως υπάλληλος στο Ελληνικό Προξενείο. Στον Μακεδονικό Αγώνα ο Κυριακόπουλος μυήθηκε από τους πρώτους κάνοντας τον οδηγό στο πρώτο ανταρτικό σώμα. Στη συνέχεια διορίσθηκε δημοδιδάσκαλος στην Άνω Βροντού όπου και επέδειξε πλούσια εθνική δραστηριότητα εναντίον των Βουλγάρων. Μετά τους πολέμους ο Κυριακόπουλος επιδόθηκε σε ιδεολογικούς αγώνες. Οπαδός του Ελευθ. Βενιζέλου ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της Φιλελεύθερης παράταξης στο Ν. Σερρών και ένας από τους κυριότερους παράγοντες της αγροτικής κίνησης. Το 1924 ίδρυσε την «Ένωσιν των Γεωργ. Συνεταιρισμών». Στα δύο πρώτα καπνοπαραγωγικά συνέδρια κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου. Αργότερα χρημάτισε Προϊστάμενος του τμήματος καπνοπαραγωγών στο γραφείο Προσ. Καπνού στην Καβάλα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γεωργικής Τραπέζης Μακεδονίας, τακτικό μέλος του Γεωργικού Επιμελητηρίου Σερρών, αντιπρόσωπος στο Κεντρικό Γραφείο Προστ. Αθηνών. Τέλος σαν Πρόεδρος της κοινότητας Νέου Σουλίου άφησε ένα πλούσιο έργο.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Το τραγούδι του Κορυδαλλού» με τη Μάρθα Έγκερθ.

1946 | 

Τη μέρα αυτή αλλά και την ερχόμενη (19 Ιανουαρίου) ο εκπολιτιστικός σύλλογος «Αναγέννησις» έδωσε δύο δωρεάν παραστάσεις με την επιθεώρηση του Γ. Καφταντζή «Ό,τι θέλει ο λαός» για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

1946 | 

Τελείωσε η δημαρχιακή θητεία του Αθανάσιου Μητακίδη. (30/8/1945-18/1/1946). Την θέση του κατέλαβε ο Βασίλειος Χατζηιακώβου.

1958 | 

Ο ποταμός Στρυμόνας πλημμύρισε και τα νερά του κάλυψαν 1.000 στρέμματα στη περιοχή Μαυροθάλασσας.

1996 | 

(Πέμπτη) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Εμιγκρέδες» του Σ. Μπρόζεκ από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες