Πρωτοσέλιδο

Η συνείδηση της Αριστεράς οφείλει να συγκρουστεί με τον Μαδούρο

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

 

 

 

Όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη Βενεζουέλα έχουν κινητοποιήσει τους δημοκράτες  σε όλο τον κόσμο.

 

 

 

Η χώρα οδηγείται σε κατάλυση της Δημοκρατίας μέσα από

 

- την αυξανόμενη καταστολή και θανάσιμη βία εναντίον διαδηλωτών,

 

- τη μη τήρηση του Συντάγματος κατά τη διοργάνωση της πρόσφατης εκλογικής διαδικασίας όπου δεν τηρήθηκαν οι προβλέψεις για την παρεμπόδιση νοθείας,

 

- τη σύλληψη δύο προοδευτικών αρχηγών της αντιπολίτευσης.

 

 

 

Κανένας πολίτης με αριστερή συνείδηση δεν μπορεί να αποδεχτεί όσα συμβαίνουν - δεν υπάρχει δικαιολογία. Η Βενεζουέλα, μια χώρα με σημαντικούς πόρους και δημοκρατική παράδοση δεν αξίζει αυτή την τύχη. Η θέση της αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας είναι δίπλα σε αυτούς που δολοφονούνται, βασανίζονται, φυλακίζονται. Είναι δίπλα σε όσους καταπιέζονται από αυταρχικά καθεστώτα. Δίπλα σε όσους δεν μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, να ορίσουν τη μοίρα τους. 

 

 

 

Διαχρονικά, η Σοσιαλιστική Διεθνής έχει σταθεί δίπλα στις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της Βενεζουέλας, ενώνοντας τη φωνή της με όσους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημοκρατική εκτροπή και ζητούν την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Η οργάνωση, σε χθεσινή ανακοίνωση με τίτλο «Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τη Δημοκρατία», αναφέρει μεταξύ άλλων:

 

 

«Η Σοσιαλιστική Διεθνής παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία τα πρόσφατα γεγονότα στη Βενεζουέλα.

 

 

 

Η κυβέρνηση του Προέδρου Νίκολας Μαδούρο προώθησε μια ψηφοφορία για την εκλογή μελών ενός συνταγματικού κοινοβουλίου με διαδικασία που αντιβαίνει σε όσα προβλέπει το υπάρχον Σύνταγμα της χώρας. Η διαδικασία αυτή δεν ανταποκρίθηκε ούτε στις ελάχιστες προϋποθέσεις και εγγυήσεις για δίκαιες εκλογές με αξιόπιστα αποτελέσματα.

 

 

 

Οι εκλογές συνοδεύτηκαν από βίαιη καταστολή που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από δέκα πολίτες, που έρχονται να προστεθούν στους 120 νεκρούς των τελευταίων μηνών, θυμάτων της βίαιης κυβερνητικής καταστολής κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. 

 

 

 

Λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη νομιμότητας των ενεργειών της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, καταδικάζoυμε  αυτή την σοβαρή παραβίαση της δημοκρατικής τάξης . Μια κρίση που βαθαίνει και χειροτερεύει όσο η Βενεζουέλα απομακρύνεται από την ομαλή διακυβέρνηση, το σεβασμό και την αναγνώριση των δημοκρατικών θεσμών. 

 

 

 

Τη στιγμή αυτή, η Βενεζουέλα βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο της ιστορίας της και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις τεράστιες ευθύνες του Προέδρου Μαδούρο και της κυβέρνησης του. Σήμερα, κινδυνεύει να περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή. Η χώρα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να ανακτήσει την πολυφωνία που εξυπακούεται στην πολιτική ζωή σε μια Δημοκρατία. Διαφορετικά θα παγιωθεί ο αυταρχισμός και η καταπίεση που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα. Δεν αξίζει μία τέτοια τύχη στη Βενεζουέλα, μία χώρα που πάντα ήταν σύμμαχος όσων μάχονταν για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία ενάντια στις δικτατορίες που υπήρξαν παλαιότερα στη Λατινική Αμερική.

 

 

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας οφείλει να σεβαστεί τη ζωή, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων των πολιτών  και να απελευθερώσει άμεσα όλους τους πολιτικούς κρατούμενους. Οφείλει να ακούσει όσους μπορούν να συμβάλουν στη δημοκρατική συνύπαρξη, με πρώτους αυτούς που εξελέγησαν ως μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου το Δεκέμβριο του 2015 με θητεία μέχρι το 2021. Οφείλει να σεβαστεί και να αναγνωρίσει το Εθνικό Κοινοβούλιο και τις εξουσίες του, σύμφωνα με όσα προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας.»


Newsletter

Σαν σήμερα...

1600 | 

Γεννήθηκε ο Παπασυναδινός κατά πάσα πιθανότητα στο Μελικίτσι. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους εξέχοντες ιερείς της μητρόπολης Σερρών. Κατείχε τη θέση του σακελάριου στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά οι γενικότερες δραστηριότητές του προσδίδουν κύρος και εξουσία. Ο αυταρχικός χαρακτήρας του πατριάρχη της οικογένειας προκαθορίζει και το μέλλον των παιδιών του μεταξύ αυτών και του Συναδινού. Ο Συναδινός όταν ήταν παιδάκι δέκα χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στο σχολείο στα Καλά Δένδρα, όπου ο ιερέας Παπαδήμος του έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Όταν έκλεισε τα δεκαπέντε του, βρέθηκε στη πόλη των Σερρών για να μάθει ένα επάγγελμα. Αυτή η περίοδος εκμάθησης θα διαρκέσει μόνο ένα χρόνο. Την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου 1916, ο πατέρας του οργανώνει τον αρραβώνα του με την Αβραμπακίνα, κόρη του χρυσοχόου Κυριαζή. Στις 9 Νοεμβρίου του 1617 γίνεται ο γάμος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γουναράδες. Ο Συναδινός ήταν τότε μόλις 17 χρονών. Η Αβραμπακίνα θα γίνει η πιστή σύντροφος όλης του της ζωής και θα μοιραστεί μαζί του χαρές και λύπες που δυστυχώς οι δεύτερες ήταν πολύ περισσότερες. Νεόπαντρος ο Συναδινός συνεχίζει την εκπαίδευσή του κοντά στον ιερέα Παρθένιο, που εκείνη την εποχή δίδασκε στη Μητρόπολη. Σκοπός του να βελτιώσει τις γνωριμίες του για να μπει στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Το Φλεβάρη του 1619 γεννιέται το πρώτο του παιδί η Ασανώ η οποία πεθαίνει σε εννέα μήνες. Το ένα μετά το άλλο όλα τα παιδιά που το ζευγάρι απόκτησε είχαν την τύχη της Ασανώς. Η μόνη παρηγοριά του Συναδινού απομένει η εκκλησιαστική του καριέρα. Γρήγορα γίνεται ιεροδιάκονος τον Δεκέμβριο του 1619 και χειροτονείται ιερέας τη Μεγάλη Πέμπτη του 1622. Γρήγορα ο νεαρός Συναδινός αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας, έτσι διορίζεται από τον μητροπολίτη Άρχων του Ψαλτήρος Σερρών. Αγοράζει από τον μητροπολίτη Τιμόθεο 5 ενορίες για 600 άσπρα, γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μια πρόοδο στην καριέρα του, αλλά και μια σημαντική οικονομική επένδυση για την εποχή. Η επόμενη δεκαετία βρίσκει τον Συναδινό στενά δεμένο με την πόλη. Κατοικεί πλέον στις Σέρρες, όπου το 1634 αγοράζει ένα σπίτι στο μαχαλά της Επίσκεψης. Το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1634 αναγορεύεται σε σκευοφύλακας. Στη συνέχεια όμως και για λόγους αδιευκρίνιστους που έχουν να κάνουν με εσωτερικές διαμάχες της εκκλησίας και συσχετισμούς, αναγκάζεται να αφήσει το αξίωμά του και να γίνει σακελάριος. Το τι ακριβώς συνέβη δεν το γνωρίζουμε. Δυσνόητα γεγονότα, ονόματα, ρόλοι, πρόσωπα τα οποία μας διαφεύγουν, συντελούν ώστε τον Μάρτιο του 1831 ο Συναδινός να βρεθεί σε άσχημη θέση και μάλιστα αφορισμένος από την εκκλησία των Σερρών. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ταραγμένα και συσσωρεύουν κι άλλα προβλήματα πάνω του και η θέση του στην κοινότητα της πόλης έγινε πολύ εύθραυστη, αν όχι εχθρική. Στις 11 Ιουλίου του 1636 πεθαίνει ο πατέρας του Συναδινού. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ποιο δύσκολα για την ζωή του Συναδινού, έτσι αναγκάζετε να φύγει για το Άγιο Όρος, όπου και παραμένει για έναν χρόνο περίπου. Οικογενειακές διαφορές που είχαν να κάνουν με κληρονομικά ζητήματα στα οποία είχαν εμπλακεί η εκκλησία και ο οικογενειακός του περίγυρος το οδηγούν μέχρι το Πατριαρχείο στην προσπάθεια του να βρει το δίκιο του. Το 1640 επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένος από την εξέλιξη της υπόθεσής του. Τα ίχνη του Συναδινού χάνονται μετά το 1642, την εποχή που γράφει και τις μνήμες του στον πολύτιμο κώδικα που σώζεται στο Άγιο Όρος. Από διάφορα εκκλησιαστικά έγγραφα που έχουν διασωθεί και κάνουν μνεία το όνομα του φέρεται ότι συνεχίζει να παίζει ρόλο στη ζωή των Σερρών μέχρι το 1662 τουλάχιστον. Το "Χρονικό" του θεωρείται αξεπέραστη πηγή εκκλησιαστικών και ιστορικών πληροφοριών αλλά, το κυριότερο, χρονικό καταγραφής των καθημερινών συμβάντων στις Σέρρες στα μέσα του 17ου αιώνα.

1769 | 

Από έκθεση του Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης: «Τα νέα είναι ότι εξαιτίας του πολέμου της Μοσκοβίας γέμισε η περιοχή Σερρών από λιποτάκτας οι οποίοι ξεγυμνώνουν και φονεύουν όλους εκείνους που δεν έχουν καλήν συνοδείαν».

1918 | 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνοδευόμενος από κλιμάκιο υπουργών ήλθε για δεύτερη φορά στην απελευθερωμένη πόλη των Σερρών ύστερα από την δίχρονη βουλγαρική κατοχή και περιδιάβηκε συγκινημένος τους δρόμους της.

1930 | 

Διεξήχθη ο τελικός του πρωταθλήματος Σερρών μεταξύ του «Ηρακλή» και του «Απόλλωνα», με νίκη του «Ηρακλή» και σκορ 2-1.

1931 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» ο τενόρος Λέανδρος Καβαφάκης και η καρατερίστα Αγγέλα Σεβίλη είχαν την τιμητική τους βραδιά.

1935 | 

Το θερινό «Πάνθεον» αποχαιρέτησε τη σαιζόν με το «ωραιότερο και πλουσιώτερο πρόγραμμα» που εντυπωσίασε τους Σερραίους αφού προβάλλονταν: 1ον) Η μουσική ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με τη Λίλιαν Χάρβεϋ και τον «γόητα τενόρον» Τζων Μπόλς, 2ον) «Ένα ωραιότατον πρωτότυπον Ζουρνάλ ομιλών Ελληνιστί» και 3ον) Την «Κατάλυσιν της επαναστάσεως της 3ης Μαρτίου 1935».

1935 | 

Στο «Πάνθεον» προβλήθηκε η ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με την Λίλιαν Χάρβεϋ.

1964 | 

Ο όμιλος «Ορφέας» συμμετείχε με τη μικτή του χορωδία στο Φεστιβάλ Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Π. Σταματίου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες