Πρωτοσέλιδο

Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

 

Αναμφίβολα, ήδη από τα τέλη του 20ου αιώνα η πραγματικότητα που βιώνουμε- σε όλες τις εκφάνσεις της- χαρακτηρίζεται  από τη φρενήρη ανάπτυξη της γνώσης, της τεχνολογικής εξέλιξης και της ακώλυτης χρήσης της ψηφιακής τεχνογνωσίας• η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται γλαφυρά και στα λεγόμενα του St. Hawking, του σύγχρονουAI.Einstein,στο βιβλίο του «Το χρονικό του χρόνου», όπου αποτυπώνοντας ήδη από το 1988 τις ανησυχίες του τονίζει πως … σήμερα ακόμη και οι ειδικοί δεν μπορούν να κατανοήσουν παρά ένα μικρό μόνο μέρος των επιστημονικών θεωριών. Ο ρυθμός προόδου είναι τόσο γρήγορος, ώστε μαθαίνει κανείς στο Σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο είναι σχεδόν πάντα ξεπερασμένα.

  Σε αυτήν την αδήριτη πραγματικότητα το ελληνικό δημόσιο Σχολείο αναγκάστηκε να προσαρμοστεί ήδη εδώ και 30 περίπου χρόνια με την εισαγωγή του μαθήματος της Πληροφορικής αρχικά στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στη συνέχεια με την ψηφιακή υποδομή των Σχολικών Μονάδων και με τη δειλή εισαγωγή της ρομποτικής στις ημέρες μας.  Βέβαια τα προβλήματα είναι αμείλικτα και απλώς η απαρίθμηση και επισήμανσή τους θα το επιβεβαιώσει: απηρχαιωμένη υποδομή, ψηφιακός αναλφαβητισμός-μερικός ή πλήρης-ορισμένων εκπαιδευτικών και μαθητών, αδυναμία των αναλυτικών προγραμμάτων να εντάξουν ολιστικά την ψηφιακή διάσταση στο μάθημα.

Υπάρχει, όμως, και ένα άλλο ζήτημα που υφέρπει και έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις• θεωρείται από πολλούς ότι η αθρόα είσοδος και χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στην εκπαιδευτική πράξη είναι η πανάκεια για την αναβάθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης. Σαφώς και η ολιστική ένταξη της ψηφιακής τεχνολογίας θα προσδώσει ένα πολύτιμο εργαλείο στη διδασκαλία για την αποτελεσματικότερη, πιο παραστατική και προσιτή προσέγγιση σε πολλαπλούς κρουνούς γνώσης. Είναι όμως και η πανάκεια για την πραγματική αναβάθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης; Απάντηση σε αυτό τον προβληματισμό μπορούν να παράσχουν τα νέα επιστημονικά ευρήματα από το φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα, τη «Μέκκα» της εκπαιδευτικής πρωτοπορίας -όπου τονίζεται η αξία της ανθρωπιστικής διάστασης στη διδασκαλία και η σημασία της  χρήσης παραδοσιακών μεθόδων γραφής για την αποτύπωση των σκέψεων - και η άποψη του ίδιου τουAI.Einstein που υπερθεμάτιζε την ανάπτυξη ανεξάρτητης σκέψης και κριτικού πνεύματος ως βασικών στόχων του σχολείου.

 Με άλλα λόγια, η αξιοποίηση των ψηφιακών δυνατοτήτων είναι αναγκαία για την εκπαίδευση, αλλά από μόνη της δεν αρκεί για την επίλυση των προβλημάτων και για την αναβάθμισή της. Όπως παραστατικά έχει πει ο NuccioOrdine στο βιβλίο του «Οι κλασικοί στην εποχή μας», οι εκθέσεις πεπραγμένων παρουσιάζουν ποσοτικά δεδομένα για τον εξοπλισμό με διδακτικά εργαλεία, για την παρουσία της τεχνολογίας στα σχολικά προγράμματα, δεν εξηγούν όμως τα αποτελέσματα που παράγει πραγματικά το ψηφιακό σχολείο στο μυαλό των μαθητών και πως επιδρούν αυτά στην ικανότητα της μάθησης. Συνεπώς και σε αυτό το ζήτημα χρειάζεται να ανακαλέσουμε από τη μνήμη μας το αρχαίο απόφθεγμα«μέτρον ἄριστον»και την αριστοτέλεια «φρόνηση», για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως είναι αναγκαία η χρήση, η ολιστική και δημιουργική ενσωμάτωση της ψηφιακής τεχνολογίας στο Σχολείο του 21ου αιώνα, αλλά από μόνη της δεν αρκεί για τη ριζική αναβάθμισή του. Ο Άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί , σαν ένα άλλος Οιδίποδας, να λύσει και αυτό το αίνιγμα/πρόβλημα -παραφράζοντας τον Γ. Σεφέρη- και να πορευθεί στο διάβα της Ιστορίας με περισσότερη ανθρωπιά, αισιοδοξία και ελπίδα.

Δημήτριος Κ. Χατζηπαναγιώτου,

Φιλόλογος, M.Sc., M.A., Δ/ντής Παλλατιδείου ΓΕΛ Σιδηροκάστρου


Newsletter

Σαν σήμερα...

1600 | 

Γεννήθηκε ο Παπασυναδινός κατά πάσα πιθανότητα στο Μελικίτσι. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους εξέχοντες ιερείς της μητρόπολης Σερρών. Κατείχε τη θέση του σακελάριου στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά οι γενικότερες δραστηριότητές του προσδίδουν κύρος και εξουσία. Ο αυταρχικός χαρακτήρας του πατριάρχη της οικογένειας προκαθορίζει και το μέλλον των παιδιών του μεταξύ αυτών και του Συναδινού. Ο Συναδινός όταν ήταν παιδάκι δέκα χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στο σχολείο στα Καλά Δένδρα, όπου ο ιερέας Παπαδήμος του έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Όταν έκλεισε τα δεκαπέντε του, βρέθηκε στη πόλη των Σερρών για να μάθει ένα επάγγελμα. Αυτή η περίοδος εκμάθησης θα διαρκέσει μόνο ένα χρόνο. Την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου 1916, ο πατέρας του οργανώνει τον αρραβώνα του με την Αβραμπακίνα, κόρη του χρυσοχόου Κυριαζή. Στις 9 Νοεμβρίου του 1617 γίνεται ο γάμος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γουναράδες. Ο Συναδινός ήταν τότε μόλις 17 χρονών. Η Αβραμπακίνα θα γίνει η πιστή σύντροφος όλης του της ζωής και θα μοιραστεί μαζί του χαρές και λύπες που δυστυχώς οι δεύτερες ήταν πολύ περισσότερες. Νεόπαντρος ο Συναδινός συνεχίζει την εκπαίδευσή του κοντά στον ιερέα Παρθένιο, που εκείνη την εποχή δίδασκε στη Μητρόπολη. Σκοπός του να βελτιώσει τις γνωριμίες του για να μπει στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Το Φλεβάρη του 1619 γεννιέται το πρώτο του παιδί η Ασανώ η οποία πεθαίνει σε εννέα μήνες. Το ένα μετά το άλλο όλα τα παιδιά που το ζευγάρι απόκτησε είχαν την τύχη της Ασανώς. Η μόνη παρηγοριά του Συναδινού απομένει η εκκλησιαστική του καριέρα. Γρήγορα γίνεται ιεροδιάκονος τον Δεκέμβριο του 1619 και χειροτονείται ιερέας τη Μεγάλη Πέμπτη του 1622. Γρήγορα ο νεαρός Συναδινός αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας, έτσι διορίζεται από τον μητροπολίτη Άρχων του Ψαλτήρος Σερρών. Αγοράζει από τον μητροπολίτη Τιμόθεο 5 ενορίες για 600 άσπρα, γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μια πρόοδο στην καριέρα του, αλλά και μια σημαντική οικονομική επένδυση για την εποχή. Η επόμενη δεκαετία βρίσκει τον Συναδινό στενά δεμένο με την πόλη. Κατοικεί πλέον στις Σέρρες, όπου το 1634 αγοράζει ένα σπίτι στο μαχαλά της Επίσκεψης. Το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1634 αναγορεύεται σε σκευοφύλακας. Στη συνέχεια όμως και για λόγους αδιευκρίνιστους που έχουν να κάνουν με εσωτερικές διαμάχες της εκκλησίας και συσχετισμούς, αναγκάζεται να αφήσει το αξίωμά του και να γίνει σακελάριος. Το τι ακριβώς συνέβη δεν το γνωρίζουμε. Δυσνόητα γεγονότα, ονόματα, ρόλοι, πρόσωπα τα οποία μας διαφεύγουν, συντελούν ώστε τον Μάρτιο του 1831 ο Συναδινός να βρεθεί σε άσχημη θέση και μάλιστα αφορισμένος από την εκκλησία των Σερρών. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ταραγμένα και συσσωρεύουν κι άλλα προβλήματα πάνω του και η θέση του στην κοινότητα της πόλης έγινε πολύ εύθραυστη, αν όχι εχθρική. Στις 11 Ιουλίου του 1636 πεθαίνει ο πατέρας του Συναδινού. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ποιο δύσκολα για την ζωή του Συναδινού, έτσι αναγκάζετε να φύγει για το Άγιο Όρος, όπου και παραμένει για έναν χρόνο περίπου. Οικογενειακές διαφορές που είχαν να κάνουν με κληρονομικά ζητήματα στα οποία είχαν εμπλακεί η εκκλησία και ο οικογενειακός του περίγυρος το οδηγούν μέχρι το Πατριαρχείο στην προσπάθεια του να βρει το δίκιο του. Το 1640 επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένος από την εξέλιξη της υπόθεσής του. Τα ίχνη του Συναδινού χάνονται μετά το 1642, την εποχή που γράφει και τις μνήμες του στον πολύτιμο κώδικα που σώζεται στο Άγιο Όρος. Από διάφορα εκκλησιαστικά έγγραφα που έχουν διασωθεί και κάνουν μνεία το όνομα του φέρεται ότι συνεχίζει να παίζει ρόλο στη ζωή των Σερρών μέχρι το 1662 τουλάχιστον. Το "Χρονικό" του θεωρείται αξεπέραστη πηγή εκκλησιαστικών και ιστορικών πληροφοριών αλλά, το κυριότερο, χρονικό καταγραφής των καθημερινών συμβάντων στις Σέρρες στα μέσα του 17ου αιώνα.

1769 | 

Από έκθεση του Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης: «Τα νέα είναι ότι εξαιτίας του πολέμου της Μοσκοβίας γέμισε η περιοχή Σερρών από λιποτάκτας οι οποίοι ξεγυμνώνουν και φονεύουν όλους εκείνους που δεν έχουν καλήν συνοδείαν».

1918 | 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνοδευόμενος από κλιμάκιο υπουργών ήλθε για δεύτερη φορά στην απελευθερωμένη πόλη των Σερρών ύστερα από την δίχρονη βουλγαρική κατοχή και περιδιάβηκε συγκινημένος τους δρόμους της.

1930 | 

Διεξήχθη ο τελικός του πρωταθλήματος Σερρών μεταξύ του «Ηρακλή» και του «Απόλλωνα», με νίκη του «Ηρακλή» και σκορ 2-1.

1931 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» ο τενόρος Λέανδρος Καβαφάκης και η καρατερίστα Αγγέλα Σεβίλη είχαν την τιμητική τους βραδιά.

1935 | 

Το θερινό «Πάνθεον» αποχαιρέτησε τη σαιζόν με το «ωραιότερο και πλουσιώτερο πρόγραμμα» που εντυπωσίασε τους Σερραίους αφού προβάλλονταν: 1ον) Η μουσική ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με τη Λίλιαν Χάρβεϋ και τον «γόητα τενόρον» Τζων Μπόλς, 2ον) «Ένα ωραιότατον πρωτότυπον Ζουρνάλ ομιλών Ελληνιστί» και 3ον) Την «Κατάλυσιν της επαναστάσεως της 3ης Μαρτίου 1935».

1935 | 

Στο «Πάνθεον» προβλήθηκε η ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με την Λίλιαν Χάρβεϋ.

1964 | 

Ο όμιλος «Ορφέας» συμμετείχε με τη μικτή του χορωδία στο Φεστιβάλ Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Π. Σταματίου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)