Πρωτοσέλιδο

Γερμανία: Iσόβια ζήτησε ο εισαγγελέας για τη νεοναζί Μπεάτε Τσέπε Μεταξύ των δέκα δολοφονηθέντων και ο Σερραίος Θεόδωρος Βουλγαρίδης

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
 Η ομοσπονδιακή εισαγγελία της Γερμανίας ζήτησε σήμερα να επιβληθεί ποινή ισόβιας κάθειρξης στην Μπεάτε Τσέπε, κύρια κατηγορουμένη σε μια δίκη νεοναζί που κατηγορούνταν για τη δολοφονία δέκα ανθρώπων.


Ενσωματωμένη εικόνα 2
Οι εισαγγελείς ανέφεραν πως η Τσέπε ήταν μέλος της ομάδας Εθνικοσοσιαλιστική Παρανομία (NSU) που σκότωσε οκτώ Τούρκους, έναν Έλληνα και μια γερμανίδα αστυνομικό από το 2000 έως το 2007, οδηγώντας σε μια από τις μεγαλύτερες μεταπολεμικές δίκες στη Γερμανία. Η 42χρονη Τσέπε έχει αρνηθεί ότι έλαβε μέρος στις δολοφονίες με δύο φίλους της οι οποίοι αυτοκτόνησαν το 2011, λίγο προτού ανακαλυφθούν από την αστυνομία. Μέσω του δικηγόρου της, όμως, έχει πει πως αισθανόταν ηθικά ένοχη γιατί δεν τους απέτρεψε. H Τσέπε, είναι η μοναδική επιζήσασα της γερμανικής νεοναζιστικής οργάνωσης NSU που δικάζεται για την εν ψυχρώ δολοφονία 10 ανθρώπων, εκ των οποίων 8 Τούρκοι, μια γερμανίδα αστυνομικός και ένας Έλληνας, ο Θεόδωρος Βουλγαρίδης, τον οποίο η συμμορία δολοφόνησε μέσα στο κατάστημά του. Τα άλλα δυο μέλη της οργάνωσης, οι Uwe Mundlos και Uwe Böhnhardt αυτοκτόνησαν κατά την επιχείρηση σύλληψης τους ενώ η 41χρονη σήμερα Τσέπε παραδόθηκε στην αστυνομία.
Ενσωματωμένη εικόνα 1
Οι δολοφονίες έγιναν μεταξύ του 2000 και του 2007. Οι νεοναζιστές έβαζαν ακόμη βόμβες σε γειτονιές μεταναστών ενώ διέπρατταν και ληστείες. Στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη, η Τσέπε κρατούσε μια σιωπηρή στάση ενώ από τον κύκλο της μόνο υπήρχαν διαρροές περί μετάνοιας της. Τον Οκτώβριο του 2016 η 41χρονη αποφάσισε να κάνει μια σύντομη δήλωση στην οποία έλεγε ότι είχε σχέσεις ομάδες με εθνικιστικές ιδέες, όμως σήμερα κρίνει τους ανθρώπους με βάση τη συμπεριφορά και όχι την καταγωγή και τις πολιτικές πεποιθήσεις. Ανέλαβε την ηθική ευθύνη για τη συμμετοχή της στις δολοφονίες και τόνισε ότι ήταν «ένα κορίτσι από την Ανατολική Γερμανία» που μεγάλωσε μετά την επανένωση της χώρας και είχε «εθνικιστική ιδεολογία». Αυτή ήταν η πρώτη δήλωσή της στα τρία χρόνια που διεξάγεται η δίκη. Μέχρι την Πέμπτη είχε αρνηθεί να πει οτιδήποτε. Μετάνιωσε στ’ αλήθεια η Τσέπε; Κάποιοι λένε ότι αποφάσισε να δείξει μετάνοια για να μειώσει το χρόνο παραμονής της στη φυλακή. Ο Μεράλ Σαχίν, πρόεδρος της κοινότητας των Τούρκων στην περιοχή της Κολωνίας όπου διέπραξε τις δολοφονίες η ναζιστική συμμορία, δήλωσε ότι βρήκε τη δήλωση της γελοία. «Τόσο καιρό παρέμενε σιωπηλή, τίποτα δεν έκανε για να φωτίσει την υπόθεση και τώρα ξαφνικά ισχυρίζεται ότι άλλαξε μυαλά;», διερωτήθηκε.

Η δολοφονία
 του Θεόδωρου Βουλγαρίδη

Ο Θεόδωρος Βουλγαρίδης, μετανάστης δεύτερης γενιάς από τις Σέρρες, ήταν το 7ο θύμα των δολοφόνων-νοσταλγών του Χίτλερ. Πυροβολήθηκε με τον ίδιο τρόπο, όπως και τα προηγούμενα θύματα. Μπήκαν στο εστιατόριο του και τον πυροβόλησαν εν ψυχρώ στο κεφάλι. Η γερμανική αστυνομία ενημέρωσε τότε τους συγγενείς ότι ο Βουλγαρίδης έπεσε θύμα εγκληματικής ενέργειας, που σχετιζόταν με ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Ούτε τα στενά συγγενικά του πρόσωπα, ούτε οι συγχωριανοί του πείστηκαν τότε από την εκδοχή των γερμανικών αρχών, περί φόνου σχετιζόμενου με το ποινικό δίκαιο. Η οικογένεια του κηλιδώθηκε από την κατηγορία ότι το θύμα ήταν μέλος κάποιου παράνομου κυκλώματος και χρειάστηκε να περάσουν οκτώ χρόνια για να αποκαλυφθεί και να λάμψει η αλήθεια.

Newsletter

Σαν σήμερα...

1600 | 

Γεννήθηκε ο Παπασυναδινός κατά πάσα πιθανότητα στο Μελικίτσι. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους εξέχοντες ιερείς της μητρόπολης Σερρών. Κατείχε τη θέση του σακελάριου στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά οι γενικότερες δραστηριότητές του προσδίδουν κύρος και εξουσία. Ο αυταρχικός χαρακτήρας του πατριάρχη της οικογένειας προκαθορίζει και το μέλλον των παιδιών του μεταξύ αυτών και του Συναδινού. Ο Συναδινός όταν ήταν παιδάκι δέκα χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στο σχολείο στα Καλά Δένδρα, όπου ο ιερέας Παπαδήμος του έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Όταν έκλεισε τα δεκαπέντε του, βρέθηκε στη πόλη των Σερρών για να μάθει ένα επάγγελμα. Αυτή η περίοδος εκμάθησης θα διαρκέσει μόνο ένα χρόνο. Την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου 1916, ο πατέρας του οργανώνει τον αρραβώνα του με την Αβραμπακίνα, κόρη του χρυσοχόου Κυριαζή. Στις 9 Νοεμβρίου του 1617 γίνεται ο γάμος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γουναράδες. Ο Συναδινός ήταν τότε μόλις 17 χρονών. Η Αβραμπακίνα θα γίνει η πιστή σύντροφος όλης του της ζωής και θα μοιραστεί μαζί του χαρές και λύπες που δυστυχώς οι δεύτερες ήταν πολύ περισσότερες. Νεόπαντρος ο Συναδινός συνεχίζει την εκπαίδευσή του κοντά στον ιερέα Παρθένιο, που εκείνη την εποχή δίδασκε στη Μητρόπολη. Σκοπός του να βελτιώσει τις γνωριμίες του για να μπει στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Το Φλεβάρη του 1619 γεννιέται το πρώτο του παιδί η Ασανώ η οποία πεθαίνει σε εννέα μήνες. Το ένα μετά το άλλο όλα τα παιδιά που το ζευγάρι απόκτησε είχαν την τύχη της Ασανώς. Η μόνη παρηγοριά του Συναδινού απομένει η εκκλησιαστική του καριέρα. Γρήγορα γίνεται ιεροδιάκονος τον Δεκέμβριο του 1619 και χειροτονείται ιερέας τη Μεγάλη Πέμπτη του 1622. Γρήγορα ο νεαρός Συναδινός αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας, έτσι διορίζεται από τον μητροπολίτη Άρχων του Ψαλτήρος Σερρών. Αγοράζει από τον μητροπολίτη Τιμόθεο 5 ενορίες για 600 άσπρα, γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μια πρόοδο στην καριέρα του, αλλά και μια σημαντική οικονομική επένδυση για την εποχή. Η επόμενη δεκαετία βρίσκει τον Συναδινό στενά δεμένο με την πόλη. Κατοικεί πλέον στις Σέρρες, όπου το 1634 αγοράζει ένα σπίτι στο μαχαλά της Επίσκεψης. Το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1634 αναγορεύεται σε σκευοφύλακας. Στη συνέχεια όμως και για λόγους αδιευκρίνιστους που έχουν να κάνουν με εσωτερικές διαμάχες της εκκλησίας και συσχετισμούς, αναγκάζεται να αφήσει το αξίωμά του και να γίνει σακελάριος. Το τι ακριβώς συνέβη δεν το γνωρίζουμε. Δυσνόητα γεγονότα, ονόματα, ρόλοι, πρόσωπα τα οποία μας διαφεύγουν, συντελούν ώστε τον Μάρτιο του 1831 ο Συναδινός να βρεθεί σε άσχημη θέση και μάλιστα αφορισμένος από την εκκλησία των Σερρών. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ταραγμένα και συσσωρεύουν κι άλλα προβλήματα πάνω του και η θέση του στην κοινότητα της πόλης έγινε πολύ εύθραυστη, αν όχι εχθρική. Στις 11 Ιουλίου του 1636 πεθαίνει ο πατέρας του Συναδινού. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ποιο δύσκολα για την ζωή του Συναδινού, έτσι αναγκάζετε να φύγει για το Άγιο Όρος, όπου και παραμένει για έναν χρόνο περίπου. Οικογενειακές διαφορές που είχαν να κάνουν με κληρονομικά ζητήματα στα οποία είχαν εμπλακεί η εκκλησία και ο οικογενειακός του περίγυρος το οδηγούν μέχρι το Πατριαρχείο στην προσπάθεια του να βρει το δίκιο του. Το 1640 επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένος από την εξέλιξη της υπόθεσής του. Τα ίχνη του Συναδινού χάνονται μετά το 1642, την εποχή που γράφει και τις μνήμες του στον πολύτιμο κώδικα που σώζεται στο Άγιο Όρος. Από διάφορα εκκλησιαστικά έγγραφα που έχουν διασωθεί και κάνουν μνεία το όνομα του φέρεται ότι συνεχίζει να παίζει ρόλο στη ζωή των Σερρών μέχρι το 1662 τουλάχιστον. Το "Χρονικό" του θεωρείται αξεπέραστη πηγή εκκλησιαστικών και ιστορικών πληροφοριών αλλά, το κυριότερο, χρονικό καταγραφής των καθημερινών συμβάντων στις Σέρρες στα μέσα του 17ου αιώνα.

1769 | 

Από έκθεση του Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης: «Τα νέα είναι ότι εξαιτίας του πολέμου της Μοσκοβίας γέμισε η περιοχή Σερρών από λιποτάκτας οι οποίοι ξεγυμνώνουν και φονεύουν όλους εκείνους που δεν έχουν καλήν συνοδείαν».

1918 | 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνοδευόμενος από κλιμάκιο υπουργών ήλθε για δεύτερη φορά στην απελευθερωμένη πόλη των Σερρών ύστερα από την δίχρονη βουλγαρική κατοχή και περιδιάβηκε συγκινημένος τους δρόμους της.

1930 | 

Διεξήχθη ο τελικός του πρωταθλήματος Σερρών μεταξύ του «Ηρακλή» και του «Απόλλωνα», με νίκη του «Ηρακλή» και σκορ 2-1.

1931 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» ο τενόρος Λέανδρος Καβαφάκης και η καρατερίστα Αγγέλα Σεβίλη είχαν την τιμητική τους βραδιά.

1935 | 

Το θερινό «Πάνθεον» αποχαιρέτησε τη σαιζόν με το «ωραιότερο και πλουσιώτερο πρόγραμμα» που εντυπωσίασε τους Σερραίους αφού προβάλλονταν: 1ον) Η μουσική ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με τη Λίλιαν Χάρβεϋ και τον «γόητα τενόρον» Τζων Μπόλς, 2ον) «Ένα ωραιότατον πρωτότυπον Ζουρνάλ ομιλών Ελληνιστί» και 3ον) Την «Κατάλυσιν της επαναστάσεως της 3ης Μαρτίου 1935».

1935 | 

Στο «Πάνθεον» προβλήθηκε η ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με την Λίλιαν Χάρβεϋ.

1964 | 

Ο όμιλος «Ορφέας» συμμετείχε με τη μικτή του χορωδία στο Φεστιβάλ Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Π. Σταματίου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)