Πρωτοσέλιδο

Ο μυθικός Αίας, η λάσπη, και η σύγχρονη Πολιτική-Του Ζήση Μητλιάγκα

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος εισήγαγε στη Βουλή Νόμο-εν γνώσει του ότι θα ματώσει από την διαφθορά και η ίδια η δική του παράταξη-ο οποίος Νόμος
όριζε ότι δεν παραγράφονται τα πολιτικά αδικήματα για μαύρο χρήμα και ότι αίρεται το απόρρητο τον τραπεζικών καταθέσεων για να αποκαλυφθεί το μαύρο χρήμα, 
οι τιμηταί της κάθαρσης δεν εψήφισαν αυτόν τον νόμο,
 γιατί θα αποκαλύπτονταν όπως και αποκαλύφθηκε ο θησαυρός πλουτισμού στελεχών της αριστεράς του χαβιαριού
.

Ενσωματωμένη εικόνα 2
Ο μύθος για τον Αίαντα, στη μια του εκδοχή, αναφέρει ότι ο περίφημος ήρωας του Τρωϊκού Πολέμου, ήταν ακατανίκητος, διότι ήταν άτρωτος σ' όλο του το σώμα, εκτός από την μια του μασχάλη που ήταν τρωτός, όπου βέβαια ήταν αδύνατο να τον πλήξουν.
Οι εχθροί του λοιπόν, δεν μπορούσαν να τον εξοντώσουν με τίποτα και απελπισμένοι ρώτησαν το μαντείο των Δελφών. Η Πυθία τους απάντησε ότι, αν τον βάλουν σε μια μεγάλη λακκούβα και τον σκεπάσουν με λάσπη, τότε θα τον πλήξουν στο τρωτό σημείο, δηλαδή στην μασχάλη, που δεν μπορούσαν αλλιώς να τον προσεγγίσουν, και έτσι ο Αίας θα πεθάνει. Έτσι εξόντωσαν τον μέχρι τότε ανίκητο ήρωα!
Μύθος διδακτικός ανανδρίας και δολιότητας, όταν δεν μπορεί κανείς να αντιπαρατεθεί στα ίσια και τίμια με κάποιον αντίπαλο του. Σοφό παράδειγμα της πλούσιας μυθολογίας μας για την κακή πλευρά της ανθρώπινης λειτουργίας.
Έχω τον πειρασμό να επισημάνω, ακόμα κι αν δυσαρεστήσω μερικούς καλόβουλους, ότι η σημερινή πολιτική μας ηγεσία, κυρίως, και όχι μόνον αυτή, όντας εντελώς απαίδευτη για τις ιδέες και τις αξίες του πανανθρώπινου Ελληνικού Πολιτισμού, κράτησε από την πολιτισμική μας κληρονομιά τον μύθο του Αίαντα για την λάσπη! Και έτσι τα τελευταία κυρίως χρόνια, μια ομάδα εξουσίας, με πρόσχημα τα υψηλά ιδανικά της αριστερής ιδεολογίας, και με αφορμή τη δυσαρέσκεια των πολιτών για την οικονομική κρίση, αντί να αρθρώσει έναν υπεύθυνο, καθαρό και σοβαρό λόγο και να παρουσιάσει μια πρόταση και ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, ακολούθησε και ακολουθεί μια πολιτική λόγων και έργων με στόχο την πλήρη απαξίωση του παρελθόντος ακόμα και των θετικών σημείων, και με εξουθένωση πολιτική, ακόμα και ανθρώπινη, των αντιπάλων με λασπολογία και κατασυκοφάντηση, που ξεπερνά τα όρια της μυθικής παράδοσης για τον Αίαντα και ομοιάζει, μέσα από το εργαστήριο λάσπης της Κουμουνδούρου, προπαγανδιστικό όργανο σταλινικής υφής για εξόντωση των αντιτιθέμενων πολιτικών απόψεων και ανθρώπων. Δεν απαξιώνουν βέβαια τα στηρίγματα τους, τον ολετήρα ( καταστροφέα) πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή (2004-2009), κύριο υπεύθυνο για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό με τα τεράστια ελλείμματα και, ακόμα, συγκυβερνούν με τα εξαπτέρυγα του (Παυλόπουλο, Παπαγγελόπουλο, Καμμένο και άλλους). Ακόμα καπηλεύονται αδιάντροπα ιστορικές προσωπικότητες του Δημοκρατικού προοδευτικού χώρου, όπως πρόσφατα έκανε ο Τσίπρας για τον Ανδρέα Παπανδρέου με σκοπό να παραπλανήσουν πολλούς αφελείς δημοκρατικούς πολίτες που συγκινούνται ακόμα με τα προδομένα από τους λασπολόγους υψηλά ιδανικά της αριστεράς.

Το βρώμικο 89'

Στόχος τους βέβαια είναι από παλιά η περιθωριοποίηση του Δημοκρατικού προοδευτικού χώρου ο οποίος εξασφαλίζει την ισορροπία του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και εγγυάται την σταθερότητα προόδου και ευημερίας.
Στη χώρα μας βέβαια, εκτός από την κορύφωση του φαινομένου της λασπολογίας στα σημερινά, ως μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης και εξόντωσης των αντιπάλων, υπάρχουν δυστυχώς παραδείγματα τέτοιας άνανδρης πολιτικής αντιπαράθεσης, με κορυφαίο το βρώμικο 89', όπου Μητσοτάκης και Φλωράκης επεδίωξαν με λάσπη και με ειδικά δικαστήρια να εξοντώσουν πολιτικά, ηθικά, ακόμα και ανθρώπινα, τον Ανδρέα Παπανδρέου, που καπηλεύονται ξεδιάντροπα οι διάδοχοι του πολιτικού μορφώματος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Όμως ο Ανδρέας φάνηκε πιο δυνατός ακόμα και από τον μυθικό Αίαντα, και με τη λάσπη που πήγαν να τον σκεπάσουν σκεπάστηκαν και καταμαύρισαν οι ίδιοι εις αεί.
Στις μέρες μας βέβαια αντί να εκφράσουν τον λόγο της αλήθειας, δημαγωγούν ασύστολα και προσβλητικά για την νοημοσύνη μας, παριστάνουν κραυγαλέα τον Αριστερό αγωνιστή, αλλά οδηγούν σε εξουθένωση τα πλατιά λαϊκά στρώματα, για τα οποία δήθεν αγωνίζονται, οδηγώντας όλο τον Ελληνικό λαό στη γενική φτωχοποίηση.
Με πρωτοφανή και χονδροειδή άμεση και έμμεση προπαγάνδα μέσα από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, που τα πληρώνει όλος ο Ελληνικός λαός και όχι μόνο οι αριστεροδεξιοί συνεταίροι, με τον εξωνημένο δημοσιογραφικό υπόκοσμο προσπαθούν λασπολογώντας να απαξιώσουν τον καθένα από τον οπαίο κινδυνεύει η διαχείριση και νομή της εξουσίας. Συκοφαντούν έτσι ύπουλα την προσπάθεια ανασυγκρότησης του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου, και βέβαια χύνουν άπλετη λάσπη στον πολιτικό φορέα ( αξιωματικοί αντιπολίτευση) από τον οποίο κινδυνεύει άμεσα η εξουσία τους.
Ενώ στο υγές δημοκρατικό πολίτευμα, την ενοχή ή την αθωότητα των πολιτών και των πολιτικών την κρίνει και την αποφασίζει η δικαιοσύνη, εδώ αντικαταστάθηκε η δικαιοδοτική αρχή από τα εγκάθετα όργανα και την δημοσιογραφία......του Σταλινικού λασπορυχείου της Κουμουνδούρου.
Χείριστο δείγμα πολιτικής λειτουργίας που κάνει ομιχλώδες το πολιτικό και κοινωνικό τοπίο στην χώρα μας, η οποία έχει την πιο πολύτιμη δημοκρατική παράδοση του φωτός, την αλήθεια και τα πιο υψηλά ιδανικά της ανθρωπότητας.
Το πλαστό βέβαια και υποκριτικό των παρουσιαζομένων ως αγγέλων της κάθαρσης είναι το ότι, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος εισήγαγε στη Βουλή νόμο, εν γνώσει του ότι θα ματώσει από την διαφθορά και η ίδια η δική του παράταξη, ο οποίος νόμος όριζε ότι δεν παραγράφονται τα πολιτικά αδικήματα για μαύρο χρήμα και ότι αίρεται το απόρρητο τον τραπεζικών καταθέσεων για να αποκαλυφθεί το μαύρο χρήμα, αυτοί οι τιμηταί της κάθαρσης δεν εψήφισαν αυτόν τον νόμο γιατί θα αποκαλύπτονταν όπως και αποκαλύφθηκε ο θησαυρός πλουτισμού στελεχών της αριστεράς του χαβιαριού.
Ακόμα και όταν, με την ρομφαία της κάθαρσης, έκαναν εξεταστική επιτροπή για το χρέος, υποκριτικά και με σκοπό την εξόντωση του Δημοκρατικού προοδευτικού χώρου, άφησαν εκτός της εξεταστικής επιτροπής αυτόν τον Πρωθυπουργό ( Κ.Καραμανλής 2004-2009) που εκτίναξε το Δημόσιο χρέος στο 170% επί το ΑΕΠ από το 92% που ήταν το 2004.
Αυτός βέβαια που την πληρώνει, αλλά και με δική του ευθύνη συχνά, είναι ο Ελληνικός λαός, ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος.
Ζήσης Μητλιάγκας Φιλόλογος

Newsletter

Σαν σήμερα...

1333 | 

Απεβίωσε ο δεύτερος και κύριος κτήτορας της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Ιωάννης (Ιωακείμ) σε ηλικία 75 ετών. Για την ενάρετη ζωή του, την πλούσια μόρφωσή του, το μεγάλο χριστιανικό του έργο, ανακηρύχθηκε άγιος επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Παχωμίου, του από Ζιχνών αρχές του 16ου αιώνα. Τάφηκε στο Μεσονυκτικό του ιερού ναού της Μονής, μαζί με τον θείο του Ιωαννίκιο.

1904 | 

Εισήλθαν στο χωριό Στάρτσιοβον (του οποίου οι κάτοικοι αργότερα μετώκησαν στο Ν. Πετρίτσι), 94 κομιτατζήδες με επικεφαλής τον Ντόντσιο και αξίωσαν τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων του χωριού, την εκδίωξη του δασκάλου και των ιερέων ορίζοντας ως τελική προθεσμία γι’ αυτό την ημέρα των Χριστουγέννων. Την ημέρα εκείνη όμως κατά σύμπτωση έφθασε στο χωριό μια ομάδα Τουρκικού στρατού με αποτέλεσμα να τραπούν σε φυγή οι Βούλγαροι κομιτατζήδες.

1906 | 

Βούλγαροι κομιτατζήδες επιχείρησαν επίθεση στα σπίτια των Ελλήνων προκρίτων και του ιερέα της Κλεπούσνας (Αγριανής). Η σύγκρουση υπήρξε ιδιαίτερα σφοδρή και ο ιερέας μόλις κατόρθωσε να γλιτώσει αλλά το σπίτι του κάηκε βρίσκοντας μαρτυρικό θάνατο η πρεσβυτέρα Φωτεινή Παπαφιλίππου. Δραματική σκηνή ξετυλίχθηκε στο σπίτι του Έλληνα προκρίτου Καριοφύλλη, όπου κατοικούσαν τρεις οικογένειες. Ενώ τα γυναικόπαιδα διέφυγαν, οι γονείς του Καριοφύλλη βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, γιατί αρνήθηκαν να γίνουν εξαρχικοί. Παρόμοια σκηνή διαδραματίστηκε και στο σπίτι του Άγγελου Αντωνίου, ο οποίος έχασε τη ζωή του μαζί με τη γυναίκα του, τη νύφη του και το εγγόνι του. Η άφιξη των Τουρκικών αρχών και η επίσκεψη των Γάλλων αξιωματικών της διεθνούς Χωροφυλακής δεν στάθηκαν δυνατό να αποσβήσουν την τραγική κατάσταση.

1926 | 

Έκανε πρεμιέρα στο «Πάνθεον» η «Οπερέττα Δράμαλη – Πατρικίου» με τη μεγάλη επιτυχία του Θ. Σακελλαρίδη, «Μακρής Κοντός & Σία, εις πράξεις τρεις». Η πρώτη παράστασή δόθηκε στις 5:30 μ.μ. Το ίδιο βράδυ ο θίασος ανέβασε την οπερέτα των Α. Μαρτίνου - Ι. Πρινέα «Η Απάχισσα των Αθηνών».

1933 | 

Στο Θέατρο «Κρόνιον» έκανε έναρξη των παραστάσεών του ο θίασος Αλίκης - Μουσούρη με το έργο του Αλέκου Λιδωρίκη «Η Μεγάλη Στιγμή».

1937 | 

Σε πανηγυρική τελετή στις 11.30 π.μ. πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νέου Δημοτικού Μεγάρου.

1952 | 

Κυκλοφόρησε τη εφημερίδα «Μαθητικός Παλμός» που ήταν «Όργανον των μαθητών του Γυμνασίου Αρρένων Σερρών», με διευθυντή τον καθηγητή Τάσο Δ. Καψιδέλη. Η εφημερίδα ήταν τετρασέλιδη, σε σχήμα 31Χ43 (ένα τεύχος) και τιμή 1000 δρχ. Τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Ι. Σαμαρά στη Δημοτική Στοά και έγραφαν οι μαθητές: Νίκος Μανούσκας, Ρούλης Κύρου, Νίκος Μπαλάνος, Κύρος Σπυρόπουλος, Π. Παπαδόπουλος, Σ. Παπαντωνίου, Γ. Παπαηλιού και η Γιαννούλη Μπαλάνου. Στη δεύτερη σελίδα είχε αρχίσει ένα διήγημα σε συνέχειες ο αργότερα αδικοχαμένος ποιητής Τάσος Μανθόπουλος με τίτλο «Η εξιλέωση ενός ιερόσυλου».

1965 | 

Στον ποδοσφαιρικό αγώνα που διεξήχθη αυτή τη μέρα στη Θεσσαλονίκη μεταξύ του Π.Α.Ο.Κ. και του Πανσερραϊκού η ομάδα των Σερρών έπειτα από μια θαυμάσια εμφάνιση απέσπασε ισοπαλία 1-1.

1989 | 

Απεβίωσε ο δικηγόρος και πολιτικός Αθανάσιος Μαυρίδης. Γεννήθηκε στις Σέρρες όπου και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον προσκοπισμό και τον αθλητισμό. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Διορίσθηκε στο Πρωτοδικείο Σερρών όπου και άσκησε τη δικηγορία. Στα φοιτητικά του χρόνια το 1935 ίδρυσε στις Σέρρες από κοινού με συμπολίτες φίλους του την «Φιλελεύθερην Νεολαίαν» και διετέλεσε πρόεδρός της. Το 1934 ίδρυσε με ένθερμους φίλους του τον «Εθνικόν Όμιλον Εγγραμμάτων Ν. Σερρών» και εκλέχτηκε παμψηφεί πρόεδρός του. Σαν έφεδρος αξιωματικός συμμετείχε στα γεγονότα του κινήματος του '35. Με την καταστολή του κινήματος στις 24 Μαΐου 1936 εξέδωσε με τον τυπογράφο Γιάννη Σαμαρά και τον συνταξιούχο τραπεζικό Κωνσταντίνο Ξενίδη την εβδομαδιαία εφημερίδα με τον τίτλο «Στρυμών». Η έκδοση της εφημερίδας διακόπηκε με την επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επιστρατεύθηκε και με την κατάρρευση του μετώπου εγκαταστάθηκε αρχικά στη Νιγρίτα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Την εποχή των Δεκεμβριανών ανέλαβε προσωρινά την διεύθυνση του πολιτικού γραφείου του υπουργού της Κοινωνικής Πρόνοιας στην Αθήνα. Τον Μάρτιο του 1945 διορίσθηκε Νομάρχης στη Φλώρινα. Το 1950 πολιτεύθηκε με την ΕΠΕΚ του στρατηγού Πλαστήρα και εξελέγη πρώτος βουλευτής Σερρών. Το 1951 επανεξελέγη με την ΕΠΕΚ και πάλι πρώτος βουλευτής Ν. Σερρών και το 1963 και 1964 εκλέχτηκε με την Ένωση Κέντρου. Για τρεις συνεχείς συνόδους της κοινοβουλευτικής περιόδου του 1964 κατείχε τη θέση του Γ΄ και Β΄ Αντιπροέδρου της Βουλής. Το 1966 ορκίσθηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου. Με την μεταπολίτευση του '74 διαχώρισε την πολιτική του τοποθέτηση από το κόμμα της «Ένωσης Κέντρου» και έκτοτε απείχε από την πολιτική δράση. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1943 είχε νυμφευθεί την Ελευθερία Σταυρίδου με την οποία και απέκτησε 4 κόρες. Η κηδεία του έγινε στον Ι. Ναό του Αγίου Ελευθερίου στο Ντεπώ της Θεσσαλονίκης.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)