Πρωτοσέλιδο

Μέγα Σκάνδαλο που Έκρυψαν τα ΜΜΕ – Οι Γερμανοί πούλησαν αρχαία νομίσματα της Αμφίπολης

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Ο γερμανικός οίκος δημοπρασιών Gorny and Μosch δημοπράτησε αρχαία νομίσματα της εποχής του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα οποία προέρχονται από την Αμφίπολη και κανείς δεν ξέρει επισήμως πως βρέθηκαν στα χέρια Γερμανών.

Η δημοπρασία που είχε γίνει στο Μονάχο, ξεκινούσε από τα 500 ευρώ και έφτανε έως και τις 2.500 ευρώ.

Φαίνεται ότι οι Γερμανοί θέλανε να εκμεταλλευτούν τη δημοσιότητα που είχε πάρει η υπόθεση της Αμφίπολης και να πουλήσουν ακριβά αρχαιολογικούς θησαυρούς της περιοχής.

Όπως αναφέρει το xronos.gr, τα νομίσματα που δημοπρατήθηκαν στην πρώτη δημοπρασία είναι τα εξής:

Τετράδραχμο, βάρους περίπου 14,40 γραμμ. Νόμισμα του 356-355 π.Χ. Εμπρός εικονίζεται κεφάλι του Διός με δάφνινο στεφάνι.
Αξιοπρόσεκτο είναι το σύμβολο σαν ημισέληνος-μάτι στην κορυφή της κεφαλής του. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ», και «ΔΥ»(ναστεία), και εικονίζει ιππέα σαν να χαιρετά με ανυψωμένο το δεξί χέρι. Κάτω από το άλογο υπάρχει ο κοσμικός μυστικιστικός κεραυνός-όπλο του Διός.

Άλλο τετράδραχμο, βάρους 14,21 γραμμ. Νόμισμα του 355-349/8 π.Χ. Εμπρός εικονίζει κεφάλι του Διός, με δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ» και «Λ», και εικονίζει ιππέα-αναβάτη επί πηγασόμορφου αλόγου, με κλαδί, δάφνης ή φοίνικα, και έναν καρκίνο (καβούρι). Δημοπρατούνται δυο τέτοια ίδια νομίσματα. Άλλο τετράδραχμο, βάρους 14,16 γραμμ.

Παρόμοιο με τα προηγούμενα νόμισμα του 323/2-316/5 π.Χ. Εμπρός: Κεφάλι του Διός με δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ», ιππέας -αναβάτης με «καουμπόικο» καπέλλο, βαστώντας κλαδί, και τσεκούρι με μακρύ κοντό. Κάτω από το άλογο ένας λαγός – σύμβολο των Λαγιδών. (Ο πίλος, που σήμερα είναι γνωστός ως «καουμπόικος τύπος» καπέλλου, απαντάται χιλιάδες χρόνια πριν τον φορέσουν οι αγελαδάρηδες της Αμερικής, σε αρχαία ελληνικά νομίσματα και αγγεία…).

Τέλος, άλλο τετράδραχμο, βάρους 14,12 γραμμ.

Νόμισμα του 323/2-316/5 π.Χ. Εμπρός: κεφαλή του Διός, με ένα δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ», και εικονίζεται ιππέας-αναβάτης με κλαδι, ένα άφλαστον, και το γράμμα «Γ».

Και τα εξής νομίσματα του Μ. Αλεξάνδρου: Δημοπρατείται τετράδραχμο, βάρους 17,25 γραμμ. Νόμισμα του 336-323 π.Χ. Εμπρός: κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντοκεφαλή. Πίσω: Γραφή «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ». Εικονίζεται ο Ζευς με ράβδο-σκήπτρο καθιστός, κρατώντας με τεντωμένο το δεξί του χέρι έναν αετό. Από κάτω υπάρχει ένα μακεδονικό κράνος.

Άλλο τετράδραχμο, βάρους 17,23 γραμμ. Νόμισμα του 325-315 π.Χ. Εμπρός: κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντοκεφαλή. Πίσω γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» και εικονίζεται ο Ζευς καθιστός, πατώντας σε υποπόδιο, κρατώντας βασιλική ράβδο (σκήπτρο) στο αριστερό χέρι, και στο τεντωμένο δεξί χέρι αετό, ενώ συνυπάρχουν μάλλον μέλισσα και ροδοπέταλα.

Και ένα νόμισμα του θλιβερού Περσέα (179-168 π.Χ.): Τετράδραχμο, βάρους 15,38 γραμμ. Νόμισμα του 173-171 π.Χ. Εμπρός εικονίζεται το κεφάλι του βασιλιά με διάδημα. Πίσω γράφει «ΒΑΣΙ-ΛΕΩΣ ΠΕΡ-ΣΕΩΣ» και εικονίζει αετό με ελαφρώς ανοιγμένα πτερά, σε στάση απογειώσεως, ενώ ένας κεραυνός στέκεται στο κεφάλι του. Διακρίνεται το μονόγραμμα «ΘΕ»(ός) και το μονόγραμμα «AY». Μεταξύ των νυχιών του αετού το «AN», και το φλογοβόλο μυστικιστικό όπλο του Διός. Το σύνολο στο κάτω μέρος δεσμεύεται με κορδέλλα, που κλείνει ένα δάφνινο στεφάνι! (Αυτό το νόμισμα ίσως να μην προέρχεται από την Αμφίπολι, αλλά από την Πέλλα).

Β΄ δημοπρασία:

Στην δεύτερη δημοπρασία που θα διεξαχθεί επί διήμερον (14-15.10.2014) θα δημοπρατηθούν και πάλι αρχαία νομισμάτων και συλλογές:

Νομίσματα του Φιλίππου:

Τρία χρυσά νομίσματα, στατήρες, βάρους 8,59 γραμμ. Νόμισμα του 340/336-328 π.Χ. Εμπρός: Κεφαλή του θεού Απόλλωνος με δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠΠΟΥ», και εικονίζονται φύλλα κισσού. Τετράδραχμο, βάρους 14,36 γραμμ.

Νόμισμα του 342-329 π.Χ. Εμπρός: Κεφάλι του Διός με δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ», και εικονίζεται αναβάτης ιανόμορφου αλόγου, με κλαδί. Και άλλο τετράδραχμο, ιδίου βάρους (14,36 γραμμ.).

Νόμισμα του 323/2-316/5 π.Χ. Εμπρός: Κεφάλι του Διός, με δάφνινο στεφάνι. Πίσω γράφει «ΦΙΛΙΠ-ΠΟΥ», και εικονίζει αναβάτη ίππου με κλαδί, και το μονόγραμμα «Λ».

Και νομίσματα του Μ. Αλεξάνδρου: Τέταρτο στατήρος, βάρους 2,12 γραμμ. Νόμισμα περ. 330-320 π.Χ.. Εμπρός: Κεφαλή της θεάς Αθηνάς με κορινθιακό κράνος. Πίσω γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» και εικονίζεται ο φλογοβόλος κεραυνός-όπλο του Διός, τόξο και ρόπαλο.

Τετράδραχμο, βάρους 17,25 γραμμ. Νόμισμα του 336-323 π.Χ. Εμπρός: κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντοκεφαλή. Πίσω γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», και εικονίζεται ο Ζευς με τον ιερό αετό του και έναν κόκκορα. Και δεύτερο τετράδραχμο, βάρους 17,05 γραμμ.

Νόμισμα του 336-323 π.Χ. Εμπρός: Κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντή. Πίσω γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», και εικονίζεται ο Ζευς με αετό. Κάτω από τον θρόνο, μονόγραμμα.

Τετράδραχμο, βάρους 17,19 γραμμ. Νόμισμα του 323-320 π.Χ. Εμπρός. Κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντοκεφαλή. Τα στολίδια της κεφαλής του θυμίζουν σε εμάς τα κατοπινά γνωστά ως «ινδιάνικα στολίδια κεφαλής». Πίσω γράφει «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», και εικονίζει ένθρονο τον Δία, σε πολυτελή θρόνο, να κρατά το ιερό πτηνό του, τον αετό, με το δεξί και βασιλικό σκήπτρο με το αριστερό. Και μονόγραμμα του βασιλέως. Τετράδραχμο, βάρους 17,19 γραμμ.

Νόμισμα του 323-320 π.Χ. Εμπρός: κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντοκεφαλή. Πίσω γράφει «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», και εικονίζεται ένθρονος ο Ζευς με τον αετό του και ένας αλέκτωρ (κόκκορας) από κάτω, ενώ υπάρχει και μονόγραμμα στον τομέα. Και δυο τετράδραχμα, βάρους 17,11 γραμμ.

Νόμισμα του 315-294 π.Χ. Εμπρός: Κεφαλή του Ηρακλέους με λεοντή. Πίσω γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», και εικονίζεται ο Ζευς ένθρονος κρατώντας αετό και σκήπτρο. Διακρίνεται το γράμμα «Λ», και κάνθαρος κάτω από τον θρόνο. Και το νόμισμα με τον Ποσειδώνα… ποδοσφαιριστή!

Τέλος, το νόμισμα με τον… ποδοσφαιριστή! Ένα τετράδραχμο του Δημητρίου Πολιορκητού (306-283 π.Χ.), βάρους 16,89 γραμμ. Νόμισμα του 290-289 π.Χ. Εμπρός: Κεφάλι του βασιλιά με κέρατα ταύρου. Πίσω γράφει «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ», και το μονόγραμμά του, και εικονίζεται γυμνός και γυμνασμένος καλλίγραμμος ο Ποσειδών με την κοσμική τρίαινά του στ’ αριστερό χέρι. Στέκεται «σε στάση ποδοσφαιριστή», επί δυο ανόμοιων βράχων, που παραπέμπουν, σχηματικά και αναλογικά, στην Γη και την Σελήνη, ως ενοσίγαιος θεός. Αριστερά, εικονίζεται το μυστικιστικό όπλο του Ποσειδώνος, αντίστοιχο με τον κεραυνό του αδελφού του, Διός.


Newsletter

Σαν σήμερα...

1600 | 

Γεννήθηκε ο Παπασυναδινός κατά πάσα πιθανότητα στο Μελικίτσι. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους εξέχοντες ιερείς της μητρόπολης Σερρών. Κατείχε τη θέση του σακελάριου στην εκκλησιαστική ιεραρχία, αλλά οι γενικότερες δραστηριότητές του προσδίδουν κύρος και εξουσία. Ο αυταρχικός χαρακτήρας του πατριάρχη της οικογένειας προκαθορίζει και το μέλλον των παιδιών του μεταξύ αυτών και του Συναδινού. Ο Συναδινός όταν ήταν παιδάκι δέκα χρονών, ο πατέρας του τον έστειλε στο σχολείο στα Καλά Δένδρα, όπου ο ιερέας Παπαδήμος του έμαθε να διαβάζει και να γράφει. Όταν έκλεισε τα δεκαπέντε του, βρέθηκε στη πόλη των Σερρών για να μάθει ένα επάγγελμα. Αυτή η περίοδος εκμάθησης θα διαρκέσει μόνο ένα χρόνο. Την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου 1916, ο πατέρας του οργανώνει τον αρραβώνα του με την Αβραμπακίνα, κόρη του χρυσοχόου Κυριαζή. Στις 9 Νοεμβρίου του 1617 γίνεται ο γάμος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γουναράδες. Ο Συναδινός ήταν τότε μόλις 17 χρονών. Η Αβραμπακίνα θα γίνει η πιστή σύντροφος όλης του της ζωής και θα μοιραστεί μαζί του χαρές και λύπες που δυστυχώς οι δεύτερες ήταν πολύ περισσότερες. Νεόπαντρος ο Συναδινός συνεχίζει την εκπαίδευσή του κοντά στον ιερέα Παρθένιο, που εκείνη την εποχή δίδασκε στη Μητρόπολη. Σκοπός του να βελτιώσει τις γνωριμίες του για να μπει στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Το Φλεβάρη του 1619 γεννιέται το πρώτο του παιδί η Ασανώ η οποία πεθαίνει σε εννέα μήνες. Το ένα μετά το άλλο όλα τα παιδιά που το ζευγάρι απόκτησε είχαν την τύχη της Ασανώς. Η μόνη παρηγοριά του Συναδινού απομένει η εκκλησιαστική του καριέρα. Γρήγορα γίνεται ιεροδιάκονος τον Δεκέμβριο του 1619 και χειροτονείται ιερέας τη Μεγάλη Πέμπτη του 1622. Γρήγορα ο νεαρός Συναδινός αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας, έτσι διορίζεται από τον μητροπολίτη Άρχων του Ψαλτήρος Σερρών. Αγοράζει από τον μητροπολίτη Τιμόθεο 5 ενορίες για 600 άσπρα, γεγονός που δεν αποτελεί μόνο μια πρόοδο στην καριέρα του, αλλά και μια σημαντική οικονομική επένδυση για την εποχή. Η επόμενη δεκαετία βρίσκει τον Συναδινό στενά δεμένο με την πόλη. Κατοικεί πλέον στις Σέρρες, όπου το 1634 αγοράζει ένα σπίτι στο μαχαλά της Επίσκεψης. Το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1632 γίνεται λογοθέτης της εκκλησίας και το 1634 αναγορεύεται σε σκευοφύλακας. Στη συνέχεια όμως και για λόγους αδιευκρίνιστους που έχουν να κάνουν με εσωτερικές διαμάχες της εκκλησίας και συσχετισμούς, αναγκάζεται να αφήσει το αξίωμά του και να γίνει σακελάριος. Το τι ακριβώς συνέβη δεν το γνωρίζουμε. Δυσνόητα γεγονότα, ονόματα, ρόλοι, πρόσωπα τα οποία μας διαφεύγουν, συντελούν ώστε τον Μάρτιο του 1831 ο Συναδινός να βρεθεί σε άσχημη θέση και μάλιστα αφορισμένος από την εκκλησία των Σερρών. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ταραγμένα και συσσωρεύουν κι άλλα προβλήματα πάνω του και η θέση του στην κοινότητα της πόλης έγινε πολύ εύθραυστη, αν όχι εχθρική. Στις 11 Ιουλίου του 1636 πεθαίνει ο πατέρας του Συναδινού. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι ακόμη ποιο δύσκολα για την ζωή του Συναδινού, έτσι αναγκάζετε να φύγει για το Άγιο Όρος, όπου και παραμένει για έναν χρόνο περίπου. Οικογενειακές διαφορές που είχαν να κάνουν με κληρονομικά ζητήματα στα οποία είχαν εμπλακεί η εκκλησία και ο οικογενειακός του περίγυρος το οδηγούν μέχρι το Πατριαρχείο στην προσπάθεια του να βρει το δίκιο του. Το 1640 επιστρέφει από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένος από την εξέλιξη της υπόθεσής του. Τα ίχνη του Συναδινού χάνονται μετά το 1642, την εποχή που γράφει και τις μνήμες του στον πολύτιμο κώδικα που σώζεται στο Άγιο Όρος. Από διάφορα εκκλησιαστικά έγγραφα που έχουν διασωθεί και κάνουν μνεία το όνομα του φέρεται ότι συνεχίζει να παίζει ρόλο στη ζωή των Σερρών μέχρι το 1662 τουλάχιστον. Το "Χρονικό" του θεωρείται αξεπέραστη πηγή εκκλησιαστικών και ιστορικών πληροφοριών αλλά, το κυριότερο, χρονικό καταγραφής των καθημερινών συμβάντων στις Σέρρες στα μέσα του 17ου αιώνα.

1769 | 

Από έκθεση του Ενετικού Προξενείου Θεσσαλονίκης: «Τα νέα είναι ότι εξαιτίας του πολέμου της Μοσκοβίας γέμισε η περιοχή Σερρών από λιποτάκτας οι οποίοι ξεγυμνώνουν και φονεύουν όλους εκείνους που δεν έχουν καλήν συνοδείαν».

1918 | 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνοδευόμενος από κλιμάκιο υπουργών ήλθε για δεύτερη φορά στην απελευθερωμένη πόλη των Σερρών ύστερα από την δίχρονη βουλγαρική κατοχή και περιδιάβηκε συγκινημένος τους δρόμους της.

1930 | 

Διεξήχθη ο τελικός του πρωταθλήματος Σερρών μεταξύ του «Ηρακλή» και του «Απόλλωνα», με νίκη του «Ηρακλή» και σκορ 2-1.

1931 | 

Στο κινηματογράφο «Κρόνιον» ο τενόρος Λέανδρος Καβαφάκης και η καρατερίστα Αγγέλα Σεβίλη είχαν την τιμητική τους βραδιά.

1935 | 

Το θερινό «Πάνθεον» αποχαιρέτησε τη σαιζόν με το «ωραιότερο και πλουσιώτερο πρόγραμμα» που εντυπωσίασε τους Σερραίους αφού προβάλλονταν: 1ον) Η μουσική ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με τη Λίλιαν Χάρβεϋ και τον «γόητα τενόρον» Τζων Μπόλς, 2ον) «Ένα ωραιότατον πρωτότυπον Ζουρνάλ ομιλών Ελληνιστί» και 3ον) Την «Κατάλυσιν της επαναστάσεως της 3ης Μαρτίου 1935».

1935 | 

Στο «Πάνθεον» προβλήθηκε η ταινία «Τα χείλη μου προδίδουν» με την Λίλιαν Χάρβεϋ.

1964 | 

Ο όμιλος «Ορφέας» συμμετείχε με τη μικτή του χορωδία στο Φεστιβάλ Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Χρήστου Π. Σταματίου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες