Πρωτοσέλιδο

Πασχάλης Θ.Τόσιος : Να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο της ιστορίας μας.

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Η Μεταπολίτευση, βρήκε την Ελληνική κοινωνία σε βαθιά διαίρεση, με αποκλεισμένα τεράστια τμήματα του πληθυσμού.

Και κάναμε πολλά, αν όχι για να εξαλείψουμε αυτήν την πραγματικότητα, τουλάχιστον για να την αμβλύνουμε. 

Όμως, έγιναν και τραγικά σφάλματα. 

Σφάλματα και εκπτώσεις που οδήγησαν μέχρι και στην αλλοίωση των βασικών μας ορισμών για την κοινωνία. 

Φτάσαμε πολλές φορές να ονομάζουμε δικαιοσύνη τη σκανδαλώδη εύνοια. 

Κεκτημένα τα προνόμια των λίγων ισχυρών αλλά και των συντεχνιών. 

Δικαίωμα την πρόκληση εις βάρος των υπολοίπων. 

Πολιτισμό τον νεοπλουτισμό.

Υγιή επιχείρηση το κυνήγι του εύκολου κρατικοδίαιτου πλουτισμού. 

Την ανταγωνιστική παραγωγή την μετατρέψαμε στον ανταγωνισμό για μια κρατική ή ευρωπαϊκή επιδότηση.

Τη φοροδιαφυγή, έκφραση προσωπικής μαγκιάς.

Και δεν ήταν μεμονωμένες οι περιπτώσεις, ούτε σποραδικά φαινόμενα. 

Οι εξαιρέσεις από τον κανόνα έγιναν ο κανόνας.

Όμως μια κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. 

Όχι, πάντως, σε όφελος των πολλών και με σταθερή αξία το κοινό καλό. 

Σήμερα, όλα αυτά τα φαινόμενα κάνουν τους περισσότερους συμπολίτες μας να ασφυκτιούν. 

Να αισθάνονται ότι  κανένας και ποτέ δε νοιάζεται πραγματικά γι” αυτούς.

Ότι δεν έχουν καμία προοπτική, παρά μόνο εάν αποφασίσουν και οι ίδιοι να κινηθούν με τον ίδιο τρόπο, αν γίνουν μέρος αυτού του συστήματος. 

Όλα αυτά άνθισαν πάνω στο γόνιμο έδαφος της αδιαφορίας.

Της αδιαφορίας και αλλαζονείας των κρατικών μηχανισμών απέναντι στο πρόβλημα του πολίτη.

Της αδιαφορίας του πολίτη για το αδιέξοδο του συμπολίτη του.

Της αδιαφορίας των πολιτικών για τις συνέπειες των αποφάσεων και των πράξεών τους.

Της αδιαφορίας των ψηφοφόρων για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεών τους.

Και μέσα σε αυτήν την αδιαφορία, επιτελούνταν κάθε μέρα ένα μικρό στυγνό έγκλημα εις βάρος της Ελλάδας.

Κάθε παράλειψη, κάθε παρατυπία και κάθε παραλογισμός,

κάθε ρουσφέτι, κάθε πελατεία και κάθε παράνομος διορισμός, 

ήταν μια νέα πληγή για την κοινωνία μας. 

Πολλά μικρά βαρίδια, τα οποία αθροιστικά και σωρευτικά, έγιναν ασήκωτα.

Μέσα σε μια νοοτροπία – που ξεκινούσε από την ίδια την ηγεσία (πολιτική και οικονομική) της χώρας -, σταδιακού συμβιβασμού της κοινωνίας μας με όλα τα στρεβλά φαινόμενα».
Είναι δύσκολος ο δρόμος των προοδευτικών αξιών. Ανηφορικός.
Έχει και Σειρήνες, σε κάθε σπιθαμή της ανηφόρας, να μιλάνε για τον εύκολο δρόμο:
Να σου λένε «Γιατί να σηκώνεις ευθύνες άλλων; Κρύψου πίσω τους, κατηγόρησέ τους, εσύ κοίτα να γλυτώσεις.»
Να σου λένε «Μην συγκρούεσαι, το κεφάλι σου θα φας. Μείνε πίσω, άσε να καούν όλοι και βλέπεις μετά.»
Να σου λένε «Γιατί μιλάς; Βολέψου, πήγαινε με το ρεύμα, σκέψου την πάρτη σου».
Προσωπικά πάντα προτίμησα τον δύσκολο δρόμο.
Αν στον δύσκολο δρόμο έκανα λάθη – προσπάθησα πάντα να μείνω πιστός σε αυτόν.
Ακόμα κι αν με έφερε πολλές φορές κόντρα στο ρεύμα της συντήρησης και της αδράνειας.
Έχω μάθει να φωνάζω αυτά που πιστεύω.

Να τα λέω παντού με συνέπεια: στην παρέα, σε συνεντεύξεις, σε δηλώσεις
Και να παλεύω για αυτά, για να γίνουν πράξη οι αξίες μας, σήμερα.
Επιμένω μέχρι κεραίας στις δημοσιοποιημένες ξεκάθαρες θέσεις μου.
Όλοι όσοι μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση.
Κινηματικά, στη βάση.
Με συμμετοχή.
Να γίνουμε εμείς πρώτοι η Αλλαγή που οραματιζόμαστε.
Κάλο μας αγώνα και καλή χρονιά !!

Newsletter

Σαν σήμερα...

1347 | 

Οι Τούρκοι μετά από πρόσκληση του Καντακουζινού μπροστά στα τείχη Περιθεωρίου, κατατρόπωσαν τον Μομτσίλο, ένα σφετεριστή της περιοχής.

1796 | 

Αποφασίστηκε η σύσταση «Νοσοκομείου της Κοινότητας Σερρών». «Οι φιλοπάτριδες και φιλοπρόοδοι άρχοντες οι διευθύνοντες τα «Κοινά» της πόλεως των Σερρών «Ζήλω Θείω και έρωτι ενθέω κινούμενοι», την 7ην Ιουλίου 1796 ενώπιον του τότε Μητροπολίτου Κωνσταντίνου, συναπεφάσισαν «κοινόν οσπητάλιον συστήσαι εν τη Πολιτεία», δηλαδή Νοσοκομείον το οποίον απεκλήθη και «Ξενοδοχείον»».

1873 | 

Απεβίωσε ο Σερραίος πρόμαχος της δικαιοσύνης Αναστάσιος Πολυζωΐδης. Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1802 στο Μελένικο. Σπούδασε στη σχολή του Μελένικου και πήρε ιδιωτικά μαθήματα από τον περίφημο Γιαννιώτη δάσκαλο Χριστόφορο Φιλητά. Συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή των Σερρών και από την ηλικία των 16 χρόνων βρέθηκε στη Βιέννη και από εκεί στο Πανεπιστήμιο της Γοτίγγης, όπου σπούδασε νομικά και ιστορία. Ακολούθως φοίτησε και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1821 κατέβηκε στο Μεσολόγγι όπου και δημιούργησε στενή φιλία που κράτησε όλα του τα χρόνια με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Από αυτόν διορίστηκε Γραμματέας του εκτελεστικού και εργάστηκε για την διακήρυξη της 15ης Ιανουαρίου του 1822 που εξέδωσε η Α΄ Εθνοσυνέλευση. Με τα σπάνια προσόντα που διέθετε πέτυχε να εξασφαλίσει στο Λονδίνο την υπογραφή του πρώτου δανείου για την Ελλάδα. Αμέσως μετά του δόθηκε ο τίτλος του «Πολίτη» της Δυτικής Ελλάδας. Ο θάνατος της μητέρας του και η δήμευση της περιουσία του από τους Τούρκους τον βρήκε στο Παρίσι. Έκτοτε δεν μπορούσε να επιστρέψει στο αγαπημένο του Μελένικο. Με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον Καποδίστρια έγινε δημοσιογράφος και εξέδωσε την εφημερίδα «Απόλλωνας». Μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του απέτυχε. Μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη Καποδίστρια η Αντιβασιλεία του Όθωνα αναγνωρίζοντας την κατάρτιση, τη μόρφωση, και το ήθος του τον διόρισε πρόεδρο Πρωτοδικών του Ναυπλίου. Κορυφαία πράξη του Πολυζωϊδη αποτέλεσε η άρνησή του (μαζί με τον Τερτσέτη) στην άδικη καταδίκη του Κολοκοτρώνη. Η κυβέρνηση τους απέλυσε, τους φυλάκισε και τους πέρασε από δίκη «επί απειθεία». Ο Όθων με την ενηλικίωσή του τους αποκατέστησε. Από τότε αγωνίστηκε με όλη του τη ψυχή για να θέσει τα θεμέλια της Ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα. Τέλος, συνέταξε και δημοσίευσε τον περί τύπου νόμο της 23ης Νοεμβρίου 1837. Τελευταία έγινε νομάρχης Αττικοβοιωτίας.

1906 | 

Τη νύχτα οι κομιτατζίδες χτύπησαν τη Γόρνιτσα που αριθμούσε σαράντα οικογένειες, όλες ορθόδοξες. Έβαλαν βόμβες σε τρία σπίτια με σκοπό να κάψουν το χωριό. Τα τρία σπίτια ανατινάχθηκαν κι έγιναν παρανάλωμα του πυρός, ευτυχώς όμως το υπόλοιπο χωριό σώθηκε.

1907 | 

Από έκθεση του Προξένου Σακτούρη: «Εφονεύθη υπ' αγνώστων εντός της πόλεως Σερρών ο Έλλην Θωμάς, νυκτοφύλαξ, μετερχόμενος όμως και το επάγγελμα του μαστρωπού». Την ίδια ημέρα στο Μελένικο έγινε συμπλοκή μεταξύ στρατού (Τουρκικού) και Βουλγαρικής συμμορίας με αποτέλεσμα να φονευθεί ο αρχηγός Θωμάς Κότεφ και ένας ακόμη ονόματι Κώστας, τον οποίο οι Τούρκοι τον θεωρούσαν γενικό επόπτη των Βουλγαρικών συμμοριών.

1913 | 

Στην Κωνσταντινούπολη στο ναό του Πατριαρχείου έγινε μνημόσυνο προεξάρχοντος του πατριάρχου Γερμανού του Ε΄ υπέρ των σφαγιασθέντων Μητροπολίτου Μελενίκου Κωνσταντίνου Ασημιάδη και «των συν αυτώ κληρικών και λαϊκών».

1937 | 

Στις 10.30 π.μ. δόθηκε συναυλία στο κινηματοθέατρο «Κρόνιον» του βαρύτονου του ελληνικού μελοδράματος Ηλία Οικονομίδη.

1956 | 

Τραίνο το οποίο εκτελούσε τη διαδρομή Θεσσαλονίκη – Δράμα εκτροχιάστηκε κοντά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Βυρώνειας. Η εφημερίδα «ΦΩΣ» στο φίλο της επόμενης ημέρας Κυριακή 8 Ιουλίου 1956, έγραψε: «Χθες και περι ώραν 4ην μ.μ. η υπ’ αρ. 526 επιβατική αμαξοστοιχία Δράμας – Θεσσαλονίκης ευρισκομένη πλησίον του Σιδ. Σταθμού Βυρωνείας παρέσυρεν και εφόνευσεν 12 βουβάλια ευρισκόμενα επί της σιηροδρομικής γραμμής και ακολούθως εξετροχιάσθη…».

1989 | 

(Παρασκευή) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Λα Μοσκέτα» του Ρουτζάντε από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες