Πρωτοσέλιδο

Πασχάλης Θ.Τόσιος : Να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο της ιστορίας μας.

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Η Μεταπολίτευση, βρήκε την Ελληνική κοινωνία σε βαθιά διαίρεση, με αποκλεισμένα τεράστια τμήματα του πληθυσμού.

Και κάναμε πολλά, αν όχι για να εξαλείψουμε αυτήν την πραγματικότητα, τουλάχιστον για να την αμβλύνουμε. 

Όμως, έγιναν και τραγικά σφάλματα. 

Σφάλματα και εκπτώσεις που οδήγησαν μέχρι και στην αλλοίωση των βασικών μας ορισμών για την κοινωνία. 

Φτάσαμε πολλές φορές να ονομάζουμε δικαιοσύνη τη σκανδαλώδη εύνοια. 

Κεκτημένα τα προνόμια των λίγων ισχυρών αλλά και των συντεχνιών. 

Δικαίωμα την πρόκληση εις βάρος των υπολοίπων. 

Πολιτισμό τον νεοπλουτισμό.

Υγιή επιχείρηση το κυνήγι του εύκολου κρατικοδίαιτου πλουτισμού. 

Την ανταγωνιστική παραγωγή την μετατρέψαμε στον ανταγωνισμό για μια κρατική ή ευρωπαϊκή επιδότηση.

Τη φοροδιαφυγή, έκφραση προσωπικής μαγκιάς.

Και δεν ήταν μεμονωμένες οι περιπτώσεις, ούτε σποραδικά φαινόμενα. 

Οι εξαιρέσεις από τον κανόνα έγιναν ο κανόνας.

Όμως μια κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. 

Όχι, πάντως, σε όφελος των πολλών και με σταθερή αξία το κοινό καλό. 

Σήμερα, όλα αυτά τα φαινόμενα κάνουν τους περισσότερους συμπολίτες μας να ασφυκτιούν. 

Να αισθάνονται ότι  κανένας και ποτέ δε νοιάζεται πραγματικά γι” αυτούς.

Ότι δεν έχουν καμία προοπτική, παρά μόνο εάν αποφασίσουν και οι ίδιοι να κινηθούν με τον ίδιο τρόπο, αν γίνουν μέρος αυτού του συστήματος. 

Όλα αυτά άνθισαν πάνω στο γόνιμο έδαφος της αδιαφορίας.

Της αδιαφορίας και αλλαζονείας των κρατικών μηχανισμών απέναντι στο πρόβλημα του πολίτη.

Της αδιαφορίας του πολίτη για το αδιέξοδο του συμπολίτη του.

Της αδιαφορίας των πολιτικών για τις συνέπειες των αποφάσεων και των πράξεών τους.

Της αδιαφορίας των ψηφοφόρων για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεών τους.

Και μέσα σε αυτήν την αδιαφορία, επιτελούνταν κάθε μέρα ένα μικρό στυγνό έγκλημα εις βάρος της Ελλάδας.

Κάθε παράλειψη, κάθε παρατυπία και κάθε παραλογισμός,

κάθε ρουσφέτι, κάθε πελατεία και κάθε παράνομος διορισμός, 

ήταν μια νέα πληγή για την κοινωνία μας. 

Πολλά μικρά βαρίδια, τα οποία αθροιστικά και σωρευτικά, έγιναν ασήκωτα.

Μέσα σε μια νοοτροπία – που ξεκινούσε από την ίδια την ηγεσία (πολιτική και οικονομική) της χώρας -, σταδιακού συμβιβασμού της κοινωνίας μας με όλα τα στρεβλά φαινόμενα».
Είναι δύσκολος ο δρόμος των προοδευτικών αξιών. Ανηφορικός.
Έχει και Σειρήνες, σε κάθε σπιθαμή της ανηφόρας, να μιλάνε για τον εύκολο δρόμο:
Να σου λένε «Γιατί να σηκώνεις ευθύνες άλλων; Κρύψου πίσω τους, κατηγόρησέ τους, εσύ κοίτα να γλυτώσεις.»
Να σου λένε «Μην συγκρούεσαι, το κεφάλι σου θα φας. Μείνε πίσω, άσε να καούν όλοι και βλέπεις μετά.»
Να σου λένε «Γιατί μιλάς; Βολέψου, πήγαινε με το ρεύμα, σκέψου την πάρτη σου».
Προσωπικά πάντα προτίμησα τον δύσκολο δρόμο.
Αν στον δύσκολο δρόμο έκανα λάθη – προσπάθησα πάντα να μείνω πιστός σε αυτόν.
Ακόμα κι αν με έφερε πολλές φορές κόντρα στο ρεύμα της συντήρησης και της αδράνειας.
Έχω μάθει να φωνάζω αυτά που πιστεύω.

Να τα λέω παντού με συνέπεια: στην παρέα, σε συνεντεύξεις, σε δηλώσεις
Και να παλεύω για αυτά, για να γίνουν πράξη οι αξίες μας, σήμερα.
Επιμένω μέχρι κεραίας στις δημοσιοποιημένες ξεκάθαρες θέσεις μου.
Όλοι όσοι μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση.
Κινηματικά, στη βάση.
Με συμμετοχή.
Να γίνουμε εμείς πρώτοι η Αλλαγή που οραματιζόμαστε.
Κάλο μας αγώνα και καλή χρονιά !!

Newsletter

Σαν σήμερα...

1806 | 

Ο αρματολός Νικοτσάρας από το Βλαχολείβαδο του Ολύμπου επιστρατεύοντας 500 επίλεκτα παλικάρια, αποβιβάστηκε στην Κατερίνη και δια μέσου της οροσειράς Μπέλες έφτασε στο Νέο Πετρίτσι (Βέτερνα), απ' όπου πέρασε το Στρυμόνα και κατέληξε στο Σιδηρόκαστρο. Από εκεί έφτασε στις Σέρρες, όπου και πολιορκήθηκε σε ένα από τα κεντρικά χάνια της πόλης από 4.000 Τούρκους και Αλβανούς, οι οποίοι διατελούσαν κάτω από την καθοδήγηση του Ισμαήλ Μπέη των Σερρών. Ο Νικοτσάρας και τα παλικάρια του κάψανε το χάνι και διέφυγαν προς το Μενοίκιον όρος και από εκεί στη Ζίχνη, την οποία και κατέλαβαν. Εναντίον τους εκστράτευσαν δεκαπέντε χιλιάδες τούρκοι αλλά ο Νικοτσάρας επιχείρησε αντιπερισπασμό εξορμώντας προς τις εκβολές του Στρυμόνα και ελπίζοντας ότι θα τον περιμένουν ο Ρωσικός στόλος και ο ναύαρχος Σινιάβιν. Οι προσδοκίες του διαψεύσθηκαν και με τα εναπομείναντα 250 παλικάρια του επιχείρησε με μια ηρωική προσπάθεια να περάσει τη γέφυρα του ποταμού Αγγίτη που τη φρουρούσαν χιλιάδες Οθωμανοί. Ο Νικοτσάρας έσπασε με το σπαθί του τις αλυσίδες της γέφυρας καταφέρνοντας να περάσει και με τους εναπομείναντες 150 άνδρες του έφθασε στο Πράβι (Ελευθερούπολη) κατέβηκε στον κόλπο του Ορφανού και από εκεί κατέληξε στη Χαλκιδική.

1938 | 

Στον θερινό κινηματογράφο «Τιτάνια» προβλήθηκε η ταινία «Ο Πρίγκιψ και ο πτωχός» με τον Έρολ Φλιν και στον «Έσπερο» η Ελληνική ταινία με τον Παρασκευά Οικονόμου και την κεφάτη Ρένα Ντόρ «Αρραβών μετ' εμποδίων».

1994 | 

(Σάββατο) Πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες