Πρωτοσέλιδο

Πασχαλής Θ. Τόσιος :πότε έλεγε την αλήθεια ο Αλεξης Τσίπρας;

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

«Ο κ. Τσίπρας, δυστυχώς για τους Έλληνες και τη χώρα, παραμένει ένας αμετανόητος λαϊκιστής, και με όλους τους τρόπους διακηρύσσει ότι, είναι αποφασισμένος - γιατί έτσι νομίζει ότι τον συμφέρει, να παραμένει και μέρος του προβλήματος της χώρας, όχι της λύσης του.

Ταυτίζοντας,  στη συνέντευξή του, τους θύτες με το θύμα και τους πυροσβέστες με τους εμπρηστές, όσον αφορά τις ευθύνες για την κρίση, το μόνο που κατάφερε είναι, να επιβεβαιώσει πως πρώτο του και μοναδικό μέλημα είναι, να καλύψει τις δικές του ευθύνες, για τα ψέματα που είπε και για τις τις αχρείαστες και καταστροφικές πολιτικές του, που συνοδεύτηκαν από τις εθνικά επιζήμιες διχαστικές αντιλήψεις του.

Βεβαίως, στην προσπάθειά του αυτή, καθαρίζει και τις ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή. Συνεταιράκια στις πολιτικές, συνεταιράκια και στις ευθύνες. Αμετανόητοι υποκριτές, στο όνομα της νομής της εξουσίας. Θα συνεχίσουν να πορεύονται χέρι - χέρι, με ή χωρίς τον κ. Καμμένο.

Ο κ. Τσίπρας, είτε δηλώνει ριζοσπάστης αριστερός στην Ελλάδα, είτε σοσιαλδημοκράτης στην Ευρώπη, δεν μπορεί να αποκρύψει ότι, για τον ίδιο και τους περί αυτόν, η πολιτική δεν είναι παρά μέσον ικανοποίησης προσωπικών επιδιώξεων. Ας μας εξηγήσει, όμως, πότε έλεγε την αλήθεια: χθες, ή όταν μας είπε πως δεν υπήρχε άλλος δρόμος;»


Newsletter

Σαν σήμερα...

1347 | 

Οι Τούρκοι μετά από πρόσκληση του Καντακουζινού μπροστά στα τείχη Περιθεωρίου, κατατρόπωσαν τον Μομτσίλο, ένα σφετεριστή της περιοχής.

1796 | 

Αποφασίστηκε η σύσταση «Νοσοκομείου της Κοινότητας Σερρών». «Οι φιλοπάτριδες και φιλοπρόοδοι άρχοντες οι διευθύνοντες τα «Κοινά» της πόλεως των Σερρών «Ζήλω Θείω και έρωτι ενθέω κινούμενοι», την 7ην Ιουλίου 1796 ενώπιον του τότε Μητροπολίτου Κωνσταντίνου, συναπεφάσισαν «κοινόν οσπητάλιον συστήσαι εν τη Πολιτεία», δηλαδή Νοσοκομείον το οποίον απεκλήθη και «Ξενοδοχείον»».

1873 | 

Απεβίωσε ο Σερραίος πρόμαχος της δικαιοσύνης Αναστάσιος Πολυζωΐδης. Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1802 στο Μελένικο. Σπούδασε στη σχολή του Μελένικου και πήρε ιδιωτικά μαθήματα από τον περίφημο Γιαννιώτη δάσκαλο Χριστόφορο Φιλητά. Συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή των Σερρών και από την ηλικία των 16 χρόνων βρέθηκε στη Βιέννη και από εκεί στο Πανεπιστήμιο της Γοτίγγης, όπου σπούδασε νομικά και ιστορία. Ακολούθως φοίτησε και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1821 κατέβηκε στο Μεσολόγγι όπου και δημιούργησε στενή φιλία που κράτησε όλα του τα χρόνια με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Από αυτόν διορίστηκε Γραμματέας του εκτελεστικού και εργάστηκε για την διακήρυξη της 15ης Ιανουαρίου του 1822 που εξέδωσε η Α΄ Εθνοσυνέλευση. Με τα σπάνια προσόντα που διέθετε πέτυχε να εξασφαλίσει στο Λονδίνο την υπογραφή του πρώτου δανείου για την Ελλάδα. Αμέσως μετά του δόθηκε ο τίτλος του «Πολίτη» της Δυτικής Ελλάδας. Ο θάνατος της μητέρας του και η δήμευση της περιουσία του από τους Τούρκους τον βρήκε στο Παρίσι. Έκτοτε δεν μπορούσε να επιστρέψει στο αγαπημένο του Μελένικο. Με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον Καποδίστρια έγινε δημοσιογράφος και εξέδωσε την εφημερίδα «Απόλλωνας». Μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του απέτυχε. Μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη Καποδίστρια η Αντιβασιλεία του Όθωνα αναγνωρίζοντας την κατάρτιση, τη μόρφωση, και το ήθος του τον διόρισε πρόεδρο Πρωτοδικών του Ναυπλίου. Κορυφαία πράξη του Πολυζωϊδη αποτέλεσε η άρνησή του (μαζί με τον Τερτσέτη) στην άδικη καταδίκη του Κολοκοτρώνη. Η κυβέρνηση τους απέλυσε, τους φυλάκισε και τους πέρασε από δίκη «επί απειθεία». Ο Όθων με την ενηλικίωσή του τους αποκατέστησε. Από τότε αγωνίστηκε με όλη του τη ψυχή για να θέσει τα θεμέλια της Ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα. Τέλος, συνέταξε και δημοσίευσε τον περί τύπου νόμο της 23ης Νοεμβρίου 1837. Τελευταία έγινε νομάρχης Αττικοβοιωτίας.

1906 | 

Τη νύχτα οι κομιτατζίδες χτύπησαν τη Γόρνιτσα που αριθμούσε σαράντα οικογένειες, όλες ορθόδοξες. Έβαλαν βόμβες σε τρία σπίτια με σκοπό να κάψουν το χωριό. Τα τρία σπίτια ανατινάχθηκαν κι έγιναν παρανάλωμα του πυρός, ευτυχώς όμως το υπόλοιπο χωριό σώθηκε.

1907 | 

Από έκθεση του Προξένου Σακτούρη: «Εφονεύθη υπ' αγνώστων εντός της πόλεως Σερρών ο Έλλην Θωμάς, νυκτοφύλαξ, μετερχόμενος όμως και το επάγγελμα του μαστρωπού». Την ίδια ημέρα στο Μελένικο έγινε συμπλοκή μεταξύ στρατού (Τουρκικού) και Βουλγαρικής συμμορίας με αποτέλεσμα να φονευθεί ο αρχηγός Θωμάς Κότεφ και ένας ακόμη ονόματι Κώστας, τον οποίο οι Τούρκοι τον θεωρούσαν γενικό επόπτη των Βουλγαρικών συμμοριών.

1913 | 

Στην Κωνσταντινούπολη στο ναό του Πατριαρχείου έγινε μνημόσυνο προεξάρχοντος του πατριάρχου Γερμανού του Ε΄ υπέρ των σφαγιασθέντων Μητροπολίτου Μελενίκου Κωνσταντίνου Ασημιάδη και «των συν αυτώ κληρικών και λαϊκών».

1937 | 

Στις 10.30 π.μ. δόθηκε συναυλία στο κινηματοθέατρο «Κρόνιον» του βαρύτονου του ελληνικού μελοδράματος Ηλία Οικονομίδη.

1956 | 

Τραίνο το οποίο εκτελούσε τη διαδρομή Θεσσαλονίκη – Δράμα εκτροχιάστηκε κοντά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Βυρώνειας. Η εφημερίδα «ΦΩΣ» στο φίλο της επόμενης ημέρας Κυριακή 8 Ιουλίου 1956, έγραψε: «Χθες και περι ώραν 4ην μ.μ. η υπ’ αρ. 526 επιβατική αμαξοστοιχία Δράμας – Θεσσαλονίκης ευρισκομένη πλησίον του Σιδ. Σταθμού Βυρωνείας παρέσυρεν και εφόνευσεν 12 βουβάλια ευρισκόμενα επί της σιηροδρομικής γραμμής και ακολούθως εξετροχιάσθη…».

1989 | 

(Παρασκευή) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Λα Μοσκέτα» του Ρουτζάντε από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες