Πρωτοσέλιδο

Δύο φίδια 6 εκατομμυρίων ετών εντοπίστηκαν στις Σέρρες

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Τα δύο φίδια «είναι τόσο ξεχωριστά που δυσκολευόμαστε να τα κατατάξουμε σε κάποια γνωστή οικογένεια και καταλαβαίνουμε αμέσως ότι είναι κάποια καινούργια είδη.

 Δύο νέα είδη φιδιών που δεν έχουν εντοπιστεί πουθενά στον κόσμο ταυτοποίησε σε απολιθώματα ηλικίας περίπου 6 με 5,5 εκατομμυρίων χρόνων που είχαν βρεθεί σε περιοχή έξω από τις Σέρρες Έλληνας ερευνητής, ο οποίος, μέσα από την αυστηρή επιστημονική διαδικασία ελέγχου, τα «βάφτισε» με τις ονομασίες «Περιεργόφις μικρός» (Periergophis micros) και «Παραξενόφις σπάνιος» (Paraxenophis spanios).

 «Τα δύο αυτά νέα φίδια είναι εντελώς νέα γένη και είδη και απολύτως διαφορετικά από οποιοδήποτε άλλο είδος. Το περίεργο και το παράξενο είναι ότι τέτοια ανατομία σε σπονδύλους δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά, δεν υπάρχει τίποτα, ούτε σε σύγχρονα, ούτε σε εξαφανισμένα φίδια, που να πλησιάζει έστω τη μορφολογία αυτών των δύο νέων ειδών» αποκαλύπτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο παλαιοντολόγος δρ Γιώργος Γεωργαλής (Πανεπιστήμιο του Τορίνο), ο οποίος μόλις δημοσίευσε την επιστημονική του εργασία για το θέμα σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες από Πανεπιστήμια της Γερμανίας, Τσεχίας και Ελβετίας

Όπως εξηγεί, τα δύο φίδια «είναι τόσο ξεχωριστά που δυσκολευόμαστε να τα κατατάξουμε σε κάποια γνωστή οικογένεια και καταλαβαίνουμε αμέσως ότι είναι κάποια καινούργια είδη».

 «Είναι σαν να βλέπουμε κάτι και να αναρωτιόμαστε ότι «αυτό δεν θα έπρεπε να υπάρχει» γιατί δεν έχει εντοπιστεί πουθενά» αναφέρει. Περιγράφοντας τα φίδια από τα λίγα στοιχεία που μπορούν να δώσουν οι σπόνδυλοι στα απολιθώματα, τονίζει ότι ο «Περιεργόφις» ήταν μικρό φίδι και αρκετά λεπτό, καθώς οι σπόνδυλοί του είναι μόλις λίγων χιλιοστών, ενώ ο «Παραξενόφις» είναι πιο μεγάλο. Ο Δρ. Γεωργαλής ξεκαθαρίζει μάλιστα ότι για την «ονοματοδοσία» που έγινε πριν την επιστημονική δημοσίευση, οι αρμόδιοι κριτές συμφώνησαν απόλυτα ότι είναι κάτι που δεν το έχουν ξαναδεί και συναίνεσαν να προχωρήσει στη… βάπτιση.

 Ο «λάκκος» με τα ερπετά των Μαραμένων Σερρών!

Η έρευνα του δρος Γεωργαλή βασίστηκε σε υλικό που είχε συγκεντρωθεί από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης της Ολλανδίας τη δεκαετία του 1980 από ανασκαφές σε όλο τον Ελλαδικό και Μεσογειακό χώρο, με κύριο ενδιαφέρον τα θηλαστικά.

«Είχαν συλλέξει τότε πολλά απολιθώματα ερπετών που έμειναν στο συρτάρι για πολλά χρόνια και ειδικά, στην περιοχή «Μαραμένα», λίγα χιλιόμετρα έξω από τις Σέρρες, έκαναν ανασκαφές για 3 χρόνια σε συνεργασία με τα τοπικά πανεπιστήμια μαζεύοντας υλικό που σε μεγάλο μέρος, παρέμεινε αταξινόμητο και μέρος του διδακτορικού μου, βασίστηκε σε αυτή την συλλογή».

Πρόκειται για απολιθωμένα ερπετά και αμφίβια με ηλικία γύρω στα 6 με 5,5 εκατομμύρια χρόνια πριν, δηλαδή κατά το τέλος της Μειόκαινου εποχής και αρχή της Πλειόκαινου.

 

«Η εποχή αυτή», διευκρινίζει, «είναι σημαντική για την Ευρώπη γιατί ακριβώς τότε συνέβη η λεγόμενη «Μεσσηνιακή Κρίση Αλατότητας» που είχε ως αποτέλεσμα τεράστιες κλιματικές αλλαγές σε όλη τη περιοχή, με μέρος της Μεσογείου να έχει αποξηραθεί».

 Για τον ίδιο, αυτό που είναι σημαντικό, είναι ότι η ερπετοπανίδα των Μαραμένων «είναι μακράν η πιο πλούσια εκείνης της εποχής σε όλη την Ευρώπη» και αποτελείται από τουλάχιστον 30 διαφορετικά είδη σαλαμάνδρων, βατράχων, χελωνών, σαυρών και φιδιών. Ανάμεσα τους, εκτός από τα δύο νέα φίδια, ξεχωρίζουν οι γιγάντιες σαλαμάνδρες, παρόμοιες με τον σημερινό Andrias της Κίνας, οι κόμπρες, οι μεγαλόσωμες οχιές, οι βαράνοι που είναι μεγαλόσωμες σαύρες και οι άποδες σαύρες κονάκι και τυφλίτης που ζουν και σήμερα στην Ελλάδα, καθώς και μια τρίτη άποδη σαύρα που έχει πλέον εξαφανιστεί απο την Ευρώπη, ο Οφίσαυρος (Ophisaurus)

 «Κατά τη Μεσσηνιακή Κρίση Αλατότητας ένα μεγάλο μέρος της Μεσογείου «στράγγιξε», αποξηράθηκε, δημιουργώντας τύπους ερήμου και γι΄ αυτό εικάζουμε ότι ευνοήθηκε η μετανάστευση κάποιων ζώων από περιοχές της Ασίας ή της Αφρικής, στην Ευρώπη» αναφέρει ο Δρ. Γεωργαλής.

 «Στα Μαραμένα όμως», συνεχίζει, «έχουμε κάτι εξωπραγματικό, με 30 τουλάχιστον διαφορετικά είδη ερπετοπανίδας, που ξεπερνάει κατά πολύ, οτιδήποτε άλλο στην Ευρώπη». Πώς όμως εξηγεί αυτό το φαινόμενο της συγκέντρωσης εντυπωσιακού αριθμού ερπετοπανίδας στα Μαραμένα;

 «Πιστεύουμε ότι η θέση, ο Ελλαδικός δηλαδή χώρος, έδρασε ως χώρος καταφυγίου για τα ερπετά και αμφίβια της κεντρικής Ευρώπης τα οποία εξαφανίστηκαν από κείνη την περιοχή. Ζώα από τα Μαραμένα που είναι τελείως νέα είδη και δεν έχουν κανένα συγγενή πουθενά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε από που ήρθαν και πιθανολογούμε ότι «μετανάστευσαν» από την Αφρική εκμεταλλευόμενα τις ερήμους που δημιουργήθηκαν από την αλατότητα για να περάσουν από την Αφρική στην Ελλάδα».

 Αν και χαρακτηρίζει την περιοχή έναν «παράδεισο για τα ερπετά», ο κ. Γεωργαλής θεωρεί ότι απαιτείται σίγουρα πιο πλήρες υλικό για να πούμε με βεβαιότητα πού οφείλεται το γεγονός αυτό. Η ύπαρξη όμως πληθυσμού από κόμπρες και βαράνους, αποδεικνύει, σύμφωνα με τον επιστήμονα, ότι στην περιοχή υπήρχε ένα θερμό κλίμα με υγρασία, λόγω μίας λίμνης και ενός δάσους με ανοίγματα.

 Ειδικά δε για τους βαράνους, ο δρ Γεωργαλής έχει εντοπίσει τέσσερις διαφορετικούς τύπους δοντιών, γεγονός που αποδεικνύει είτε ότι υπάρχουν περισσότερα είδη είτε ότι υπάρχει κάποια ποικιλομορφία μέσα στο ίδιο είδος.

 «Συνήθως στην Ευρώπη βρίσκουμε ένα ή δυο τύπους, αλλά τα απολιθώματα δοντιών που βρήκαμε διαφέρουν στην κυρτότητα και στο πόσο κοφτερά είναι» σημειώνει.

 Καταλήγοντας, ο δρ Γεωργαλής τονίζει ότι θα συνεχίσει τις έρευνες σε όλο τον ελλαδικό χώρο, καθώς υπάρχει πολύ υλικό για να μελετηθεί και η επιστημονική του δημοσίευση αποτελεί ίσως «μια καλή ευκαιρία για να μάθουν στην περιοχή των Σερρών τη σημασία του τόπου τους».

ΑΠΕ

 


Newsletter

Σαν σήμερα...

1848 | 

Ο Αναστάσιος Παλλατίδης υπέγραψε τη διαθήκη του με την οποία κληροδοτούσε τη μεγάλη του περιουσία στο Ελληνικό σχολείο του Μελενίκου. Πιθανή ημερομηνία γένεσης του μεγάλου ευεργέτη των Ελληνικών Σχολείων Μελενίκου Μακεδονίας και σήμερα του Σιδηροκάστρου Αναστάσιου Παλλατίδη είναι το 1788. Τα πρώτα του γράμματα ο Παλλατίδης τα διδάχθηκε στην γενέτειρά του και στις Σέρρες, ενώ τις γυμνασιακές του σπουδές τις ολοκλήρωσε στην περίφημη Ακαδημία του Βουκουρεστίου. Σπούδασε Ιατρική και στη συνέχεια προσελήφθη βοηθός του καθηγητή Γκράγκερ, προσωπικού ιατρού της Αυτοκρατορικής οικογενείας των Αψβούργων τον οποίο και διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του. Ο Αναστάσιος Παλλατίδης από τη θέση του αυτή παρείχε μεγάλη βοήθεια στην Ελληνική Κοινότητα της Βιέννης και ούτε στιγμή δεν έπαψε να εκδηλώνει το αμέριστο ενδιαφέρον του για τα προβλήματα της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Μελενίκου. Πέθανε το 1848.

1914 | 

Απεβίωσε ο Πέτρος Ν. Παπαγεωργίου. Υπήρξε καθηγητής φιλόλογος με εξαιρετική μόρφωση ο οποίος δίδαξε στο Γυμνάσιο των Σερρών δύο εκπαιδευτικές χρονιές 1889-1891. Στη πόλη των Σερρών παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο ασχολήθηκε και με ιστορικές και τοπογραφικές έρευνες και το υλικό που συγκέντρωσε, σημαντικό ως προς τις πληροφορίες που διέσωσε, το δημοσίευσε με το τίτλο «Αι Σέρραι και τα προάστεια, τα περί τάς Σέρρας και η μονή Ιωάννου του Προδρόμου» στο γερμανικό περιοδικό “Byzantinische Zeitschrift”.

1929 | 

Άγνωστοι δολοφόνησαν (ανήμερα της γιορτής του) με μαχαίρι και πιστόλι τον πρόεδρο της κοινότητας Νέου Σουλίου (Σουμπάσκιοϊ) Θανάση Κυριακόπουλο που ήταν σημαίνουσα προσωπικότητα του κόμματος των Φιλελευθέρων στην περιοχή. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωί της 20ης Ιανουαρίου 1929. Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στο Σουμπάσκιοϊ και αφού ολοκλήρωσε τα μαθήματα του Δημοτικού σχολείου στις Σέρρες το 1896 πήγε στη Θεσσαλονίκη όπου και προσλήφθηκε σαν υπάλληλος σε κατάστημα αποικιακών. Από εκεί με την συνδρομή του Μητροπολίτη έφυγε για την Αθήνα όπου και κατατάχτηκε σαν εθελοντής στα τότε ανταρτικά σώματα. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 αγωνίσθηκε και τραυματίσθηκε ελαφρά. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο της Λαμίας. Η βασίλισσα Όλγα τον έστειλε στην Οδησσό όπου και κάθισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Από εκεί αποβιβάστηκε στη Σμύρνη με τελικό προορισμό την Θεσσαλονίκη. Η στενή παρακολούθηση που είχε από την αστυνομία τον οδήγησε στην απόφαση να επιστρέψει στις Σέρρες ως υπάλληλος στο Ελληνικό Προξενείο. Στον Μακεδονικό Αγώνα ο Κυριακόπουλος μυήθηκε από τους πρώτους κάνοντας τον οδηγό στο πρώτο ανταρτικό σώμα. Στη συνέχεια διορίσθηκε δημοδιδάσκαλος στην Άνω Βροντού όπου και επέδειξε πλούσια εθνική δραστηριότητα εναντίον των Βουλγάρων. Μετά τους πολέμους ο Κυριακόπουλος επιδόθηκε σε ιδεολογικούς αγώνες. Οπαδός του Ελευθ. Βενιζέλου ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της Φιλελεύθερης παράταξης στο Ν. Σερρών και ένας από τους κυριότερους παράγοντες της αγροτικής κίνησης. Το 1924 ίδρυσε την «Ένωσιν των Γεωργ. Συνεταιρισμών». Στα δύο πρώτα καπνοπαραγωγικά συνέδρια κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου. Αργότερα χρημάτισε Προϊστάμενος του τμήματος καπνοπαραγωγών στο γραφείο Προσ. Καπνού στην Καβάλα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γεωργικής Τραπέζης Μακεδονίας, τακτικό μέλος του Γεωργικού Επιμελητηρίου Σερρών, αντιπρόσωπος στο Κεντρικό Γραφείο Προστ. Αθηνών. Τέλος σαν Πρόεδρος της κοινότητας Νέου Σουλίου άφησε ένα πλούσιο έργο.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Το τραγούδι του Κορυδαλλού» με τη Μάρθα Έγκερθ.

1946 | 

Τη μέρα αυτή αλλά και την ερχόμενη (19 Ιανουαρίου) ο εκπολιτιστικός σύλλογος «Αναγέννησις» έδωσε δύο δωρεάν παραστάσεις με την επιθεώρηση του Γ. Καφταντζή «Ό,τι θέλει ο λαός» για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

1946 | 

Τελείωσε η δημαρχιακή θητεία του Αθανάσιου Μητακίδη. (30/8/1945-18/1/1946). Την θέση του κατέλαβε ο Βασίλειος Χατζηιακώβου.

1958 | 

Ο ποταμός Στρυμόνας πλημμύρισε και τα νερά του κάλυψαν 1.000 στρέμματα στη περιοχή Μαυροθάλασσας.

1996 | 

(Πέμπτη) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Εμιγκρέδες» του Σ. Μπρόζεκ από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες