Πρωτοσέλιδο

Σαν σήμερα 13 Νοεμβρίου 1864-Καταργείται η Συνταγματική Μοναρχία-Καθιερώνεται η Βασιλευόμενη Δημοκρατία

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι ο θεμελιώδης νόμος επάνω στον οποίο βασίζεται η διαμόρφωση ολόκληρης της νομοθεσίας της Ελλάδας όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πολίτη, την οργάνωση και βασικούς κανόνες λειτουργίας του ελληνικού κράτους και των θεσμών.

Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 δημιουργήθηκαν διάφορα βραχύβια συντάγματα που δεν ευδοκίμησαν είτε λόγω των αδυναμιών τους είτε λόγω της εσωτερικής διαμάχης μεταξύ των πολιτικών. Το 1864 καταργείται η Συνταγματική Μοναρχία και καθιερώνεται η Βασιλευόμενη Δημοκρατία , το νέο Σύνταγμα ήταν το επιστέγασμα της διαδικασίας άσκησης συντακτικής εξουσίας που άρχισε με την «επανάσταση» (κατ’ ουσίαν επρόκειτο για στρατιωτικό κίνημα) του Οκτωβρίου 1862 και την ανατροπή του Οθωνα.

Το Σύνταγμα του 1864 είναι έργο της Εθνοσυνέλευσης που συγκροτήθηκε μετά την εκθρόνιση του Όθωνα. Ο Γεώργιος αποδέχτηκε το σχέδιο συντάγματος, αν και λιγοστές μόνο από τις εισηγήσεις του έγιναν δεκτές. Το νέο σύνταγμα, που αποτελείται από 110 άρθρα, είναι δηλαδή εκτενέστερο εκείνου του 1844, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 17 Νοεμβρίου 1864.

Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι η συμμετοχή του βασιλιά δεν προβλεπόταν ούτε και στη διαδικασία της αναθεώρησης του Συντάγματος, την οποία καθιέρωνε το άρθρο 107 υπό εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις (αναθεώρηση μόνο συγκεκριμένων μη θεμελιωδών διατάξεων, εφόσον διαπιστωθεί η ανάγκη αναθεώρησής τους από δύο διαφορετικές Βουλές, σε συνεχόμενες βουλευτικές περιόδους, άμεση διάλυση της δεύτερης Βουλής και λήψη απόφασης από τη νέα αναθεωρητική Βουλή). Υπό τις προϋποθέσεις αυτές το πολίτευμα θεωρήθηκε πλέον «βασιλευόμενη δημοκρατία» αντί της «συνταγματικής μοναρχίας» του Συντάγματος του 1844.

Την αρχή του τέλους του Συντάγματος του 1864 σηματοδότησε ένα νέο στρατιωτικό κίνημα, τον Αύγουστο του 1909 στου Γουδή, το οποίο οδήγησε μέσα σε σύντομο διάστημα στην κατάρρευση των παλιών κομμάτων και έτσι άνοιξε τον δρόμο για την εξουσία στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

 

Πηγή: tovima.gr


Newsletter

Σαν σήμερα...

1875 | 

: Από την εφημερίδα «Ερμής» της Θεσσαλονίκης: «Μανθάνομεν ότι εν Σέρραις ολόκληρη εβραϊκή οικογένεια πολυμελής ασπάσατο τον ισλαμισμόν».

1904 | 

Υποβάλλεται αίτηση ιδρύσεως Στοάς εν Σέρρες προς την Μεγάλη Στοά της Ελλάδος.

1906 | 

Απεβίωσε στην Πάτρα και ετάφη στις Σέρρες ο Γρηγόριος Κωνσταντίνου Ρακιτζής. Γεννήθηκε στις Σέρρες στις 12 Αυγούστου 1834. Από μικρή ηλικία άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος αρτοποιείου και με τις λίγες οικονομίες του κατόρθωσε να αποκτήσει ένα μικρό κατάστημα οινοπνευματωδών ποτών. Με την έντονη εργατικότητά του, στοιχείο που χαρακτήριζε όλη του τη ζωή, το αρχικά μικρό κατάστημα, μετετράπη σε ένα μεγάλο εμπορικό, το μοναδικό το οποίο προμήθευε με οινόπνευμα και ποτά τη Βουλγαρία. Έτσι έγινε ένας από τους ευπόρους εμπόρους των Σερρών. Οι εμπορικές του δραστηριότητες επεκτάθηκαν και σε άλλα προϊόντα εκτός από τα οινοπνευματώδη ποτά, όπως καπνό, βαμβάκι και γλυκάνισο. Η αγάπη του για τα γράμματα τον ώθησε να διαθέσει ολόκληρη την περιουσία του για τη μόρφωση της νεολαίας των Σερρών. Για αυτόν τον σκοπό διέθεσε 10.000 λίρες, για την ανέγερση του Κεντρικού Παρθεναγωγείου. Στη συνέχεια και πάντοτε με την προσωπική του επιστασία, παρέδωσε στη διάθεση της πόλης το «Δούμπειο Νηπιαγωγείο», το Εθνικό Ορφανοτροφείο και ανακαινισμένους τους ναούς του Αγίου Νικολάου και των Ταξιαρχών. Τα αισθήματα αγάπης προς τους συνανθρώπους του τα εξέφρασε είτε με τις προικοδοτήσεις άπορων κοριτσιών, είτε με την κατασκευή καπναποθηκών για να αποθηκεύονται παράλληλα με τα δικά καπνά, και των άπορων καπνοπαραγωγών των Σερρών, πάντοτε με ανιδιοτέλεια. Για αυτήν την τεράστια κοινωνική και φιλανθρωπική δραστηριότητά του ο Γρηγόριος Ρακιτζής ανακηρύχθηκε από την ελληνική Κοινότητα των Σερρών Μεγάλος Ευεργέτης. Τον θάνατό του, θρήνησε με την πάνδημη συμμετοχή του ο Σερραϊκός λαός και σε ένδειξη πένθους πολλοί ήταν αυτοί που φόρεσαν μαύρα περιβραχιόνια κι έκλεισαν όλα τα καταστήματα της αγοράς.

1925 | 

Επισκέφθηκε την πόλη των Σερρών ο δικτάτορας Πάγγαλος.

1934 | 

Συνήλθε το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης των Σερρών μετά την παύση του δημάρχου Δ. Μενύχτα από τη Νομαρχία και εξέλεξε με ψήφους δέκα επί συνόλου ένδεκα ψηφισάντων (οι Φιλελεύθεροι αποχώρισαν), ως νέο «δημαρχούντα» τον Γεώργιο Μόσχο (που παρέμεινε έως τις 31/12/1936) ο οποίος αντικατέστησε τον επίσης «δημαρχούντα» Κων/νο Χατζηδήμο (από 26/7 έως 8/8/1934).

1965 | 

Η εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» έγραψε: «...Εγκαταστάθη εις την πόλην μας πολυμελές συνεργείον γεωλόγων και μεταλλειολόγων, του Ινστιτούτου γεωλογίας και ερευνών υπεδάφους (του Υπουργείου Βιομηχανίας) με επικεφαλής τον γεωλόγον κ. Γ. Μαράτον. Ως εγνώσθη το εν λόγω συνεργείον θα ασχοληθή με την ευρείαν έρευναν, μελέτην και αξιολόγησιν όλων των κοιτασμάτων, τόσον των αργούντων όσον και των εν ενεργεία μεταλλείων του Νομού βάση σχετικού προγράμματος το οποίον κατήρτισεν προ διετίας το υπουργείον Βιομηχανίας».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες