Πρωτοσέλιδο

Χρύσα Μπαΐρα: Γράμματα σ' ένα φίλο Γερμανό

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Γράμματα σ ένα φίλο Γερμανό

   “Λέτε Ευρώπη αλλά έχετε στο μυαλό σας γη για στρατιώτες, σιταποθήκες, βιομηχανίες υποταγμένες, κατευθυνόμενη διανόηση. Πάω πάρα πολύ μακριά; Αλλά ξέρω τουλάχιστον ότι όταν λέτε Ευρώπη, ακόμα και στις καλύτερες στιγμές σας, όταν αφήνεστε στα ίδια σας τα ψέματα, τίποτα δε σας εμποδίζει να σκέφτεστε μια λεγεώνα από έθνη ευκολόπιστα, που τα οδηγεί μια Γερμανία αφεντάδων σ ένα νεφελώδες κι αιματοβαμμένο μέλλον. Θα θελα να νιώσετε καλά αυτή τη διαφορά. Η Ευρώπη είναι για σας αυτός ο χώρος που περιβάλλεται από θάλασσες και βουνά, που κόβεται από φράγματα, ο σκαμμένος από μεταλλεία, ο γεμάτος από θερισμένα στάχυα, όπου η Γερμανία παίζει μια παρτίδα με μοναδική της μοίρα το κέρδος του παιχνιδιού. Αλλά για μας είναι η γη του πνεύματος, όπου εδώ και είκοσι αιώνες το ανθρώπινο πνεύμα συνεχίζει την πιο καταπληκτική του περιπέτεια. Είναι η προνομιούχος αρένα, όπου η πάλη του ανθρώπου της Δύσης ενάντια στον κόσμο, στους θεούς, στον εαυτό του, φτάνει σήμερα στην πιο συγκλονιστική της στιγμή. Το βλέπετε, δεν υπάρχει κοινό μέτρο. 

    ...

    κάτι σφίγγεται μέσα μου τότε, όταν σκέφτομαι ότι πάνω σ αυτή τη ζωντανή και βασανισμένη όψη απλώθηκε από χρόνια η σκιά σας. Κι ακόμα σε μερικές ώρες λύσσας κι απελπισίας, μου συμβαίνει να λυπάμαι που τα τριαντάφυλλα εξακολουθούν να φυτρώνουν στο περιστύλλιο του Σαν Μάρκο, τα περιστέρια να εξέχουν σαν τσαμπιά από τη μητρόπολη του Σαλτζμπούργκ και τα κόκκινα γεράνια να φυτρώνουν ακούραστα στα νεκροταφεία της Σιλεσίας. 

    Αλλά σ άλλες στιγμές κι είναι οι μόνες αληθινές, χαίρομαι γι αυτά. Γιατί όλα αυτά τα τοπία, αυτά τα λουλούδια, αυτά τα οργώματα, αυτή η γηραλέα γη, σας αποδείχνουν κάθε Άνοιξη, ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να τα πνίξετε στο αίμα. 

    Δε θα μου ήταν αρκετό να σκέφτομαι ότι όλες οι μεγάλες σκιές της Δύσης κι ότι τριάντα λαοί είναι μαζί μας. Δε μπορώ ν απαρνηθώ τη γη. Κι έτσι ξέρω ότι το κάθε τι στην Ευρώπη, το τοπίο και το πνεύμα, σας αρνιούνται ήρεμα, χωρίς αχαλίνωτο μίσος, με τη γαλήνια δύναμη της νίκης. Τα όπλα που το ευρωπαϊκό πνεύμα διαθέτει ενεντίον σας, είναι τα ίδια που κατέχει αυτή η γη, που αδιάκοπα ξαναγεννιέται σε θερισμένα στάχυα και σε κάλυκες. Η πάλη που διεξάγουμε, έχει τη βεβαιότητα της νίκης, επειδή έχει την επιμονή των Ανοίξεων.

    Η Ευρώπη θα χρειαστεί ακόμα να γίνει. Πάντα χρειάζεται να γίνει. Τίποτα δε θα χει χαθεί. Καλύτερα σκεφτείτε τί είμαστε σήμερα, σίγουροι για τους λόγους μας, ερωτευμένοι με τη χώρα μας, στο ίδιο ρεύμα με την Ευρώπη, σε μια σωστή ισορροπία ανάμεσα στη θυσία και τη γεύση της ευτυχίας, ανάμεσα στο πνεύμα και το ξίφος.                    Απρίλιος 1944  ”

     “Γράμματα σ ένα φίλο Γερμανό”  Γραμμένα από τον Αλμπέρ Καμύ. Γραμμένα στα χρόνια της γαλλικής αντίστασης, αναπτύσσουν τους στοχασμούς του μπροστά στα προβλήματα που θέτει ο πόλεμος, καθώς και την ανάγκη της πίστης στις υψηλές ηθικές και πνευματικές αξίες, που είναι τόσο μεγαλύτερη, όσο γίνεται πιο φανερή η μηδαμινότητα του κόσμου.

     Όταν ο συγγραφέας αυτών των γραμμάτων λέει "εσείς", δεν εννοεί "εσείς οι Γερμανοί", αλλά "εσείς οι ναζί".Όταν λέει "εμείς", αυτό δεν σημαίνει πάντα "εμείς οι Γάλλοι", αλλά "εμείς οι ελεύθεροι Ευρωπαίοι". Αντιπαραθέτω δύο στάσεις, όχι δύο έθνη, έστω και αν σε κάποια στιγμή της ιστορίας αυτά τα δύο έθνη αντιπροσώπευσαν δύο εχθρικές στάσεις. Για να επαναλάβω λόγια που δεν είναι δικά μου, αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου για να είμαι εθνικιστής. Και ξέρω ότι ούτε η Γαλλία ούτε η Ιταλία θα έχαναν τίποτα -απεναντίας μάλιστα-, εάν ανοίγονταν σε μια ευρύτερη κοινωνία. Αλλά απέχουμε ακόμη πολύ από κάτι τέτοιο, και η Ευρώπη συνεχίζει να σπαράσσεται. Γι' αυτό θα αισθανόμουν ντροπή σήμερα εάν άφηνα να πιστεύουν ότι ένας Γάλλος συγγραφέας μπορεί να είναι εχθρός ενός μόνον έθνους. Μισώ μόνο τους δήμιους. Κάθε αναγνώστης που θα θελήσει να διαβάσει τα Γράμματα σ' έναν φίλο Γερμανό με αυτή την οπτική, δηλαδή ως ντοκουμέντο του αγώνα ενάντια στη βία, θα παραδεχτεί πως τώρα μπορώ να πω ότι δεν απαρνιέμαι ούτε μία λέξη τους.

     Άραγε τί ακόμη θα έγραφε για την Ευρώπη ο μεγάλος νομπελίστας, αν ζούσε στους καιρούς μας..;;       

                                                                                                  
 Χρύσα Μπαΐρα


Newsletter

Σαν σήμερα...

1928 | 

Άρχισε η δενδροφύτευση του «Κουλά» με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Επαμεινώνδα Τικόπουλου και με συμμετοχή των σχολείων, των καθηγητών και πλήθους κόσμου.

1940 | 

Κυκλοφόρησε με αύξοντα αριθμό 443 το τελευταίο προπολεμικό φίλο της εφημερίδας «Σερραϊκό Βήμα».

1951 | 

Απεχώρησε από τη Νομαρχία Σερρών ο Νομάρχης Γιώργος Τσελίκας. Είχε διοριστεί στη Νομαρχία στις 23 Σεπτεμβρίου 1949. Στη θέση του διορίστηκε ο Ιωάννης Γκότσης.

1965 | 

Η εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» έγραψε: «Την Τεχνικήν Σχολήν Σερρών, ήτις ιδρύθη υπό του Θρησκευτικού Συλλόγου η «Αναγένησις», επισκέφθησαν ο νομάρχης Σερρών, ο διευθυντής της νομαρχίας και ο εκ μέρους της Ι. Μητροπόλεως, ο αρχιμανδρίτης κ. Ευγένιος Διοχειρίτης, ο τέως Δήμαρχος Σερρών κ. Σταυρίδης κ.α. Οι ανωτέρω συναντήθησαν μετά των σπουδαστών της Σχολής και τους διαβεβαίωσεν διά την άριστον αγάπην και στοργήν των προς αυτούς».

1966 | 

Από τις νεροποντές στην περιοχή Νιγρίτας τα νερά των χειμάρρων «Καστρόλακκα» και Θερμών υπερχείλισαν, στο Αηδονοχώρι καταστράφηκε η γέφυρα από τον τοπικό χείμαρρο και στο χωριό Αχινός πλημμύρισαν 17 σπίτια και καταστήματα.

1974 | 

Ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής οργάνωσε δημοψήφισμα όπου ο ελληνικός λαός κλήθηκε να αποφασίσει με τη ψήφο του για την τύχη του θεσμού της Βασιλείας στην Ελλάδα. Υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας ψήφισαν 3.245.111 (69,18%) ενώ υπέρ της Βασιλευόμενης Δημοκρατίας ψήφισαν 1.444.875 (30,82%) ψηφοφόροι. Στο νομό Σερρών τα «ΟΧΙ» (υπέρ της Αβασίλευτης) ήταν 88.804 (64,82%) και τα «ΝΑΙ» 48.204 (35,18%). Με αυτόν τον τρόπο η χώρα εισήλθε σ' έναν ομαλό πολιτικό δημοκρατικό βίο, απαλλαγμένη από «τα ανάκτορα» που ειδικά μετά τον πόλεμο ήλεγχαν την πολιτική σκηνή του τόπου ανεβάζοντας και κατεβάζοντας πρωθυπουργούς και υπουργούς παρά την βούληση του ελληνικού λαού.

1996 | 

(Κυριακή) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Οδυσσεβάχ» της Ξ. Καλογεροπούλου από την παιδική σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες