Πρωτοσέλιδο

Πόσα στοίχισαν/στοιχίζουν στον Ελληνα οι πρόσφυγες;

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Όπως έχουν δείξει όλες οι σχετικές μελέτες τόσο για τον ευρωπαϊκό Βορρά όσο και τον ευρωπαϊκό Νότο, οι μετανάστες και πρόσφυγες δεν «παίρνουν τις δουλειές των ντόπιων» αλλά δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας ή καταλαμβάνουν θέσεις που οι ντόπιοι δεν αξιοποιούν.

Γιώργος Αγγελόπουλος*

Oι Έλληνες πολίτες ωφελήθηκαν οικονομικά από την προσφυγική κρίση λόγω της αύξησης του ΑΕΠ που προέκυψε από την εισροή κεφαλαίων από το εξωτερικό. Ακούγεται απάνθρωπο και παράλογο στον σκληρά παράλογο κόσμο που ζούμε. Είναι όμως γεγονός.

Το ερώτημα αυτό το ακούω από φίλους και γνωστούς, άλλοτε καλόβουλα ως απορία και άλλοτε κακόβουλα ως ξενοφοβική δήλωση. Η απλή και ξεκάθαρη απάντηση είναι ότι οι Έλληνες πολίτες δεν πλήρωσαν τίποτα για τους πρόσφυγες.

Στην πραγματικότητα, οι Ελληνες πολίτες ωφελήθηκαν οικονομικά από την προσφυγική κρίση λόγω της αύξησης του ΑΕΠ που προέκυψε από την εισροή κεφαλαίων από το εξωτερικό.

Ακούγεται απάνθρωπο και παράλογο στον σκληρά παράλογο κόσμο που ζούμε. Είναι όμως γεγονός. Τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε. που δείχνουν τα συνολικά ποσά που τοποθετήθηκαν για την αρωγή των προσφύγων στην Ελλάδα είναι δημοσίως διαθέσιμα στη σχετική επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Ε.

TA ΠΟΣΑ

Από αυτά προκύπτει ότι τα δύο βασικά Ταμεία της Ε.Ε. που παρέχουν πόρους για το προσφυγικό, το Ταμείο για το Άσυλο, τη Μετανάστευση και την Ενσωμάτωση (AMIF) και το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας (ISF), παρείχαν για την αρωγή των προσφύγων στην Ελλάδα 816,4 εκατ. € από το 2015 μέχρι σήμερα.

Στο ποσό αυτό θα πρέπει να προσθέσουμε και άλλα 613,5 εκατ. € που αναφέρονται στο πρόγραμμα βοήθειας εθνικού επιπέδου (με πόρους της Ε.Ε.) της περιόδου 2014 – 2020. Στην αρχική περίοδο (2015 – 2017) της άφιξης των προσφύγων στην πλειονότητά τους αυτά τα χρήματα απορροφήθηκαν σε έργα κατασκευής υποδομών (π.χ. καταυλισμοί), σε υλικά και είδη πρώτης ανάγκης, σε μεταφορές από τα νησιά, σε μισθούς προσωπικού, στην περίθαλψη (π.χ. τροφοδοσία).

Στο επόμενο διάστημα, από το 2017 και μέχρι σήμερα, η ελληνική οικονομία ωφελείται από τα ποσά του προσφυγικού μέσω της αύξησης της απασχόλησης (π.χ. μισθοδοσία προσωπικού που ασχολείται σε δομές φιλοξενίας, σε ΜΚΟ, σε διεθνείς οργανισμούς κ.λπ.), μέσω της αύξησης της κατανάλωσης (π.χ. «κουπόνια» ή πιστωτικές κάρτες που έχουν οι πρόσφυγες και ψωνίζουν είδη πρώτης ανάγκης) και μέσω των ενοικίων σε διαμερίσματα και ξενοδοχεία. Υπάρχουν περιοχές της χώρας, όπως τα Γρεβενά και το Κιλκίς, όπου η αύξηση του τοπικού ΑΕΠ είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω της παρουσίας προσφύγων.

Η εθνική συμμετοχή στις δράσεις αρωγής των προσφύγων μέσω των Ταμείων AMIF και ISF κυμαίνεται μεσοσταθμικά στο 10%. Το ποσό αυτό, ως έξοδο, υπολείπεται πάρα πολύ του οφέλους που η προερχόμενη από το προσφυγικό άνοδος των ΑΕΠ προκαλεί. Αυτή είναι η χυδαία λογιστική πραγματικότητα. Το αν τελικά το «όφελος» αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει και τα επόμενα χρόνια δεν εξαρτάται από τους πρόσφυγες αλλά από το πόσο γρήγορα θα παρέχει η Ελλάδα τους μηχανισμούς ένταξής τους στο εργατικό δυναμικό της χώρας (π.χ. δομές εκμάθησης ελληνικών, απρόσκοπτη φοίτηση των προσφυγόπουλων στα σχολεία).

Όπως έχουν δείξει όλες οι σχετικές μελέτες τόσο για τον ευρωπαϊκό Βορρά όσο και τον ευρωπαϊκό Νότο, οι μετανάστες και πρόσφυγες δεν «παίρνουν τις δουλειές των ντόπιων» αλλά δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας ή καταλαμβάνουν θέσεις που οι ντόπιοι δεν αξιοποιούν.

Παρ’ όλο που τα παραπάνω στοιχεία είναι συντριπτικά ως προς την απάντηση στο ερώτημα του «πόσο στοίχισαν/στοιχίζουν στον Ελληνα οι πρόσφυγες», θεωρώ ότι η ίδια η ερώτηση είναι βαθιά λάθος.

 Οι ανθρώπινες ζωές που σώζονται στο Αιγαίο ή στον Έβρο δεν μετριούνται με οικονομικούς δείκτες κόστους – οφέλους. Όσες κοινωνίες αποδέχτηκαν τέτοιες λογικές, σύντομα βρέθηκαν να μετρούν οικονομικά και το κόστος των ντόπιων «απόκληρων»: των αστέγων, των Ρομά, των αναπήρων, των υπέργηρων, των όποιων «διαφορετικών». Η συνέχεια είναι γνωστή…

*επίκουρος καθηγητής ΑΠΘ

 


Newsletter

Σαν σήμερα...

1905 | 

Επισκέφθηκε για δεύτερη φορά τις Σέρρες ο Επιθεωρητής των ελληνικών σχολείων της Μακεδονίας, καθηγητής Δημήτριος Σάρος. Η τελευταία του επίσκεψη έγινε στις 1 έως 3 Μαρτίου 1906.

1913 | 

Κυκλοφόρησε η πρώτη μετά την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό σερραϊκή εφημερίδα «ΣΕΡΡΑΙ» που ήταν «εβδομαδιαία, πολιτική, κοινωνιολογική, φιλολογική, δικαστική και των ειδήσεων» με διευθυντή το δικηγόρο Δ.Σ. Παπαντωνίου και διαχειριστή τον Β.Σ. Παπαντωνίου. Είχε τέσσερις σελίδες, σε σχήμα 37Χ45 και με τιμή φύλλου πέντε λεπτά. Η εφημερίδα έβγαινε κάθε Κυριακή.

1923 | 

Επανιδρύθηκε στην πόλη η Ομάδα Προσκόπων Σερρών από τον τότε υπηρετούντα στο 19ο Σύνταγμα Πεζικού Ανθυπολοχαγό Γεώργιο Βλάχο προερχόμενο από την 9η Ομάδα Ναυτοπροσκόπων Αθηνών. Ο ίδιος ανέλαβε την αρχηγεία της Ομάδας με υπαρχηγό τον Αλέξανδρο Σάββα και το σύνολο αποτέλεσαν μαθητές του εδρεύοντος στις Σέρρες Αγροτικού Ορφανοτροφείου Αρρένων. Η πρώτη προσκοπική ομάδα στην πόλη των Σερρών ιδρύθηκε το 1915 αλλά λόγο των γεγονότων που ακολούθησαν ( Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος και Βουλγαρική κατοχή) δεν πρόλαβε να αναπτυχθεί και να δραστηριοποιηθεί και σύντομα διαλύθηκε.

1928 | 

Πραγματοποιήθηκαν στην αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου Σερρών τα εγκαίνια του τηλεφωνικού κέντρου και δικτύου της πόλης.

1928 | 

Ο καινούργιος κινηματογράφος «Ρέμβη», τον οποίο διηύθυνε ο επιχειρηματίας Σαμ. Καμπυλή, πρόβαλε την ταινία «Ο λόγος της τιμής ενός κακούργου». Η «Ρέμβη» που, όπως διαφημίζονταν, βρίσκονταν στην περιοχή της «Νέας Αγοράς», και πιο συγκεκριμένα στο Εσκί Τζαμί, λειτούργησε κατά χρονικά διαστήματα άλλοτε με δύο ονόματα και άλλοτε σε δύο αίθουσες προβάλλοντας ταυτόχρονα δύο ταινίες, από τις οποίες ο θεατής μπορούσε να επιλέξει αυτήν της αρεσκείας του. Την ίδια ημέρα στους κινηματογράφους «Ορφέα» προβάλλονταν η ταινία «Το τέλος του Μόπντε Κάρλο», στο «Πάνθεον» «Ο βασιλιάς της ζούγκλας» και στα «Διονύσια» «Η χορεύτρια του Τσάρου».

1933 | 

Πραγματοποιήθηκε μεγάλη χοροεσπερίδα του Ισραηλιτικού Συλλόγου ΕΡΛΖ, στο ζαχαροπλαστείο Κ. Χριστοδούλου.

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Φτωχό πλουσιοκόριτσο» με την Σίρλεϋ Τεμπλ.

1956 | 

(Κυριακή) Πέθανε χτυπημένος από την επάρατη νόσο πρωταθλητής στίβου Θανάσης Μπεκιάρης, στις 12 το μεσημέρι, στο σπίτι του, στην οδό Εφόρων 23, σε ηλικία 50 χρόνων. Ο θάνατός του, κατά το γιατρό Σ. Τσότσαλα που τον πιστοποίησε, προερχόταν «εκ καρκίνου του στομάχου τ.σ. καχεξία».

1963 | 

Ο αρχηγός της Ε.Ρ.Ε. Κωνσταντίνος Καραμανλής αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι. Την αρχηγία του κόμματος ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.

1967 | 

Από την αθηναϊκή εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ»: «…ο Ηρακλής και ο Πανσερραϊκός. Δεν κάμπτουνται εύκολα στο γήπεδό τους. Εκεί θα στηριχθούν για να πάρουν τους απαραίτητους βαθμούς ώστε να μη βρεθούν σε δύσκολη θέσι την ώρα της κρίσεως».

1980 | 

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 χρόνων από την ίδρυση του ιστορικού ομίλου «Ορφέα» τιμήθηκαν Σερραίοι που διέπρεψαν πανελληνίως στις τέχνες και το πολιτισμό. Συγκεκριμένα τιμήθηκαν οι: Πέτρος Πέννας (Ιστορία), Σάκης Νάσιουτζικ (φιλοσοφία), Νίκος Αστρεινίδης (μουσική), Γιάννης Πατράκογλου (ζωγραφική) και Κώστας Τσέλιος (γελοιογραφία).

1988 | 

(Παρασκευή) Δόθηκε η πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Στέλλα Βιολάντη» του Γ. Ξενόπουλου από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.

1994 | 

Ξεκίνησε το τριήμερο Αναπτυξιακό Συνέδριο του Νομού Σερρών στην αίθουσα του κινηματοθεάτρου «Αστεριών» υπό την αιγίδα της Νομαρχίας (προσωρινός Νομάρχης Χρήστος Σαλαλές). Οι εργασίες του συνεδρίου κράτησαν μέχρι τις 11 του μηνός και πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και των τοπικών παραγωγικών, κοινωνικών και πολιτιστικών φορέων. Το συνέδριο τελούσε υπό την αιγίδα των υπουργείων Εσωτερικών και Μακεδονίας - Θράκης.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες