Πρωτοσέλιδο

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ «ΑΔΕΛΦΟΣ» ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ με σερραϊκο αρωμα

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Της Έφης Αλεβίζου

Το Παρίσι μπορεί να συμπεριλάβει πολλά μονοδιάστατα και αντιφατικά μεταξύ τους κλισέ μέσα στις περιγραφές και τις αναμνήσεις ή τις προσδοκίες που γεννάει, η πόλη του φωτός, η πόλη των ερωτευμένων, της διανόησης, των κίτρινων γιλέκων, η πόλη των κρουασάν και της βουτυρένιας σούπας, της υψηλής μόδας, των γκέτο, του Μίσους του Ματιέ Κασοβίτς και της Αμελί του Ζαν-Πιερ Ζενέ, του Rex Club και του La Station. Σίγουρα τα γιουβαρλάκια και η μελιτζανοσαλάτα δεν βρίσκονται μέσα στη λίστα. Το ελληνικό εστιατόριο, Αδελφός, τα έβαλε στο παιγνίδι.

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παρίσι» λέει ο Théodoros Gennitsakis, «Πήγαινα Ελλάδα κάθε καλοκαίρι, για δύο μήνες, μέχρι που άρχισα να δουλεύω και να έχω την οικονομική δυνατότητα και να πηγαίνω πιο συχνά» συνεχίζει φανερώνοντας την λατρεία του για τις ρίζες του οι οποίες κρατούν και από τις Σέρρες/

«Την ιδέα αυτή την είχα από πολύ μικρός όταν άρχισα να φέρνω φίλους στο σπίτι για φαγητό».

 «Είμαι θαυμαστής της κουλτούρας μου. Όχι επειδή είμαι Έλληνας, αγαπάω ολόκληρη τη Μεσόγειο, το vibe της περιοχής. Χαίρομαι που έχουμε ακόμα αυτό το οικογενειακό κλίμα, είμαστε ανοιχτοί, ανθρώπινοι, φιλότιμοι. Έρχομαι στην Ελλάδα όσο πιο συχνά μπορώ, δύο με τρεις φορές τον χρόνο. Συνήθως πηγαίνω μια φορά να δω τους παππούδες στις Σέρρες, μία στην Αθήνα να δω τους φίλους και το καλοκαίρι στα νησιά» εξηγεί. Και κάπως έτσι o Theo από creative director της εταιρίας ρούχων Pressure έφτασε στον Αδελφό«Την ιδέα αυτή την είχα από πολύ μικρός όταν άρχισα να φέρνω φίλους στο σπίτι για φαγητό. Μου άρεσε πολύ να μοιράζω την κουλτούρα μου με φίλους. Τα άτομα με τα οποία μοιράζομαι τη ζωή μου τα θεωρώ αδέρφια. Οπότε, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να ανοίξω ένα ελληνικό εστιατόριο που να λέγεται Αδελφός».

-Πώς έγινε, όμως, πράξη η ιδέα; Πόσο χρόνο σου πήρε;

«Η ιδέα ήταν πάντα εδώ, όπως σου είπα, αλλά ο χρόνος και οι άλλες δουλειές μου με έκαναν να μην προχωράω, μέχρι που ο ξάδερφός μου που είναι μάγειρας (Έλληνας κι αυτός), βρήκε έναν χώρο. Έτσι ξεκινήσαμε και όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Μέσα σε έναν μήνα είχαμε ανοίξει. Προσωπικά από μαγειρική δεν είχα ιδέα αν και είμαι Greek food lover, έχοντας δοκιμάσει αρκετά πιάτα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το άλλο κομμάτι της ιδέας, όμως, το story και το pr, “το έχω” γιατί η δουλειά μου είναι αυτή ακριβώς, εδώ και δεκαπέντε χρόνια με την εταιρία μου, Pressure, δουλεύοντας εντατικά στον τομέα των πολυτελών brands, της μόδας και της τέχνης».

«Οπότε, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να ανοίξω ένα ελληνικό εστιατόριο που να λέγεται Αδελφός».

 -Πώς έχει υποδεχτεί η παριζιάνικη κοινωνία το εστιατόριο; Είναι εξοικειωμένη με την ελληνική κουζίνα;

Τους είναι γνωστή ναι, αλλά όχι συγκεκριμένα αυτή η κουζίνα που έχουμε στον Αδελφό. Γνωρίζουν τα πιάτα που τρώνε στα τουριστικά μέρη της Ελλάδας ή στο εξωτερικό. Σουβλάκια, μουσακά, ταραμά. Εμείς προτείνουμε πιο αυθεντικά πιάτα, όπως γιουβαρλάκια, σουτζουκάκια, λεμονάτες πατάτες και τηγανιά. Σε γενικές γραμμές, η ανταπόκριση που έχουμε είναι πάρα πολύ θετική».

-Τι σχόλια ακούτε από τους πελάτες;

«Ότι το φαγητό είναι πολύ καλό και φτηνό, αλλά πιο πολύ μιλάνε για την ενέργεια που έχει το μαγαζί, το στήσιμο και την γλυκιά μελαγχολία που βγάζει. Νιώθουν ότι είναι στην Ελλάδα, σε μια μικρή, ξεχαμένη πόλη. Αυτό ήθελα. Όλη η έμπνευση έρχεται από μαγαζιά που έφαγα στις Σέρρες και σε κάποια προάστια της Αθήνας. Ένα “χωμένο” μαγαζί της γειτονιάς που πηγαίνουν οικογένειες».

-Ποιο πιάτο κάνει θραύση.

«Προς μεγάλη μου έκπληξη είναι η φέτα-σαγανάκι και η μελιτζανοσαλάτα».

της γιαγιάς μου. Όλα τα φαγητά είναι αυτά που έτρωγα σπίτι. Όλα έγιναν κατόπιν οικογενειακής έγκρισης».

 

-Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από το μενού σας; Ποια η έμπνευσή σας;

«Όλο το μενού είναι ένα copy paste του μενού της γιαγιάς μου. Όλα τα φαγητά είναι αυτά που έτρωγα σπίτι. Όλα έγιναν κατόπιν οικογενειακής έγκρισης».

-Οι πελάτες σας είναι περισσότερο Γάλλοι, Έλληνες οι άλλοι;

«Ένας συνδυασμός. Έχουμε πολλούς Έλληνες, Γάλλους, αλλά και πολλούς ξένους που με γνωρίζουν από την εταιρία μου με τα ρούχα Pressure».

-Ποια είναι τα υπέρ του να ζει ένας Έλληνας στο Παρίσι και ποια τα κατά;

«Στα υπέρ είναι η επαγγελματική εμπειρία. Το Παρίσι είναι μία από τις πέντε μητροπόλεις του κόσμου. Οπότε επαγγελματικά χτίζεις ένα ιντερνάσιοναλ προφίλ, υψηλού επιπέδου, που μπορεί να σταθεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Σου δίνει το κλειδί να δουλέψεις, χωρίς δυσκολία, σε όλες τις χώρες. Επίσης, το Παρίσι είναι πολυπολιτισμικό σε μεγάλο βαθμό. Γνωρίζεις κόσμο απ΄ όλο τον κόσμο, όλη την ώρα. Στα κατά είναι το άγχος και το κρύο. Ο κόσμος είναι αγχωμένος επειδή όλα τα ακριβά, όλα κινούνται σε τρελούς ρυθμούς, ο ανταγωνισμός είναι έντονος σε όλα τα πεδία δημιουργικότητας και παραγωγής. Εγώ προσωπικά, δεν επηρεάζομαι αρνητικά από την πίεση, αλλά πολύς κόσμος νιώθει να ασφυκτιά σε αυτούς τους ρυθμούς, αφήνει το Παρίσι για άλλες πόλεις».

 

*Adelfos. 31 Rue la Bruyère, 75009 Paris

 


Φωτογραφίες:


Newsletter

Σαν σήμερα...

1907 | 

3.000 άνδρες της Τουρκικής φρουράς των Σερρών πολιόρκησαν τον Καπετάν Μητρούση και τα παλικάρια του που οχυρώθηκαν στο κωδωνοστάσιο της Ευαγγελίστριας. Στη μάχη που ξέσπασε πρώτος σκοτώθηκε ο Θόδωρος Τουρλεντές (1884-1907). Βαριά πληγωμένοι μετά από αγώνα στήθος με στήθος συνελήφθησαν ο Νίκος Παναγιώτου και ο Γιάννης Ούρδας. Ο Μητρούσης έμμεινε μόνος του στο κωδωνοστάσιο δίχως πολεμοφόδια και προσποιούμενος ότι θέλει να παραδοθεί, κάλεσε τον Διευθυντή της Αστυνομίας να τον παραλάβει. Τότε μπροστά στους έκπληκτους Οθωμανούς φύτευσε στον κρόταφο του Τούρκου Αξιωματικού την τελευταία του σφαίρα. Για να μην συλληφθεί ζωντανός με το μαχαίρι του άνοιξε τα σπλάχνα του, ενώ απηύθυνε χαιρετισμούς στους έντρομους Έλληνες που από μακριά παρακολουθούσαν τη μάχη.

1907 | 

(Σάββατο): Στην Δοβίστα (Εμμ. Παπά) μετά από φονική μάχη του Σώματος του καπετάν Ανδρέα Μακούλη με αποσπάσματα του Τουρκικού Στρατού και ατάκτων Οθωμανών, σκοτώθηκαν ο οπλαρχηγός: Ανδρέας Μακούλης που κατάγονταν από την Στενήμαχο και οκτώ παλικάρια του και μόνο δύο από την ομάδα καίτοι τραυματισμένοι κατόρθωσαν να διαφύγουν.

1907 | 

Μετά από την επιστροφή του από την Αθήνα στις Σέρρες, ο Καπετάν Μητρούσης δημιούργησε ένα δικό του ανταρτικό σώμα, στο οποίο ανέλαβε την θέση του υπαρχηγού, ο λοχαγός από τη Μεγαλούπολη Θεόδωρος Τουρλεντές. Η δράση του Σώματος του Καπετάν Μητρούση εκτείνονταν στην περιοχή από τα Καλά Δένδρα μέχρι τον Αχινό, αλλά και μέσα στην πόλη των Σερρών, όταν υπήρχε ανάγκη. Από τα παλικάρια του Καπετάν Μητρούση ο Μιχάλης Ουζούνης μαζί με τον ξάδερφό του από τη Σκοτούσσα Γιάννη Ούρδα, ήταν από τους πρώτους οι οποίοι πήραν μέρος στην επιχείρηση εκδίκησης για τον θάνατο της γυναίκας του Μητρούση στο χωριό Μονοκκλησιά (Καρατζάκιοϊ). Στη μάχη της Ευαγγελίστριας μετά τον Θόδωρο Τουρλεντέ σκοτώθηκε και ο Μιχάλης Ουζούνης.

1924 | 

Κυκλοφόρησε η εφημερίδα «Ελεύθερος πολίτης» «Εβδομαδιαία πολιτική επιθεώρησις όργανον της δημοκρατικής νεολαίας νομού Σερρών», με διαχειριστή τον Αλ. Τσαλίκη. Ήταν τετρασέλιδη, σε σχήμα 30Χ43. Η εφημερίδα διέκοψε την έκδοσή της πρώτης περιόδου το 1930, για να ξανακυκλοφορήσει πανηγυρικά την Πέμπτη 21 Μαΐου 1931, με καινούριο κασέ ως «καθημερινή εφημερίς εν Σέρραις -όργανον της Δημ. Νεολαίας του Νομού Σερρών, φιλελεύθερων αρχών» σε σχήμα 34Χ50 και διευθυντή τον Πάνο Πιέρρο. Το τελευταίο φύλλο της δεύτερης περιόδου ήταν το υπ' αριθμ. 34 και κυκλοφόρησε στις 13.12.1931.

1938 | 

Στον θερινό κινηματογράφο «Τιτάνια» προβλήθηκε η ταινία «Στιγματισμένες γυναίκες» με την Μπέτυ Νταίβις.

1941 | 

Εκδόθηκε η «Διαταγή Νο 9» της Βουλγαρικής Χωροφυλακής Σερρών με την υπογραφή του Βούλγαρου διοικητή Σμ. Αγγέλωφ, σύμφωνα με την οποία διατάσσονταν μέσα σε τρεις μέρες όλοι οι πολίτες να συμπληρώσουν και να παραδώσουν σε κάρτες καθαρογραμμένη τη διεύθυνση τους «εις την βουλγαρικήν γλώσσαν». Όσοι δεν θα παρέδιδαν την κάρτα θα έπρεπε να εγκαταλείψουν «την χώραν». Στη διαταγή αναγραφόταν και μια σειρά από διατάξεις για την απογραφή των δημοτικών Υπαλλήλων καθώς και των καταστημάτων.

1952 | 

Η εφημερίδα «Σερραϊκόν Βήμα» έγραψε: «Αφικνείται εις την πόλιν μας ο θίασος της Κας Μαρίκας Κοτοπούλη. Θα δώσει μόνον τέσσαρας παραστάσεις εις το νεόδμητον κινηματοθέατρον «ΡΕΞ». Του θιάσου μετέχουν οι κ. Δημήτριος Μυράτ και Ντίνος Ηλιόπουλος κωμικοί».

1957 | 

Ο ιστορικός Πέτρος Πέννας εκφώνησε λόγο στο Μητροπολιτικό Ναό Αγρινίου με αφορμή τη συμπλήρωση της πεντηκονταετηρίδας από τον απαγχονισμό του Νίκου Παναγιώτου στις Σέρρες. Στο μνημόσυνο-προσκύνημα προκλήθηκε από την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Σερρών – Μελενίκου και συμμετείχε και ο τότε Δήμαρχος Σερρών Βασίλειος Χατζηϊακώβου.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες