Πρωτοσέλιδο

Ύστατος αποχαιρετισμός στο Σταύρο Βουλασίκη

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
ΓΡΑΦΕΙ:
Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης


Ένας ακόμη καλός φίλος, ένας ενεργός πολίτης κι άξιος επιστήμονας μας άφησε… Ήταν ο Σταύρος Βουλασίκης, ο πιστός αγωνιστής της Δημοκρατίας, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και για μια ολόκληρη ζωή υπερασπίζονταν τους δημοκρατικούς και κοινωνικούς αγώνες, την Ειρήνη και το δικαίωμα στη μόρφωση. Έφθασε από τις Σέρρες στη Θεσσαλονίκη το 1958, όταν οι συνέπειες του τραγικού εμφυλίου πολέμου ταλάνιζαν ακόμη τη χώρα, τους πολίτες, αλλά και τους άδολους νεολαίους, παρότι δεν είχαν πάρει καν μέρος σ’ αυτόν… Δεν είχαν άλλωστε περάσει ούτε δέκα χρόνια από το τέλος του… Αυτές οι δύσκολες καταστάσεις στάθηκαν αφορμή και ώθησαν πολλούς από τις νεότερες γενιές να πάρουν μέρος στους αγώνες που είχαν ως στόχο την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, τον αφοπλισμό και την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη. Ήταν όλοι αυτοί που κάποιοι τους αποκαλούσαν προκλητικά …«απάτριδες» και «μιάσματα»! Ανάμεσα στους τελευταίους ο Σταύρος, που όπως και πολλοί άλλοι ζούσαν νωρίτερα στην επαρχία, όπου βίωσαν ακόμη πιο σκληρά τα γεγονότα.

Η ζωή πολλών από αυτούς, που πήραν μέρος στους μετέπειτα αγώνες και πάλεψαν για ιδανικά με μοναδικό κίνητρο την αγάπη τους για την πατρίδα, σημαδεύτηκε για πάντα. Σπάνια ωστόσο αναγνωρίστηκε η προσφορά τους, παρότι αγωνίστηκαν ανυστερόβουλα και χωρίς τις γνωστές προσδοκίες ανταλλαγμάτων… Όμως ο Σταύρος, ο ευαισθητοποιημένος νεολαίος από τις Σέρρες, δεν θα μπορούσε να λείπει. Ήταν από τους πρώτους που συμμετείχαν στους αγώνες για την τήρηση του Συντάγματος (άρθρο 114) και του 15% του κρατικού προϋπολογισμού, που θα έπρεπε να διατεθεί για την Παιδεία.

Η μόνη δικαίωσή του για εκείνους τους αγώνες είναι γιατί κανείς δεν μπορεί να τους αμφισβητήσει σοβαρά, γιατί αποτέλεσαν την μαγιά και συνέβαλαν έστω και πολύ αργότερα, στην κοινή προσπάθεια αποκατάστασης της δημοκρατίας και οργάνωσης της δημόσιας ζωής με κανόνες δικαιοσύνης και ισοπολιτείας. Κι αυτό παρότι παρατηρήθηκαν σοβαρές ελλείψεις ή υποβλήθηκαν και εξακολουθούν να υποβάλλονται ενστάσεις για την σωστή εφαρμογή τους.

H ΠΟΡEIA TOY

Ο Σταύρος διετέλεσε εκείνη την περίοδο πρώτος Πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών του Μαθηματικού Τμήματος, Γραμματέας του συλλόγου φοιτητών της Φυσικομαθηματικής Σχολής και υπήρξε μέλος του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου Προεδρείου της Φοιτητικής Ένωσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (ΦΕΑΠΘ). Στη συνέχεια υπήρξε μέλος -συχνά πρόεδρος, αντιπρόεδρος και γεν. γραμματέας- κοινωνικών οργανώσεων, όπως της Σερραϊκής Φοιτητικής Ένωσης, του Συλλόγου Φίλων Θεάτρου και Μουσικής Θεσσαλονίκης, του Ομίλου Φίλων Θαλασσίων Αθλημάτων, του Σωματείου Φροντιστών Βορείου Ελλάδος, του Συλλόγου Εκπαιδευτικού Προσωπικού, του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, της Επιτροπής για τον Εκδημοκρατισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, της Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη Θεσσαλονίκης, της Επιτροπής για την Αλήθεια του Εμφυλίου Πολέμου. Υπήρξε ακόμη υπεύθυνος της νεολαίας και της διαφώτισης της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής ΄Ένωσης. Συμμετείχε ακόμη στην αντίσταση κατά της δικτατορίας, στην Επιτροπή του αντιμοναρχικού αγώνα το 1974, σε συνέδρια και φόρουμ για τον Αφοπλισμό και την Ειρήνη, διατελώντας και πρόεδρος της επιτροπής Θεσσαλονίκης για την κατάργηση των ξένων βάσεων στη χώρα μας. Οι αναμνήσεις απ’ όλους αυτούς τους αγώνες αποτελούσαν πάντα σχεδόν αντικείμενο συζητήσεων στις συναντήσεις παλαιών συντρόφων, που πραγματοποιούνταν μέχρι πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη ή στη Σιθωνία της Χαλκιδικής. Σ’ αυτά τα ανταμώματα έπαιρναν μέρος αρκετοί απ’ όσους πάλευαν μαζί για τα ίδια ιδανικά, μέσα από τις γραμμές είτε της «Σπουδάζουσας νεολαίας της ΕΔΑ», είτε της κεντρώας «ΕΔΗΝ», …της αποκαλούμενης από κύκλους της συντηρητικής παράταξης …«συνοδοιπόρου» της Αριστεράς!

Αναφέρω μερικούς απ’ όσους συμμετείχαν στις συναντήσεις αυτές, όπως τον Παντελή Μακρή (Λάκη), καθηγητή Αιματολογίας στην Ιατρική σχολή του Α.Π.Θ., που πρόσφατα χάσαμε, τον εμβληματικό Σπύρο Σακέτα, δικηγόρο, τον Σάκη Σαμαρά, καθηγητή Φυσικής, τους νεότερους Χρήστο Σιδηρόπουλο, τοπογράφο και Χρήστο Δημάκη, καθηγητή του Τμήματος Μηχανολογίας στην Πολυτεχνική Σχολή της Θεσσαλονίκης, Νίκο Παρωτίδη, δικηγόρο, Αλέκο Δαμιανίδη, π. υπουργό, Μιχ. Λιάκο, γιατρό, Τάσο Ιντζέ, π. βουλευτή, Νίκο Παπαϊωάννου, καθηγητή, τον υπογράφοντα και πολλούς άλλους.

Ο Σταύρος ήταν η ψυχή αυτών των συναντήσεων, πάντα με τη θερμή συμπαράσταση της συντρόφου του Άννας, ομότιμης καθηγήτριας των ΤΕΙ και της κόρης του Έλενας, συνάδελφου μου αρχιτεκτόνισσας. Στην επαγγελματική και επιστημονική του σταδιοδρομία υπήρξε διευθυντής- συνιδρυτής του φροντιστηρίου «Πυθαγόρας» και ιδιοκτήτης-διευθυντής του αντίστοιχου «Κοραής» της Θεσσαλονίκης.

Από το 1974 έως το 2001 υπήρξε κατά σειρά υπεύθυνος της Ομάδας των Μαθηματικών, προϊστάμενος τμήματος, διευθυντής της Σχολής Τεχνολόγων Μηχανικών και αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ΤΕΙ Κοζάνης. Έγραψε φροντιστηριακά βιβλία για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ, καθώς και βιβλία Μαθηματικών, Στατιστικής και Παραστατικής Γεωμετρίας για τους φοιτητές των ΤΕΙ.

Σταύρο θα σε θυμόμαστε πάντα ως ένα δικό μας άνθρωπο,

θα παραμένεις στην καρδιά μας ένας πιστός φίλος, έντιμος και άξιος πολίτης.

Καλό σου ταξίδι!

 

 


Newsletter

Σαν σήμερα...

1925 | 

Στην εφημερίδα «Μακεδονικά Νέα» της Θεσσαλονίκης δημοσιεύθηκε ανταπόκριση από τα Κ. Πορόϊα Σερρών με τίτλο «Ας προσέξουμε τα Κ. Πορόϊα». Στο δημοσίευμα αναφέρει ότι όλοι οι δρόμοι είναι χάλια και για να μετακινηθούν το χειμώνα χρειάζονται καμήλες λόγω της λάσπης και των λιμναζόντων νερών προς Μπούτκοβο και Θεοδώριο.

1929 | 

Αναγγέλθηκε για την ημερομηνία αυτή ο χορός της «Δημοκρατικής Νεολαίας» του κόμματος των Φιλελευθέρων, που χαρακτηρίζονταν προκαταβολικά ως «η μεγαλυτέρα κοσμική συγκέντρωσις της εφετινής περιόδου».

1935 | 

Στις Σέρρες έπεσε πυκνό χιόνι, που κατά το μεσημέρι ολοένα και περισσότερο δυσκόλευε την κίνηση των πεζών και των λιγοστών τροχοφόρων.

1938 | 

Με Βασιλικό Διάταγμα το «Μπεζεστένι» Σερρών ανακηρύχθηκε διατηρητέο. «Πολλοί επαινούν το κτίριο αυτό ως το καλύτερο από τα Οθωμανικά Μπεζεστένια. Ο Τούρκος περιηγητής Ελβιγιά Τζελεπής τον 17ο αιώνα το χαρακτηρίζει στο «οδοιπορικό» του «ως θαυμάσιον λιθόκτιστον μολυβδοσκέπαστον». Είναι το μοναδικό Μπεζεστένι στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια στον τύπο αυτό. Θέλησαν πολλές φορές να το γκρεμίσουν, αλλά χάρις στην αρχιτεκτονική του αξία διασώθηκε με τις προσπάθειες του Ακαδημαϊκού Αναστασίου Ορλάνδου».

1946 | 

Δόθηκε η Α΄ Συναυλία του πρώτου μεταπολεμικού συγκροτήματος «Χορωδία Σερρών» με διευθυντή τον Γιάννη Ουζούνη. Η χορωδία διαλύθηκε το 1955 και τα περισσότερα μέλη της εντάχθηκαν στον «Ορφέα».

1964 | 

(Κυριακή): Ενόψει των εκλογών της 16ης Φεβρουαρίου 1964, την πόλη των Σερρών επισκέφθηκε για πρώτη φορά ο νέος αρχηγός της Ε.Ρ.Ε. Παναγιώτης Κανελόπουλος όπου και μίλησε από τον εξώστη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.

1964 | 

Στο πρωτάθλημα Σερρών η ομάδα του Ορφέα νίκησε τον Μ. Αλέξανδρο Αγίου Πνεύματος με σκορ 1 -0 και ο Εθνικός απέσπασε ισοπαλία με τις Ελπίδες με σκορ 1 - 0.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες