Η νέα εκτόξευση στην τιμή του μοσχαρίσιου κρέατος δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ της ακρίβειας. Είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χάσει κάθε έλεγχο στα βασικά αγαθά και παρακολουθεί αμέτοχη την κοινωνική ασφυξία που προκαλεί η αισχροκέρδεια.

Μεσοσταθμικά, το μοσχαρίσιο κινείται πλέον στα 15–17 ευρώ/κιλό, ενώ η τιμή παραγωγού έχει ανέβει στα 8,5–9 ευρώ από τα 5,5–6 ευρώ μόλις πριν από έναν χρόνο. Και όλα δείχνουν πως οδεύουμε προς τιμές των 20 ευρώ/κιλό, μετατρέποντας το κρέας σε είδος πολυτελείας για χιλιάδες οικογένειες.

Την ώρα που η τσέπη του καταναλωτή αδειάζει, η κυβέρνηση συνεχίζει να κρύβεται πίσω από ασαφείς «διεθνείς παράγοντες». Μόνο που η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή  και πολύ πιο σκληρή:

• Η Ελλάδα εισάγει τη συντριπτική πλειονότητα του μοσχαρίσιου κρέατος και έχει αφεθεί πλήρως στο έλεος των εισαγωγέων.

• Το υψηλό κόστος παραγωγής, οι στρεβλώσεις στη διακίνηση και η απουσία κάθε πραγματικού ελέγχου έχουν ανοίξει διάπλατα την πόρτα στην κερδοσκοπία.

• Τα καρτέλ των τροφίμων λειτουργούν απολύτως απενοχοποιημένα, με πολιτική κάλυψη που τους επιτρέπει να καθορίζουν τις τιμές κατά το δοκούν.

Η ακρίβεια δεν είναι «αναπόφευκτη». Είναι το αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής πολιτικής που επιλέγει να προστατεύει τα υπερκέρδη των λίγων αντί για την επιβίωση των πολλών.
Γι’ αυτό και το τραπέζι της ελληνικής οικογένειας συρρικνώνεται. Γι’ αυτό και το μοσχαρίσιο κρέας απομακρύνεται από τη διατροφή της καθημερινότητας. Γι’ αυτό και η κοινωνία νιώθει προδομένη.

Στο Μαξίμου μιλούν για «σταθερότητα» και «ανάπτυξη». Στην πραγματική ζωή, όμως, η μόνη σταθερότητα είναι η αδιέξοδη πορεία προς ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια.
Και η μόνη ανάπτυξη αφορά τις τσέπες όσων θησαυρίζουν από την απουσία ελέγχου.

Μέχρι να υπάρξει πολιτική βούληση, μηχανισμός εποπτείας της αγοράς και στήριξη της παραγωγής, ο πολίτης θα συνεχίσει να πληρώνει το κρέας… χρυσάφι.