Τ' ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ

Τελικά ποιος πρέπει να παραδώσει το... δίπλωμα;

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να κάνει πολιτική προσπέραση στον Αλέξη Τσίπρα, βρέθηκε να απολογείται για το όχημα και όχι για τον οδηγό.

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να κάνει πολιτική προσπέραση στον Αλέξη Τσίπρα, βρέθηκε να απολογείται για το όχημα και όχι για τον οδηγό.

Υπάρχουν στιγμές που μια πολιτική ατάκα επιστρέφει στον αποστολέα της με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή με την οποία εκτοξεύτηκε.

Μία τέτοια στιγμή ήταν η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στο περίφημο «δίπλωμα οδήγησης». Με το γνωστό ύφος του ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει ήδη κερδίσει τη συζήτηση πριν καν αρχίσει, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να θυμίσει ότι έχει νικήσει τον Αλέξη Τσίπρα τρεις φορές στις κάλπες.

Μόνο που η πολιτική δεν είναι ΚΤΕΟ και οι εκλογές δεν είναι εξέταση οδήγησης.

Γιατί όταν άνοιξε η κουβέντα για το ποιος παραβιάζει τους κανόνες, ο δρόμος άρχισε να γίνεται επικίνδυνος για το Μέγαρο Μαξίμου.

Διότι μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να μετρά εκλογικές νίκες, αλλά τα τελευταία επτά χρόνια η κυβέρνησή του έχει καταφέρει να γράψει το δικό της ιδιαίτερο βιβλίο παραβάσεων. Υποκλοπές. Τέμπη. Απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων. ΟΠΕΚΕΠΕ. Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ρεκόρ μετακλητών. Ρεκόρ δημόσιου χρήματος σε «ημετέρους». Ένα πολιτικό κοντέρ που έχει γυρίσει πολλές φορές.

Και κάπου εκεί ο Αλέξης Τσίπρας έκανε το αυτονόητο. Πήρε την ατάκα του αντιπάλου του και την γύρισε ανάποδα.

«Όχι δίπλωμα, ούτε πατίνι», είπε για τον πρωθυπουργό.

Σκληρό; Ναι.

Υπερβολικό; Ίσως.

Αλλά πολιτικά αποτελεσματικό; Αναμφίβολα.

Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ένα πρόβλημα που δεν λύνουν ούτε οι δημοσκοπήσεις ούτε οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί. Όσο κι αν προσπαθεί να μεταφέρει τη συζήτηση στο παρελθόν, η πραγματικότητα τον τραβά διαρκώς στο παρόν.

Και το παρόν έχει πολλές δυσάρεστες πινακίδες.

Έχει μια κοινωνία που δυσκολεύεται να πληρώσει λογαριασμούς. Έχει νέους που δεν μπορούν να νοικιάσουν σπίτι. Έχει πολίτες που βλέπουν τα σκάνδαλα να διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς να αποδίδονται ουσιαστικές πολιτικές ευθύνες.

Γι' αυτό και η συγκεκριμένη αντιπαράθεση είχε ενδιαφέρον.

Όχι επειδή ανταλλάχθηκαν έξυπνες ατάκες.

Αλλά επειδή για μια ακόμη φορά φάνηκε ότι η κυβέρνηση αισθάνεται πιο άνετα να συζητά για τις εκλογικές ήττες του Τσίπρα παρά για τα δικά της πεπραγμένα.

Άλλωστε, αν εφαρμοζόταν στην πολιτική ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας που επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός, το ερώτημα δεν θα ήταν ποιος έχασε τρεις εκλογές.

Το ερώτημα θα ήταν πόσες παραβάσεις αντέχει μια κυβέρνηση πριν της αφαιρεθεί η άδεια κυκλοφορίας.

Και εκεί η συζήτηση γίνεται πολύ πιο δύσκολη για το Μέγαρο Μαξίμου.

Παρατηρητικός