Πρωτοσέλιδο

Κριτική του Spiegel στη Μέρκελ: Μικρόψυχη και δειλή η απόρριψη του ευρωομόλογου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Κριτική στάση έναντι της γερμανικής κυβέρνησης υιοθετεί το περιοδικό «Der Spiegel», το οποίο χαρακτηρίζει ως «μη αλληλέγγυα, μικρόψυχη και δειλή» την άρνηση του Βερολίνου για έκδοση ευρωομολόγου, εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Σε κεντρικό του άρθρο, το γερμανικό περιοδικό παραπέμπει στη δήλωση της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ το 2012, κατά τη διάρκεια της ευρω-κρίσης: «Όσο ζω, ευρωομόλογα δεν θα υπάρξουν».

 

«Είτε η ηγεσία της Γερμανίας δεν αντιλαμβάνεται αυτό που απορρίπτει τόσο επιπόλαια είτε επιλέγει να μην το αντιληφθεί από φόβο ότι η λαϊκιστική δεξιά “Εναλλακτική για την Γερμανία” (AfD) θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί για τη δική της προπαγάνδα τη βοήθεια προς τους Eυρωπαίους γείτονες. Ήταν άλλωστε η αντιπαράθεση για την βοήθεια προς την Ελλάδα που οδήγησε στην ίδρυση της ΑfD το 2013» υπενθυμίζει το έγκυρο περιοδικό.

Η κυβέρνηση της κα Μέρκελ, συνεχίζει το «Der Spiegel», αντί να εξηγήσει με ειλικρίνεια ότι σε μια τέτοια κρίση δεν υπάρχει εναλλακτική από τα ευρωομόλογα, υπονοεί ότι υπάρχει κάτι «σάπιο» σ’ αυτά ομόλογα. «Ότι στο τέλος θα κληθούν να τα πληρώσουν οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί, επειδή οι Ιταλοί υποτίθεται ότι δεν ήταν ποτέ καλοί στην διαχείριση χρήματος».

Και συνεχίζει: «Η Καγκελάριος έχει καταφύγει σ’ αυτή τη ρητορική τόσες φορές που οποιαδήποτε παραχώρηση προς τους Ιταλούς και τους Ισπανούς θα έμοιαζε με ήττα. Δεν έπρεπε να το αφήσει να φτάσει τόσο μακριά - αν όχι για άλλο λόγο, έστω από συμπόνια και αλληλεγγύη».

«Και γι’ αυτό ευθύνονται και τα αυστηρά μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν από τις Βρυξέλλες και όχι το γεγονός ότι ζούσαν πάνω από τις δυνάμεις τους» τονίζει, με νόημα.

Ωστόσο, στο κάδρο της κριτικής τίθεται και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

«Η Ε.Ε. βρίσκεται τώρα σε υπαρξιακή κρίση. Το να ενεργεί σαν φύλακας της δημοσιονομικής αρετής σε μια τέτοια κατάσταση είναι μικροπρεπές και κακό. Ίσως θα έπρεπε για μια στιγμή να θυμηθούμε ποιος βοήθησε να εξοφληθεί η ανοικοδόμηση της Γερμανίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο».

Στο πλαίσιο αυτό, εξηγεί ότι τα ευρωομόλογα είναι κοινά ομόλογα που εκδίδονται από’ όλα τα μέλη της Ευρωζώνης «και δεν ισοδυναμούν με μια ένωση μεταφοράς χρέους, αλλά το πλεονέκτημά τους είναι ότι θεωρούνται ασφαλής επένδυση, καθώς συμμετέχουν σ’ αυτά και χώρες όπως η Γερμανία, με υψηλή φερεγγυότητα, οι οποίες αναλαμβάνουν και τις υποχρεώσεις των μικρότερων».

«Αυτό θα καταστήσει τον δανεισμό για την Γερμανία “λίγο πιο ακριβό”, αλλά αισθητά φθηνότερο για την Ιταλία» σπεύδει να συμπληρώσει.

Προειδοποίησε δε, ότι ακόμη κι αν η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία πιεστούν να διαθέσουν πακέτα ενίσχυσης της οικονομίας τους, όπως αυτό που ήδη ανακοίνωσε η γερμανική κυβέρνηση, «τότε αντί για δισεκατομμύρια, θα χρειαστούν τρισεκατομμύρια».

«Κι αν οι Ευρωπαίοι δεν δώσουν αμέσως το μήνυμα ότι συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν την κρίση, τότε θα κάνουν πάρτι οι λαϊκιστές, οι εχθροί της Ε.Ε. και τα funds στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Όπως όταν η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος της αβύσσου, πόνταραν στην κατάρρευση ολόκληρης της Ευρωζώνης. Και αυτή τη φορά θα κερδίσουν» καταλήγει το γερμανικό περιοδικό.


Newsletter

Σαν σήμερα...

1885 | 

Σε άρθρο στην εφημερίδα «Φάρος της Μακεδονίας» γίνεται λόγος για την ανάγκη επισκευής της αμαξωτής οδού Σερρών –Τσάγεζι (Κερδυλλίων) που είναι σε κακά χάλια προκειμένου διευκολυνθεί το εμπόριο της περιοχής.

1903 | 

Ο Ίων Δραγούμης διαμένοντας στις Σέρρες έγραψε: «…Πόσες φορές αισθάνομαι εδώ πως είμαι ένα κύτταρο του μεγάλου τόπου που λέγετε Ελληνισμός». (…) Μ' αρέσει να παίρνω τη θέση μου κοντά στους άλλους που ζούν και δουλεύουν και είναι Έλληνες, να παίρνω μια θέση έπειτα από τους προγόνους και πριν από τους απογόνους και να ξέρω πως από μέσα μου περνά η ψυχή του Ελληνισμού για να πάγη από τους προγόνους στους απογόνους, πως είμαι κρίκος, πως είμαι γεφύρι απαραίτητο, πως το υγρό του Ελληνισμού με ποτίζει για να περάση από πάνω μου και να ζήση στους απογόνους, πως είμαι ένα με τον Ελληνισμό και δεν χωρίζομαι, και δεν είμαι ένας. Είναι χρέος μου να ζήσω για να περάση ο Ελληνισμός επάνω μου και να πάη στα παιδιά μου. Πρέπει να τον φυλάγω καλά…».

1932 | 

Στις εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν τη μέρα αυτή προσήλθαν 32.216 σερραίοι ψηφοφόροι (έγκυρα ψηφοδέλτια 32.120). Από αυτά οι Φιλελεύθεροι πήραν 11.763, οι Λαϊκοί (Αθ. Αργυρός) 6.309, οι της Λαϊκής Οργανώσεως 1.586, οι Αγροτικοί 7.481, οι Εργατοαγροτικοί 516, οι Ριζοσπαστικοί (Κονδυλικοί) 1.812, οι Προοδευτικοί 261, οι Κομμουνιστές 2.378 και οι Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί 14. Από τους υποψήφιους των κομμάτων εκλέχτηκαν με το Αγροτικό κόμμα οι: Σωκράτης Ανθρακόπουλος με 2.137 και Ιωάννης Σοφιανόπουλος με 2.356 σταυρούς προτίμησης. Με το κόμμα των Φιλελευθέρων οι: Νικόλαος Μανούσης με ψήφους 2.303, Δημοσθένης Φλωριάς με ψήφους 2.351 και Νικόλαος Κωνσταντόπουλος με 1.840 ψήφους και τέλος με το Λαϊκό κόμμα ο Αθανάσιος Αργυρός με 2.792 ψήφους.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες