Ασφάλεια στους χώρους εργασίας στον Νομό Σερρών: πρόληψη ή αναμονή της τραγωδίας;
Η τραγωδία στο εργοστάσιο της Βιολάντα στη Θεσσαλία δεν αφορά μόνο τον τόπο όπου εκτυλίχθηκε. Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το κράτος, η αυτοδιοίκηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αντιμετωπίζουν την ασφάλεια των εργαζομένων. Και, αναπόφευκτα, αφορά και τον Νομό Σερρών.
Η τραγωδία στο εργοστάσιο της Βιολάντα στη Θεσσαλία δεν αφορά μόνο τον τόπο όπου εκτυλίχθηκε. Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το κράτος, η αυτοδιοίκηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αντιμετωπίζουν την ασφάλεια των εργαζομένων. Και, αναπόφευκτα, αφορά και τον Νομό Σερρών.
Δεν πρόκειται για κινδυνολογία. Πρόκειται για στοιχειώδη πρόληψη.
Για το ερώτημα αν έχουμε χτίσει μηχανισμούς ελέγχου ή αν απλώς ελπίζουμε ότι “δεν θα τύχει σε εμάς”.
Οι Σέρρες δεν είναι εκτός κάδρου
Ο Νομός Σερρών διαθέτει παρουσία:
-
βιομηχανιών και βιοτεχνιών τροφίμων,
-
μεταποιητικών και αγροτοβιομηχανικών μονάδων,
-
αποθηκών καυσίμων, υγραερίου και πρώτων υλών,
-
επιχειρήσεων με αυξημένο τεχνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Χιλιάδες εργαζόμενοι περνούν καθημερινά τις πύλες αυτών των εγκαταστάσεων. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι θεωρητικό:
Εργάζονται σε απολύτως ελεγχόμενες και ασφαλείς συνθήκες;
Τα ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν
Με βάση όσα αποκαλύφθηκαν αλλού για ελλιπείς ελέγχους, χαλαρές αδειοδοτήσεις και διοικητικές ανοχές, προκύπτουν εύλογα και κρίσιμα ερωτήματα για τις Σέρρες:
-
Πότε διενεργήθηκε ο τελευταίος ουσιαστικός και επιτόπιος έλεγχος σε επιχειρήσεις υψηλής επικινδυνότητας;
-
Υπάρχουν εγκαταστάσεις με δεξαμενές καυσίμων ή αερίων και ποιος πιστοποιεί σήμερα ότι πληρούν πραγματικά τις προδιαγραφές ασφαλείας;
-
Έχουν ελεγχθεί αναθεωρήσεις αδειών μετά από επεκτάσεις ή αλλαγές χρήσης;
-
Υπάρχουν χώροι που λειτουργούν με φακέλους «παλαιάς κοπής», χωρίς επικαιροποίηση;
Αυτά τα ερωτήματα δεν στρέφονται εναντίον της επιχειρηματικότητας.
Στρέφονται υπέρ της ζωής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Πολιτική και υπηρεσιακή ευθύνη
Η ασφάλεια στους χώρους εργασίας δεν είναι ατομική υπόθεση. Είναι συλλογική και θεσμική ευθύνη.
Βαραίνει:
-
την Περιφέρεια,
-
τους ελεγκτικούς μηχανισμούς,
-
τις αρμόδιες υπηρεσίες που εγκρίνουν, ελέγχουν ή παρατείνουν άδειες,
-
και όσους επιλέγουν τη σιωπή αντί της παρέμβασης.
Η εμπειρία δείχνει ότι όταν επικρατεί η λογική «να μη δημιουργούμε προβλήματα», τότε οι έλεγχοι γίνονται τυπικοί, οι παραλείψεις κανονικότητα και ο κίνδυνος μεταφέρεται στους εργαζόμενους.
Το μοντέλο “ανάπτυξη χωρίς όρους”
Σε μεγάλο μέρος της χώρας και οι Σέρρες δεν αποτελούν εξαίρεση κυριάρχησε επί χρόνια ένα πολιτικό μοντέλο που ταυτίζει την ανάπτυξη με:
-
διοικητικές διευκολύνσεις,
-
ελαστικούς ελέγχους,
-
ανοχή στις “εκκρεμότητες”.
Όμως η ανάπτυξη χωρίς όρους δεν είναι ανάπτυξη.
Είναι ρίσκο μεταμφιεσμένο σε πρόοδο.
Η ώρα της πρόληψης, όχι της εκ των υστέρων αγανάκτησης
Το πραγματικό διακύβευμα για τον Νομό Σερρών είναι ξεκάθαρο:
Θα απαιτήσουμε συστηματικούς, πραγματικούς και διαφανείς ελέγχους τώρα;
Ή θα περιμένουμε να συμβεί το κακό για να μιλήσουμε για «ευθύνες»;
Οι εργαζόμενοι στις σερραϊκές επιχειρήσεις δεν είναι στατιστικά μεγέθη.
Είναι άνθρωποι με οικογένειες, με δικαίωμα να επιστρέφουν ασφαλείς στο σπίτι τους.
Η ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια.
Δεν είναι εμπόδιο στην παραγωγή.
Είναι υποχρέωση της Πολιτείας και της Αυτοδιοίκησης.
Και όσο τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, η ανησυχία δεν είναι υπερβολή ,είναι καθήκον.
Πασχάλης Θ. Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής
