Η πρόσφατη ανάρτηση του προέδρου του Επιμελητηρίου Σερρών, Αθανάσιου Μαλλιαρά, με την οποία υποστηρίζει ότι «η αλήθεια αποκαταστάθηκε» και ότι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ τέθηκε στο αρχείο, θα μπορούσε να αποτελεί το οριστικό τέλος της σχετικής συζήτησης.

Θα μπορούσε, εάν συνοδευόταν από το επίσημο έγγραφο που αποδεικνύει ότι η αρχειοθέτηση αφορά προσωπικά τον ίδιο και το συγκεκριμένο σκέλος της υπόθεσης στο οποίο αναφέρεται το όνομά του.

Μέχρι σήμερα, όμως, αυτό το έγγραφο δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα. Και όσο απουσιάζει, τα ερωτήματα όχι μόνο παραμένουν αλλά γίνονται ακόμη πιο επιτακτικά.

Ποια υπόθεση αρχειοθετήθηκε;

Το πρώτο και βασικό ερώτημα είναι απολύτως συγκεκριμένο:

Η ανάρτηση του κ. Μαλλιαρά αφορά την αρχειοθέτηση του φακέλου για τον πρώην υπουργό και βουλευτή Σερρών Κώστα Αχ. Καραμανλή ή υπάρχει ξεχωριστή πράξη αρχειοθέτησης που αναφέρεται ρητά στον ίδιο;

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε στις 16 Ιουλίου 2026 την αρχειοθέτηση των ισχυρισμών σε βάρος επτά εν ενεργεία και δύο πρώην βουλευτών, λόγω ανεπαρκών στοιχείων για την άσκηση ποινικής δίωξης. Παράλληλα, όμως, ανακοίνωσε την απαγγελία κατηγοριών σε 22 άλλα πρόσωπα, ενώ διευκρίνισε ότι για επιπλέον εμπλεκομένους οι διαδικασίες συνεχίζονται.

Στην επίσημη ανακοίνωση δεν κατονομάζεται ο Αθανάσιος Μαλλιαράς ούτε μεταξύ εκείνων που κατηγορούνται ούτε μεταξύ εκείνων για τους οποίους η υπόθεση αρχειοθετήθηκε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πράξη αρχειοθέτησης που τον αφορά προσωπικά. Σημαίνει, όμως, ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν μπορεί να επαληθευτεί από τα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία.

Άλλο αρχειοθέτηση, άλλο δικαστική αθώωση

Στη δημόσια συζήτηση απαιτείται μία κρίσιμη διάκριση.

Η αρχειοθέτηση μιας υπόθεσης δεν ταυτίζεται με αθωωτική δικαστική απόφαση. Δεν σημαίνει ότι διεξήχθη δίκη, εξετάστηκαν στο ακροατήριο όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και εκδόθηκε απόφαση που κήρυξε κάποιον αθώο.

Σημαίνει ότι, στο συγκεκριμένο στάδιο της έρευνας, η αρμόδια εισαγγελική αρχή έκρινε ότι δεν συγκεντρώθηκαν επαρκείς ενδείξεις ή δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του συγκεκριμένου προσώπου.

Η αρχειοθέτηση, επομένως, δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι δεν συνέβη κανένα από τα πραγματικά περιστατικά που ερευνήθηκαν. Δεν εξαφανίζει τις συνομιλίες, τις υπηρεσιακές ενέργειες, τις εκπρόθεσμες υποβολές, τις αρχικές απορρίψεις και τις μεταγενέστερες εγκρίσεις.

Από την άλλη πλευρά, πρέπει να είναι εξίσου σαφές ότι η αρχειοθέτηση δεν αποδεικνύει πως τελέστηκε αδίκημα. Κανένας δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ένοχος χωρίς δικαστική απόφαση. Το τεκμήριο αθωότητας είναι απόλυτο και ισχύει για όλους.

Αυτό, όμως, δεν καταργεί το δικαίωμα της δημοσιογραφικής έρευνας ούτε την υποχρέωση των δημόσιων προσώπων να απαντούν στα τεκμηριωμένα ερωτήματα.

Τα περιστατικά που παραμένουν καταγεγραμμένα

Η υπόθεση δεν γεννήθηκε από μία φήμη ή από κάποιο ανώνυμο δημοσίευμα. Το όνομα του Αθανάσιου Μαλλιαρά εμφανίστηκε σε δικογραφικό και κοινοβουλευτικό υλικό που περιλαμβάνει ημερομηνίες, ηλεκτρονικές καταχωρίσεις και καταγεγραμμένες επικοινωνίες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν:

• Οι συμβάσεις 37 παραγωγών των Σερρών με το ΚΥΔ «Α. Μαλλιαράς – Α. Καραλής Ο.Ε.» υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα.
• Το πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ εμφάνισε τον κωδικό λάθους 100011 για καθυστέρηση άνω των 25 ημερών.
• Αίτημα αναγνώρισης «ανωτέρας βίας» απορρίφθηκε από την αρμόδια επιτροπή τον Μάιο του 2021.
• Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους έγιναν νέες υποβολές, οι οποίες εγκρίθηκαν μέσα σε δύο ημέρες.
• Ακολούθησε η καταβολή συνολικού ποσού 224.686,58 ευρώ στους 37 παραγωγούς.
• Στη δικογραφία περιλαμβάνονται επικοινωνίες του κ. Μαλλιαρά με τον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Δημήτρη Μελά, σχετικά με την επανυποβολή των αιτημάτων και την πληρωμή.

Η ενδεχόμενη αρχειοθέτηση ως προς τον κ. Μαλλιαρά μπορεί να σημαίνει ότι η εισαγγελική αρχή δεν βρήκε επαρκείς ενδείξεις προσωπικής ποινικής ευθύνης. Δεν σημαίνει, όμως, ότι τα παραπάνω περιστατικά δεν συνέβησαν ή ότι η δημοσιοποίησή τους συνιστούσε συκοφαντία και «κακόβουλη εικασία».

Οι δημοσιογράφοι δεν εφηύραν τις συνομιλίες ούτε κατασκεύασαν τις ημερομηνίες. Μετέφεραν στοιχεία που περιλαμβάνονταν σε επίσημο υλικό, τηρώντας πάντοτε το τεκμήριο αθωότητας.

Δεν αρκεί μία θριαμβευτική ανάρτηση

Ο κ. Μαλλιαράς ζητά από όσους άσκησαν κριτική να αναγνωρίσουν δημόσια το λάθος τους. Είναι δικαίωμά του να αισθάνεται δικαιωμένος, εφόσον πράγματι η υπόθεση αρχειοθετήθηκε προσωπικά ως προς εκείνον.

Όταν, όμως, απευθύνεται δημόσια με τόσο απόλυτους χαρακτηρισμούς, οφείλει να παρουσιάσει και το επίσημο τεκμήριο στο οποίο στηρίζει την τοποθέτησή του.

Όχι προσωπικά δεδομένα τρίτων. Όχι ολόκληρη τη δικογραφία. Μόνο τα απολύτως αναγκαία:

• Τον αριθμό της δικογραφίας.
• Την αρμόδια αρχή που αποφάσισε την αρχειοθέτηση.
• Τον αριθμό και την ημερομηνία της σχετικής πράξης.
• Τη ρητή αναφορά ότι η αρχειοθέτηση αφορά το δικό του πρόσωπο.
• Το συγκεκριμένο σκέλος της υπόθεσης που τέθηκε στο αρχείο.
• Τη βασική αιτιολογία της εισαγγελικής κρίσης.

Η δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων θα προστάτευε πρώτα απ’ όλα τον ίδιο. Θα απέκλειε τις παρερμηνείες και θα καθιστούσε την προσωπική του δικαίωση δημόσια επαληθεύσιμο γεγονός.

Η διαφάνεια δεν επιδέχεται δύο μέτρα και δύο σταθμά

Δεν μπορεί κάποιος να ζητά από τους δημοσιογράφους ακρίβεια, αποδείξεις και δημόσιες διορθώσεις, ενώ ο ίδιος περιορίζεται σε μία γενική διακήρυξη περί «αποκατάστασης της αλήθειας».

Η αλήθεια δεν αποκαθίσταται με πανηγυρικές αναρτήσεις. Αποκαθίσταται με επίσημα έγγραφα, συγκεκριμένα στοιχεία και καθαρές απαντήσεις.

Μέχρι να δημοσιοποιηθεί η πράξη αρχειοθέτησης που φέρεται να αφορά προσωπικά τον Αθανάσιο Μαλλιαρά, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι το εξής: Η αρχειοθέτηση του σκέλους που αφορά τον Κώστα Καραμανλή αποτελεί επιβεβαιωμένη εξέλιξη. Η προσωπική αρχειοθέτηση της υπόθεσης ως προς τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Σερρών παραμένει ένας δικός του ισχυρισμός, ο οποίος δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί δημόσια.

Και μέχρι να τεκμηριωθεί, τα ερωτήματα παραμένουν απολύτως νόμιμα, εύλογα και δημοσιογραφικά επιβεβλημένα.