Η έναρξη της πολυαναμενόμενης δίκης για την τραγωδία των Τεμπών, μιας διαδικασίας με τεράστιο κοινωνικό και ηθικό βάρος, σημαδεύτηκε από εικόνες που περισσότερο παραπέμπουν σε διοικητική αποτυχία παρά σε απονομή Δικαιοσύνης. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, η διαδικασία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρά οργανωτικά προβλήματα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από συγγενείς θυμάτων και συνηγόρους.

Η αίθουσα αποδείχθηκε εμφανώς ανεπαρκής για να φιλοξενήσει το πλήθος των διαδίκων και των παρισταμένων. Συγγενείς των θυμάτων, που επί τρία χρόνια αναμένουν τη δικαίωση, βρέθηκαν εκτός της διαδικασίας, αδυνατώντας ακόμη και να εισέλθουν στον χώρο. Παράλληλα, δικηγόροι κατήγγειλαν ότι δεν υπήρχε επαρκής πρόβλεψη για τη στοιχειώδη λειτουργικότητα της αίθουσας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ασφυκτική κατάσταση, τόσο εντός όσο και εκτός.

Η ένταση ήταν αναπόφευκτη. Οι διαμαρτυρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, με τους συγγενείς να κάνουν λόγο για προσβολή της μνήμης των ανθρώπων που χάθηκαν. Το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν εξασφαλίστηκε ούτε καν θέση για τους άμεσα ενδιαφερόμενους, αλλά και οι καταγγελίες για ελλιπή οργάνωση και τεχνικά προβλήματα, επιβάρυναν ακόμη περισσότερο το ήδη φορτισμένο κλίμα.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η πρόεδρος του δικαστηρίου αναγκάστηκε να διακόψει τη συνεδρίαση τέσσερις φορές, σε μια προσπάθεια να αποκατασταθεί στοιχειώδης τάξη και να συνεχιστεί η διαδικασία. Ωστόσο, οι συνεχείς διακοπές δεν κατάφεραν να εξομαλύνουν την κατάσταση, με αποτέλεσμα να καταστεί σαφές ότι η δίκη δεν μπορούσε να προχωρήσει υπό αυτές τις συνθήκες.

Τελικά, αποφασίστηκε η διακοπή της διαδικασίας και ο ορισμός νέας δικασίμου για την 1η Απριλίου, με την προσδοκία ότι μέχρι τότε θα έχουν αντιμετωπιστεί τα σοβαρά ζητήματα που ανέκυψαν. Το βασικό αίτημα που τίθεται πλέον από την πλευρά των οικογενειών και των νομικών εκπροσώπων είναι σαφές: μια δίκη που να μπορεί να διεξαχθεί με όρους αξιοπρέπειας, ασφάλειας και ουσιαστικής συμμετοχής όλων των εμπλεκομένων.

Η πρώτη ημέρα, αντί να σηματοδοτήσει την αρχή της απονομής Δικαιοσύνης για μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης Ελλάδας, άφησε πίσω της ένα βαρύ αποτύπωμα προχειρότητας και θεσμικής αδυναμίας. Και αυτό, για πολλούς, αποτελεί μια δεύτερη πληγή , αυτή τη φορά στη διαδικασία που υποτίθεται πως θα οδηγήσει στη δικαίωση.

Για τον Καθημερινό Παρατηρητή