Ο πρώην υπουργός συγκαταλέγεται διαχρονικά στα πλέον αναγνωρίσιμα και πολιτικά συνεπή στελέχη του κόμματος. Με παρουσία που εκτείνεται σε 45 συνεχόμενα χρόνια στην Κεντρική Επιτροπή –πολλά εκ των οποίων και στο Εκτελεστικό Γραφείο– έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα τόσο στη λειτουργία του κόμματος όσο και στη δημόσια διοίκηση.

Η θητεία του ως κυβερνητικός εκπρόσωπος την περίοδο 1996–2001, στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Σημίτη, θεωρείται από πολλούς υποδειγματική, ενώ θετικά αποτιμάται και η παρουσία του σε καίρια υπουργεία, όπως το Εργασίας, των Μεταφορών και των Υποδομών. Σε κάθε θέση ευθύνης, η στάση του χαρακτηρίστηκε από θεσμικότητα, πολιτική επάρκεια και συνέπεια.

Η απόφασή του αυτή τη φορά να απέχει από τη διεκδίκηση μιας θέσης στην Κεντρική Επιτροπή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το ΠΑΣΟΚ αναζητά τον βηματισμό του σε ένα μεταβαλλόμενο πολιτικό περιβάλλον, με νέους σχηματισμούς να διεκδικούν χώρο στο πολιτικό σκηνικό.

Παρά την απομάκρυνσή του από τα κομματικά όργανα, ο ίδιος δεν δείχνει διάθεση να αποσυρθεί. Αντιθέτως, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, διατηρώντας ενεργό ενδιαφέρον για την πορεία του χώρου.

Ωστόσο, στελέχη που γνωρίζουν την πολιτική του διαδρομή σημειώνουν ότι η σημερινή φυσιογνωμία και λειτουργία του κόμματος δεν αφήνει εύκολα περιθώρια για την έκφραση μιας πολιτικής κουλτούρας όπως αυτή που ο ίδιος υπηρέτησε επί δεκαετίες. Μια κουλτούρα που συνδέεται με τη θεσμικότητα, τη συλλογικότητα και την ανάληψη ευθύνης σε κρίσιμες στιγμές.

Ο Δημήτρης Ρέππας, άλλωστε, υπήρξε από τους πολιτικούς που δεν δίστασαν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή σε δύσκολες περιόδους: είτε ως υπουργός σε χρόνια δημοσιονομικής κρίσης, είτε ως δημόσιο πρόσωπο σε φάσεις έντονης πολιτικής αμφισβήτησης, όταν άλλοι επέλεγαν τη σιωπή ή την αποστασιοποίηση.

Σε κάθε περίπτωση, η απουσία του από τις κομματικές διαδικασίες δεν σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής του παρουσίας. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσει να παρεμβαίνει –έστω και εκτός θεσμικών ρόλων– με τον δικό του, γνώριμο τρόπο.