Η εικόνα που καταγράφεται στο Γεφυρούδι δεν προσβάλλει απλώς την αισθητική· προσβάλλει την ίδια την έννοια της δημόσιας ευθύνης. Σε μικρή απόσταση από τα νεκροταφεία, ένας χώρος έχει μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη χωματερή, με κάθε είδους απορρίμματα ,από κλαδιά και μπάζα μέχρι πλαστικά και ογκώδη αντικείμενα ,να συσσωρεύονται χωρίς καμία απολύτως διαχείριση.

Και όμως, εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει στοιχειώδης οργάνωση, επικρατεί το απόλυτο κενό:
ούτε ένας κάδος, ούτε μία πινακίδα, ούτε η παραμικρή ένδειξη ότι ο Δήμος έχει αντιληφθεί την κατάσταση.

Οι δημότες καλούνται να καταβάλουν υψηλά δημοτικά τέλη για υπηρεσίες καθαριότητας, όμως η πραγματικότητα που βιώνουν είναι εντελώς διαφορετική. Η απουσία υποδομών και ελέγχου δημιουργεί συνθήκες ανεξέλεγκτης ρύπανσης, με προφανείς συνέπειες για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία αλλά και την εικόνα της ίδιας της περιοχής.

Το ζήτημα δεν είναι απλώς λειτουργικό. Είναι βαθιά διοικητικό.
Αναδεικνύει μια διαχρονική αδυναμία οργάνωσης, εποπτείας και παρέμβασης, που δεν μπορεί πλέον να αποδοθεί ούτε σε «παθογένειες» ούτε σε «μεμονωμένα περιστατικά».

Η ευθύνη είναι σαφής και δεν επιδέχεται υπεκφυγές.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος καθαριότητας οφείλει να δώσει εξηγήσεις και  κυρίως να προχωρήσει άμεσα σε ενέργειες:

• απομάκρυνση των απορριμμάτων
• τοποθέτηση κάδων
• εγκατάσταση σήμανσης
• τακτικός έλεγχος και αποτροπή νέων αποθέσεων

Γιατί όταν η καθαριότητα ,η πιο βασική υποχρέωση ενός Δήμου, καταρρέει, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς πρακτικό.
Είναι ζήτημα αξιοπιστίας και σεβασμού προς τους πολίτες.

Και αυτό, δεν μπορεί να συνεχιστεί.