ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δημόσιο σε καθεστώς τρόμου

Το νομοσχέδιο για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων, που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή, δεν αποτελεί μεταρρύθμιση επιτάχυνσης διαδικασιών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Αντίθετα, συνιστά μια επικίνδυνη θεσμική στροφή στον αυταρχισμό, με στόχο τον εκφοβισμό και την επιβολή σιωπής στους έντιμους υπαλλήλους.

Το νομοσχέδιο για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων, που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή, δεν αποτελεί μεταρρύθμιση επιτάχυνσης διαδικασιών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Αντίθετα, συνιστά μια επικίνδυνη θεσμική στροφή στον αυταρχισμό, με στόχο τον εκφοβισμό και την επιβολή σιωπής στους έντιμους υπαλλήλους.

Ένα νομοσχέδιο που ενισχύει τον αυταρχισμό και φιμώνει τη Δημόσια Διοίκηση

Το νομοσχέδιο για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων, που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή, δεν αποτελεί μεταρρύθμιση επιτάχυνσης διαδικασιών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Αντίθετα, συνιστά μια επικίνδυνη θεσμική στροφή στον αυταρχισμό, με στόχο τον εκφοβισμό και την επιβολή σιωπής στους έντιμους υπαλλήλους.

Η κυβέρνηση επικαλείται ότι χρειάζεται ταχύτερη διεκπεραίωση των πειθαρχικών υποθέσεων. Όμως, πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό όταν τα 100 πενταμελή πειθαρχικά συμβούλια αντικαθίστανται από ένα μόνο 15μελές, με μεταβατική –θεωρητικά– διάρκεια έξι μηνών; Ήδη πάνω από 2.300 υποθέσεις λιμνάζουν, και τώρα οι εκκρεμότητες αναμένεται να εκτιναχθούν. Η «επιτελική φαντασία» της κυβέρνησης μάλλον ποντάρει σε παρατάσεις επί παρατάσεων.

Στην πραγματικότητα, η επιδίωξη είναι άλλη: από τη μία, το επικοινωνιακό κλείσιμο του ματιού σε ένα συντηρητικό ακροατήριο με το αφήγημα «θα τιμωρήσουμε τους κακούς δημοσίους υπαλλήλους». Από την άλλη –και κυρίως– η εγκαθίδρυση κλίματος φόβου και ομερτά μέσα στις υπηρεσίες, ώστε να πάψει κάθε φωνή που τολμά να αποκαλύπτει σκάνδαλα, όπως συνέβη με τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τα νέα εργαλεία εκφοβισμού

  • Δυσμενείς μεταθέσεις χωρίς γνωμοδότηση υπηρεσιακού συμβουλίου, σε αντίθεση με το Σύνταγμα. Μια μόνιμη απειλή που θα κρέμεται πάνω από κάθε υπάλληλο, αποτρέποντας καταγγελίες.

  • Απόλυση για «έλλειψη αφοσίωσης στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία», μια αόριστη διατύπωση που επιτρέπει πολιτικές διώξεις.

  • «Διαγωγή κοσμία» ως πειθαρχικό παράπτωμα, επιστροφή σε λογικές άλλων εποχών.

  • Απουσία προστασίας για όσους αποκαλύπτουν παρανομίες στο εθνικό δίκαιο, με αποτέλεσμα ο υπάλληλος που καταγγέλλει δωροδοκία να κινδυνεύει αντί να προστατεύεται.

  • Περιορισμός μαρτύρων υπεράσπισης από 5 σε 3, χωρίς πια παρουσία εκπροσώπων εργαζομένων στα πειθαρχικά.

  • Διαρκείς συνέπειες ακόμη και μετά την παραγραφή παραπτωμάτων, χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης.

Την ίδια ώρα, οι πειθαρχικοί προϊστάμενοι –οι περισσότεροι τοποθετημένοι από υπουργούς χωρίς αξιολόγηση– αποκτούν δυσανάλογη εξουσία. Πρόκειται για το «τέλειο όπλο» ενός μηχανισμού ελέγχου και σιωπής.

Η «Reform Greece» και το πάρτι έργων

Το νομοσχέδιο προβλέπει και τη δημιουργία της «Reform Greece», ενός φορέα που θα μοιράζει έργα διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Στο Διοικητικό της Συμβούλιο θα μετέχουν πέντε γενικοί γραμματείς της κυβέρνησης και ο πρόεδρος του ΕΚΔΔΑ, με αρμοδιότητα να αποφασίζουν ποιοι θα διορίζονται και ποιοι θα πληρώνονται ως εμπειρογνώμονες. Ένα «shop in shop» μέσα στο δημόσιο, που ανοίγει διάπλατα την πόρτα για νέες πελατειακές σχέσεις και απευθείας αναθέσεις.

Το διακύβευμα

Η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Όμως, κανένας νόμος δεν μπορεί να προστατεύσει το κράτος όταν δεν δεσμεύει τους ισχυρούς και όταν μετατρέπεται σε εργαλείο εκφοβισμού των αδύναμων.
Το νέο πειθαρχικό δίκαιο δεν φέρνει επιτάχυνση, διαφάνεια ή λογοδοσία. Φέρνει ανασφάλεια, σιωπή και αυθαιρεσία. Και αυτό είναι ό,τι πιο επικίνδυνο για μια Δημοκρατία που θέλει να λέγεται σύγχρονη.

Γράφει ο Πασχάλης θ. Τόσιος