Δράμα-Αμφίπολη: 30 χρόνια υποσχέσεις για ένα έργο που «έπρεπε να έχει γίνει χθες»
Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως «επιτυχία» και «αντίστροφη μέτρηση» την αυτονόητη υποχρέωσή της απέναντι σε μια ολόκληρη περιοχή που παραμένει συστηματικά στο περιθώριο των εθνικών δικτύων μεταφορών. Ο οδικός άξονας Δράμα-Αμφίπολη, ένα έργο-ανάσα προϋπολογισμού 248 εκατομμυρίων ευρώ, αναδεικνύεται στο απόλυτο μνημείο κυβερνητικής κωλυσιεργίας και ατέρμονων καθυστερήσεων.
Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως «επιτυχία» και «αντίστροφη μέτρηση» την αυτονόητη υποχρέωσή της απέναντι σε μια ολόκληρη περιοχή που παραμένει συστηματικά στο περιθώριο των εθνικών δικτύων μεταφορών. Ο οδικός άξονας Δράμα-Αμφίπολη, ένα έργο-ανάσα προϋπολογισμού 248 εκατομμυρίων ευρώ, αναδεικνύεται στο απόλυτο μνημείο κυβερνητικής κωλυσιεργίας και ατέρμονων καθυστερήσεων.
Οι πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Χρίστου Δήμα, ότι ο ανάδοχος «έρχεται μέσα στο 2026» (και μάλιστα προς το τέλος του τρίτου τριμήνου, αν δεν υπάρξουν προσφυγές), δεν προκαλούν πλέον ενθουσιασμό, αλλά οργή και σκεπτικισμό στους κατοίκους της Δράμας.
Δύο γενιές στο περίμενε και μια καθημερινότητα σε κίνδυνο
Όπως χαρακτηριστικά παραδέχθηκε ακόμα και ο κυβερνητικός βουλευτής Δράμας, Δημήτρης Κυριαζίδης, δύο ολόκληρες γενιές περιμένουν αυτόν τον δρόμο. Η Δράμα παραμένει ουσιαστικά αποκλεισμένη, με ένα υφιστάμενο οδικό δίκτυο-καρμανιόλα, το οποίο καθημερινά επιβαρύνεται από τεράστιο κυκλοφοριακό φόρτο και βαρέα οχήματα από τη Βουλγαρία.
Το τίμημα αυτής της πολυετούς αδράνειας δεν μετριέται μόνο σε χαμένα εκατομμύρια για την τοπική οικονομία, αλλά και σε:
-
Ανθρώπινες ζωές, λόγω των συχνών και σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων.
-
Οικονομικό και τουριστικό στραγγαλισμό μιας περιοχής με τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης.
-
Δυσχερή πρόσβαση των πολιτών σε κρίσιμες υπηρεσίες, λιμάνια και κεντρικούς άξονες (Εγνατία Οδός).
Το «πείραμα» των ΣΔΙΤ και το μακρινό ορόσημο του... 2029
Η κυβέρνηση επιμένει να διαφημίζει το μοντέλο των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) ως το απόλυτο εργαλείο ταχύτητας. Ωστόσο, η πραγματικότητα τη διαψεύδει, καθώς το έργο βρίσκεται ακόμα κολλημένο στη φάση Β2 του διαγωνισμού.
Ακόμη κι αν το χρονοδιάγραμμα για το τέλος του 2026 τηρηθεί –κάτι που στην Ελλάδα των δικαστικών προσφυγών φαντάζει ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας– οι πολίτες θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον άλλα 3 χρόνια κατασκευής. Με απλά λόγια, στην καλύτερη περίπτωση, ο σύγχρονος δρόμος θα παραδοθεί το 2029.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για γραφειοκρατικά βήματα, την ώρα που η Δράμα πληρώνει το κόστος της απομόνωσης. Το έργο «Δράμα-Αμφίπολη» δεν είναι μια κυβερνητική παραχώρηση· είναι ένα διαχρονικό χρέος της πολιτείας που έπρεπε να έχει εξοφληθεί εδώ και δεκαετίες. Η παράταση της αναμονής μέχρι το 2026 για έναν απλό ανάδοχο αποτελεί, αν μη τι άλλο, ομολογία αποτυχίας.
