Ωστόσο, η πραγματική αλλαγή φιλοσοφίας μιας δημοτικής αρχής δεν κρίνεται στους πίνακες εισπράξεων και στα λογιστικά στοιχεία. Κρίνεται στο πεδίο της καθημερινότητας, εκεί όπου η εφαρμογή των κανόνων γίνεται ορατή στους πολίτες.

Και στις Σέρρες υπάρχει ένα σημείο όπου αυτή η δοκιμασία είναι διαρκής και απολύτως εμφανής: το κέντρο της πόλης.

Από την πλατεία Ελευθερίας έως τον χώρο μπροστά από το Δημαρχείο, η εικόνα της εκτεταμένης κατάληψης κοινόχρηστων χώρων αποτελεί εδώ και χρόνια μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Τραπέζια, κατασκευές και επεκτάσεις που συχνά υπερβαίνουν τα όρια των κανονισμών δημιουργούν ένα ιδιότυπο «άβατο», όπου η έννοια της τάξης στον δημόσιο χώρο δοκιμάζεται καθημερινά.

Εκεί, λοιπόν, θα φανεί αν η επίκληση της διαφάνειας είναι απλώς ένα διοικητικό αφήγημα ή μια πραγματική πολιτική επιλογή.

Διότι η ουσία δεν βρίσκεται στην αύξηση των προστίμων ούτε στην προβολή των εισπράξεων. Η ουσία βρίσκεται στην ισότιμη εφαρμογή του νόμου, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς περιοχές ειδικής μεταχείρισης.

Με απλά λόγια: καλή η επίκληση των εσόδων.
Ακόμη καλύτερη, όμως, θα ήταν η ουσιαστική αντιμετώπιση της αυθαιρεσίας εκεί όπου όλοι γνωρίζουν ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό , στο κέντρο της πόλης.

Γιατί η ποιότητα ζωής των δημοτών δεν μετριέται σε οικονομικούς πίνακες, αλλά στον δημόσιο χώρο που πραγματικά τους ανήκει.

Ανοίγει ο φάκελος των «άβατων» στο κέντρο της πόλης

Το επόμενο διάστημα η εφημερίδα και το ρεπορτάζ θα ανοίξουν συστηματικά τον φάκελο των παθογενειών που έχουν εγκατασταθεί σε κεντρικούς δημόσιους χώρους της πόλης  από τη Μεραρχίας έως την οδό Γεωργίου Παπανδρέου.

Σε περιοχές όπου η απουσία κανόνων δεν αποτελεί πλέον απλώς μια στρέβλωση της καθημερινότητας, αλλά μια προκλητική πραγματικότητα που επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία της πόλης και την ποιότητα ζωής των δημοτών.

Με στοιχεία, καταγραφές και ρεπορτάζ πεδίου, θα επιχειρηθεί να αποτυπωθεί η πραγματική εικόνα:πώς χρησιμοποιείται ο δημόσιος χώρος, πού σταματά η νομιμότητα και πού αρχίζει η αυθαιρεσία, αλλά και ποιοι μηχανισμοί ελέγχου υπάρχουν  ή δεν λειτουργούν.

Γιατί η συζήτηση για τη διαφάνεια και την τάξη στον δημόσιο χώρο δεν μπορεί να περιορίζεται σε πίνακες εσόδων και διοικητικές διακηρύξεις.

Ο δημόσιος χώρος ανήκει στους πολίτες και η εφαρμογή των κανόνων δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.