ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Εργατικά ατυχήματα: μια διαρκής πληγή με ανθρώπινο κόστος
Η τραγωδία στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους από τη φονική έκρηξη και τη μεγάλη πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις της μπισκοτοβιομηχανίας Βιολάντα, φέρνει για ακόμη μία φορά με δραματικό τρόπο στην επιφάνεια τις συνθήκες εργασίας στη χώρα μας και τον μακρύ, αιματηρό κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων.
Η τραγωδία στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους από τη φονική έκρηξη και τη μεγάλη πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις της μπισκοτοβιομηχανίας Βιολάντα, φέρνει για ακόμη μία φορά με δραματικό τρόπο στην επιφάνεια τις συνθήκες εργασίας στη χώρα μας και τον μακρύ, αιματηρό κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων.
Ο απολογισμός των τελευταίων ετών είναι αμείλικτος. Μόνο το 2025 καταγράφηκαν 201 θάνατοι εργαζομένων στους χώρους δουλειάς και 332 σοβαροί τραυματισμοί, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που όχι μόνο δεν περιορίζεται, αλλά διογκώνεται, καθώς τα εργατικά ατυχήματα παραμένουν σταθερά πάνω από τις 14.000 ετησίως.
«Η εικόνα των εργατικών ατυχημάτων στη χώρα μας είναι πλήρως απογοητευτική έως και τρομακτική», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Ανδρέας Στοϊμενίδης, τονίζοντας ότι το φαινόμενο έχει πλέον λάβει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ήδη από το 2022 η Ομοσπονδία είχε προειδοποιήσει για εκρηκτική αύξηση των ατυχημάτων, προβλέποντας πως οι ετήσιες απώλειες θα ξεπεράσουν τους 200 νεκρούς.
Τα επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτή τη δυσοίωνη πορεία. Το 2023 αναγγέλθηκαν 14.920 εργατικά ατυχήματα, έναντι 14.388 το 2022 και 11.957 το 2021. Μάλιστα, η καταγραφή των 201 νεκρών για το 2025 δεν θεωρείται τελική, καθώς τα οριστικά στοιχεία θα ανακοινωθούν στα τέλη Φεβρουαρίου, μετά την ολοκλήρωση της διασταύρωσης περιστατικών που είτε δεν έχουν δημοσιοποιηθεί είτε δεν έχουν ακόμη καταγραφεί.
Σε πρόσφατη ημερίδα της Ομοσπονδίας παρουσιάστηκαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κατά μέσο όρο, κάθε δύο ημέρες ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του. Την ίδια στιγμή, η EUROSTAT εκτιμά ότι καθημερινά σημειώνονται περίπου 40 εργατικά ατυχήματα στη χώρα μας, χωρίς η καταγραφή να είναι πλήρης.
Το 2024 οι θάνατοι από εργατικά ατυχήματα ξεπέρασαν τους 150, ενώ το 2025 κατέγραψε νέο αρνητικό ρεκόρ. Η Ομοσπονδία συνδέει τη δραματική αύξηση με τη συνολική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων τα τελευταία 15 χρόνια, επισημαίνοντας ότι το ίδιο ισχύει και για τις επαγγελματικές ασθένειες, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τις συνθήκες εργασίας αλλά παραμένουν ουσιαστικά αόρατες στα επίσημα στατιστικά.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι στη χώρα μας δεν καταγράφονται συστηματικά η επαγγελματική νοσηρότητα και οι θάνατοι από επαγγελματικές νόσους. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με έρευνες στις οποίες συμμετέχει και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες εκτιμώνται σε περίπου 2.500 ετησίως.
Το οικονομικό κόστος των εργατικών ατυχημάτων – πέρα από το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο – ξεπερνά τα 150 εκατ. ευρώ ετησίως. Τα περισσότερα ατυχήματα καταγράφονται, κατά σειρά, στο λιανικό εμπόριο (22,8%), στα καταλύματα (9,3%), στη Δημόσια Διοίκηση και Άμυνα (9,3%), στις δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας (6,4%), στις κατασκευές (6%) και στη βιομηχανία τροφίμων (4,9%).
Την ίδια ώρα, την οδύνη της για τον θάνατο των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Βιολάντα εξέφρασε και η ΓΣΕΕ, ζητώντας πλήρη, εις βάθος και χωρίς καμία σκιά διερεύνηση των αιτιών της τραγωδίας. Η Συνομοσπονδία κάνει λόγο για εκρηκτική κλιμάκωση των εργατικών δυστυχημάτων και υπογραμμίζει ότι η κοινωνία και οι οικογένειες των θυμάτων έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν την αλήθεια.
Η τραγωδία στα Τρίκαλα δεν αποτελεί εξαίρεση. Αποτελεί προειδοποίηση. Και αν σε μια μεγάλη, προβεβλημένη βιομηχανία αναδεικνύονται τόσο σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες ασφάλειας, τους ελέγχους και τις ευθύνες, τότε εύλογα γεννάται ένα κρίσιμο τοπικό ερώτημα:ποια είναι άραγε η πραγματική κατάσταση στους χώρους εργασίας και στις επιχειρήσεις του Νομού Σερρών;
Π.Θ. Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής
«Η εικόνα των εργατικών ατυχημάτων στη χώρα μας είναι πλήρως απογοητευτική έως και τρομακτική», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Ανδρέας Στοϊμενίδης, τονίζοντας ότι το φαινόμενο έχει πλέον λάβει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ήδη από το 2022 η Ομοσπονδία είχε προειδοποιήσει για εκρηκτική αύξηση των ατυχημάτων, προβλέποντας πως οι ετήσιες απώλειες θα ξεπεράσουν τους 200 νεκρούς.
Τα επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτή τη δυσοίωνη πορεία. Το 2023 αναγγέλθηκαν 14.920 εργατικά ατυχήματα, έναντι 14.388 το 2022 και 11.957 το 2021. Μάλιστα, η καταγραφή των 201 νεκρών για το 2025 δεν θεωρείται τελική, καθώς τα οριστικά στοιχεία θα ανακοινωθούν στα τέλη Φεβρουαρίου, μετά την ολοκλήρωση της διασταύρωσης περιστατικών που είτε δεν έχουν δημοσιοποιηθεί είτε δεν έχουν ακόμη καταγραφεί.
Σε πρόσφατη ημερίδα της Ομοσπονδίας παρουσιάστηκαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κατά μέσο όρο, κάθε δύο ημέρες ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του. Την ίδια στιγμή, η EUROSTAT εκτιμά ότι καθημερινά σημειώνονται περίπου 40 εργατικά ατυχήματα στη χώρα μας, χωρίς η καταγραφή να είναι πλήρης.
Το 2024 οι θάνατοι από εργατικά ατυχήματα ξεπέρασαν τους 150, ενώ το 2025 κατέγραψε νέο αρνητικό ρεκόρ. Η Ομοσπονδία συνδέει τη δραματική αύξηση με τη συνολική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων τα τελευταία 15 χρόνια, επισημαίνοντας ότι το ίδιο ισχύει και για τις επαγγελματικές ασθένειες, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τις συνθήκες εργασίας αλλά παραμένουν ουσιαστικά αόρατες στα επίσημα στατιστικά.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι στη χώρα μας δεν καταγράφονται συστηματικά η επαγγελματική νοσηρότητα και οι θάνατοι από επαγγελματικές νόσους. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με έρευνες στις οποίες συμμετέχει και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες εκτιμώνται σε περίπου 2.500 ετησίως.
Το οικονομικό κόστος των εργατικών ατυχημάτων – πέρα από το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο – ξεπερνά τα 150 εκατ. ευρώ ετησίως. Τα περισσότερα ατυχήματα καταγράφονται, κατά σειρά, στο λιανικό εμπόριο (22,8%), στα καταλύματα (9,3%), στη Δημόσια Διοίκηση και Άμυνα (9,3%), στις δραστηριότητες ανθρώπινης υγείας (6,4%), στις κατασκευές (6%) και στη βιομηχανία τροφίμων (4,9%).
Την ίδια ώρα, την οδύνη της για τον θάνατο των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Βιολάντα εξέφρασε και η ΓΣΕΕ, ζητώντας πλήρη, εις βάθος και χωρίς καμία σκιά διερεύνηση των αιτιών της τραγωδίας. Η Συνομοσπονδία κάνει λόγο για εκρηκτική κλιμάκωση των εργατικών δυστυχημάτων και υπογραμμίζει ότι η κοινωνία και οι οικογένειες των θυμάτων έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν την αλήθεια.
Η τραγωδία στα Τρίκαλα δεν αποτελεί εξαίρεση. Αποτελεί προειδοποίηση. Και αν σε μια μεγάλη, προβεβλημένη βιομηχανία αναδεικνύονται τόσο σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες ασφάλειας, τους ελέγχους και τις ευθύνες, τότε εύλογα γεννάται ένα κρίσιμο τοπικό ερώτημα:ποια είναι άραγε η πραγματική κατάσταση στους χώρους εργασίας και στις επιχειρήσεις του Νομού Σερρών;
Π.Θ. Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής
#SerresParatiritis
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
