Ο Αρχιτέκτονας του «Ευρωπαίου» ΟΦΗ

Όταν το 1985 ο Γκέραρντ πάτησε το πόδι του στην Κρήτη, ο ΟΦΗ ήταν μια ομάδα με προοπτική, αλλά χωρίς σαφή προσανατολισμό. Με την ολλανδική μεθοδικότητα και ένα σπάνιο για την εποχή σκάουτινγκ, ο «Μίστερ» μετέτρεψε το «Γεντί Κουλέ» σε απόρθητο κάστρο και τον ΟΦΗ σε μια ομάδα που δεν φοβόταν κανέναν.

• Η κορύφωση του 1987: Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας απέναντι στον πανίσχυρο τότε Ηρακλή, δεν ήταν ένα πυροτέχνημα. Ήταν η επίσημη ανακοίνωση ότι η ποδοσφαιρική Ελλάδα δεν τελειώνει στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

• Το έπος με την Ατλέτικο: Η ιστορική πρόκριση επί της Ατλέτικο Μαδρίτης το 1993 παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο χρυσές σελίδες της επαρχιακής Ελλάδας στην Ευρώπη.

Μια Σχέση Ζωής, 15 Χρόνων

Σε μια χώρα που η υπομονή είναι άγνωστη λέξη, ο Γκέραρντ έμεινε στον πάγκο του ΟΦΗ για 15 συνεχή έτη. Αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο δεν βασίστηκε μόνο στα αποτελέσματα, αλλά στην εμπιστοσύνη. Ο Γκέραρντ δεν ήταν μόνο προπονητής· ήταν τεχνικός διευθυντής, σκάουτερ, πατέρας για τους ποδοσφαιριστές του και πρεσβευτής της Κρήτης.

Η Ταυτότητα: Παραγωγή και Ήθος

Το μεγαλύτερο παράσημο του Γκέραρντ δεν ήταν τα τρόπαια, αλλά οι παίκτες που «έπλασε». Από τα χέρια του βγήκαν ποδοσφαιριστές που άλλαξαν το επίπεδο της Εθνικής ομάδας και έκαναν σπουδαίες καριέρες στο εξωτερικό: Μαχλάς, Νιόπλιας, Σαμαράς, Πουρσανίδης και τόσοι άλλοι. Ο ΟΦΗ υπό την καθοδήγησή του έπαιζε ποδόσφαιρο πρωτοποριακό, επιθετικό, γεμάτο αυτοπεποίθηση.

Το Αποτύπωμα που δεν Σβήνει

Ο Ευγένιος Γκέραρντ δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από την Κρήτη. Ακόμα και όταν αποσύρθηκε, επέλεξε να ζήσει εκεί, ανάμεσα στους ανθρώπους που τον λάτρεψαν. Η πρόσφατη επιστροφή του ΟΦΗ στις επιτυχίες και η κατάκτηση του Κυπέλλου μοιάζει με έναν μεταφυσικό χαιρετισμό προς τον δικό του δρόμο.

«Ο Ευγένιος ήταν ο άνθρωπος που μας έμαθε να ονειρευόμαστε χωρίς ταβάνι.»

Σήμερα, κάθε φορά που ο ΟΦΗ πανηγυρίζει, μια σκιά με ολλανδική γαλήνη και κρητική λεβεντιά χαμογελά από την κερκίδα του χρόνου. Ο Γκέραρντ δεν ήταν απλώς ένας προπονητής· ήταν η απόδειξη ότι όταν η γνώση συναντά το πάθος και την επιμονή, τα θαύματα μπορούν να έχουν διάρκεια.

Ο ΟΦΗ μπορεί να άλλαξε πρόσωπα, διοικήσεις, γενιές παικτών. Αλλά το αποτύπωμα του Γκέραρντ δεν έσβησε ποτέ. Είναι εκεί, σε κάθε εξέδρα που τραγουδά, σε κάθε παιδί που φορά τη φανέλα, σε κάθε στιγμή που η ομάδα αρνείται να λυγίσει.

Η νέα κατάκτηση του Κυπέλλου μοιάζει σχεδόν συμβολική. Σαν ένας φόρος τιμής σε εκείνον που πρώτος έδειξε τον δρόμο. Σαν μια υπόσχεση ότι το πνεύμα του δεν χάθηκε.Ο Ευγένιος Γκέραρντ δεν είναι απλώς μια μορφή του παρελθόντος.
Είναι η ψυχή του ΟΦΗ.

Και όσο ο ΟΦΗ σηκώνει κεφάλι, εκείνος θα βρίσκεται πάντα εκεί. Σιωπηλός, αλλά παρών.

Ο Μίστερ θα είναι πάντα εκεί. Σε κάθε σέντρα, σε κάθε γκολ, σε κάθε «κάστρο» που θα πέφτει.