ΤΟΠΙΚΑ

Φυματίωση στην Ελλάδα: Οι «άνθρωποι χωρίς φωνή» και η ανάγκη για εθνικό σχέδιο

Η φυματίωση παραμένει στην Ελλάδα μια υποεκτιμημένη νόσος, στιγματισμένη κοινωνικά, με σοβαρές συνέπειες για τους ασθενείς και τον έλεγχο της διασποράς της. Όπως σημειώνει η Κατερίνα Μανίκαασμένη αρνητικά και από την πανδημία COVID-19.

Η φυματίωση παραμένει στην Ελλάδα μια υποεκτιμημένη νόσος, στιγματισμένη κοινωνικά, με σοβαρές συνέπειες για τους ασθενείς και τον έλεγχο της διασποράς της. Όπως σημειώνει η Κατερίνα Μανίκαασμένη αρνητικά και από την πανδημία COVID-19.

Η Κατερίνα Μανίκα επισημαίνει ότι η λύση δεν είναι μόνο ιατρική αλλά πολιτική. Το εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης περιλαμβάνει:

  • Ακριβέστερη καταγραφή των περιστατικών και μείωση της υποδήλωσης.
  • Διασύνδεση μονάδων υγείας για συνεχή παρακολούθηση και συμμόρφωση στη θεραπεία.
  • Προληπτικές δράσεις σε δομές προσφύγων και σωφρονιστικά καταστήματα.
  • Αντιμετώπιση πολυανθεκτικής φυματίωσης και εξασφάλιση επάρκειας φαρμάκων.
  • Στοχευμένο πρόγραμμα εμβολιασμού νεογνών ευάλωτων ομάδων.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η φυματίωση πλήττει κυρίως άστεγους, πρόσφυγες και κρατούμενους, ενώ η πολυανθεκτική μορφή αφορά κυρίως χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Παγκοσμίως, το 2024 καταγράφηκαν 10,7 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις και 1,23 εκατομμύρια θάνατοι, με επιπλέον μισό εκατομμύριο θανάτους που οφείλονταν σε καθυστερημένη διάγνωση λόγω της πανδημίας COVID-19.

Το Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Γ. Παπανικολάου παραμένει κέντρο αναφοράς για τη διάγνωση και θεραπεία της νόσου στη χώρα, στηρίζοντας τόσο τους ασθενείς όσο και την επιστημονική έρευνα. Η φυματίωση, λοιπόν, δεν είναι μόνο ιατρική πρόκληση· είναι ζήτημα κοινωνικής ευθύνης και πολιτικής βούλησης, για να αποκτήσουν επιτέλους οι «άνθρωποι χωρίς φωνή» τη φωνή που τους αξίζει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/Σμαρώ Αβραμίδου