Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η παρέμβαση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Παύλου Γερουλάνου, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για τις συμφωνίες της Ελλάδας με τις εταιρείες Chevron και Helleniq Energy, που αφορούν την έρευνα και την αξιοποίηση υδρογονανθράκων σε τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

Ο κ. Γερουλάνος επέλεξε να τοποθετηθεί με σαφή και αυστηρό τρόπο απέναντι στο αφήγημα που, όπως υποστήριξε, επιχειρεί να συνδέσει την παρουσία μεγάλων ενεργειακών εταιρειών με την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

«Να είμαστε ξεκάθαροι: τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας δεν τα διασφαλίζει η Chevron. Δεν τα διασφαλίζει καμία εταιρεία και καμία χώρα πίσω από μια εταιρεία που εκμεταλλεύεται την ΑΟΖ σου. Τα κυριαρχικά σου δικαιώματα τα διασφαλίζεις εσύ. Εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες. Πρώτα με τη διπλωματία μας και μετά με τον στρατό μας», τόνισε χαρακτηριστικά από το βήμα της Βουλής.

Στην τοποθέτησή του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε και στη συνολική πορεία της ελληνικής ενεργειακής πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι οι βασικές στρατηγικές επιλογές που άνοιξαν τον δρόμο για την αξιοποίηση της ΑΟΖ και των ενεργειακών πόρων της χώρας είχαν τεθεί τα προηγούμενα χρόνια από νομοθετικές πρωτοβουλίες κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

«Οτιδήποτε καλό έχει γίνει στην ενέργεια τα τελευταία χρόνια βασίζεται σε στρατηγικές επιλογές και νόμους που θεμελιώθηκαν την περίοδο που το ΠΑΣΟΚ χάραξε τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας», σημείωσε, επιχειρώντας να αναδείξει τη συνέχεια της πολιτικής αυτής.

Ωστόσο, το επίκεντρο της κριτικής του κ. Γερουλάνου βρέθηκε στη διάταξη του άρθρου 30.3 των συμβάσεων που αφορούν τα δύο οικόπεδα νότια της Κρήτης. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει ότι σε περίπτωση μελλοντικών διαπραγματεύσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα όρια της παραχώρησης, υπάρχει δυνατότητα μεταβολής των πλευρικών ή νότιων ορίων των οικοπέδων.

«Ιδού ο διάβολος στη λεπτομέρεια», σχολίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του για τις πιθανές ερμηνείες που μπορεί να δημιουργήσει η συγκεκριμένη διατύπωση.

Απευθυνόμενος προς τον αρμόδιο υπουργό, υποστήριξε ότι με μια μόνο διάταξη η κυβέρνηση καταφέρνει αφενός να εισάγει έναν «αστερίσκο» στο ζήτημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων και αφετέρου να ανοίγει, έστω και έμμεσα, το ενδεχόμενο συμμετοχής σε διαπραγματεύσεις χωρών που δεν σχετίζονται άμεσα με τις συγκεκριμένες συμβάσεις.

«Με μία διάταξη που δεν υπάρχει σε καμία άλλη σύμβαση που έχουμε υπογράψει, δημιουργείτε ένα νέο δεδομένο. Επικαλείστε εθνικά συμφέροντα. Απλές απαντήσεις: οι συμβάσεις με αυτή τη διάταξη προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα ή όλες οι προηγούμενες που δεν την είχαν; Και τα δύο δεν γίνεται», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Γερουλάνος χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη πρόβλεψη «από κακοδιατυπωμένη και αχρείαστη έως δυνητικά επικίνδυνη», επισημαίνοντας ότι σε ζητήματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας δεν μπορεί να υπάρχουν ασαφείς διατυπώσεις.

Παράλληλα, παρουσίασε και τη συνολική ενεργειακή προσέγγιση του ΠΑΣΟΚ, επαναλαμβάνοντας το τρίπτυχο που, όπως είπε, αποτελεί σταθερή θέση του κόμματος: «Φτηνή ενέργεια, καθαρή ενέργεια και δική μας ενέργεια».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ενεργειακή πολιτική της χώρας πρέπει να υπηρετεί τρεις βασικούς στόχους: φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τους πολίτες, μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας με κοινωνικό όφελος και ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας της χώρας.

Στο σημείο αυτό άσκησε κριτική στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καταφέρει να δώσει ουσιαστικές λύσεις στο ζήτημα του κόστους ενέργειας, καθυστερεί στη μετάβαση προς ένα πιο καθαρό ενεργειακό μοντέλο και μόλις τα τελευταία χρόνια επιχειρεί να αναδείξει την ενεργειακή αυτονομία ως κεντρικό στόχο.

«Η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για τη φθηνή ενέργεια, σέρνει τα πόδια της στην καθαρή ενέργεια και μόλις μετά από επτά χρόνια ανακάλυψε την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας», υπογράμμισε.

Η συζήτηση στη Βουλή για τις συμβάσεις με τις ενεργειακές εταιρείες ανέδειξε έτσι όχι μόνο τις γεωπολιτικές και οικονομικές διαστάσεις των ερευνών υδρογονανθράκων, αλλά και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις γύρω από το πώς η Ελλάδα πρέπει να διαχειρίζεται τα ενεργειακά της αποθέματα και να θωρακίζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα.