Και υπάρχει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που αποφάσισε να κάνει κάτι πολύ πιο πρωτότυπο:
να επιβραβεύσει εκείνον που τα βρήκε όλα… καλώς καμωμένα.

Ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν άφησε τίποτα στην τύχη του.
Στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ η υπόθεση “έκλεισε” υποδειγματικά:
λίγο «διαχρονικές ευθύνες», λίγο «ανυπόστατοι υπαινιγμοί», λίγο «δεν προκύπτει τίποτα»,
και το πολιτικό τοπίο καθάρισε.

Χωρίς θόρυβο.Χωρίς ευθύνες.Χωρίς εκπλήξεις.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα.

Την ώρα που νέες δικογραφίες φτάνουν στη Βουλή και αιτήματα άρσης ασυλίας σκιάζουν την κυβερνητική πλειοψηφία, ο Πρωθυπουργός αποφασίζει να στείλει ένα καθαρό μήνυμα:
όποιος “κλείνει” υποθέσεις, προχωρά.

Η επιβράβευση Λαζαρίδη δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι η ουσία.Από εγγυητής του «δεν υπάρχει θέμα»,σε πολιτικός προϊστάμενος του ίδιου ακριβώς χώρου.

Αριστεία, με θεσμική υπογραφή.

Άλλωστε, ποιος είναι πιο κατάλληλος να εποπτεύσει έναν οργανισμό,
από εκείνον που έχει ήδη αποφανθεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα;

Η ειρωνεία περισσεύει, αλλά η εικόνα είναι απολύτως καθαρή.

Δεν πρόκειται για άμυνα απέναντι σε μια δύσκολη υπόθεση.
Πρόκειται για επίδειξη ισχύος.

Μια εξουσία που δεν ενοχλείται από τις σκιές,
αλλά από την πιθανότητα να τις ψάξει κάποιος.

Και έτσι, με απόλυτη φυσικότητα, η πολιτική ευθύνη μετατρέπεται σε προσόν,
η συγκάλυψη σε διαχειριστική επιτυχία
και η προαγωγή σε φυσική κατάληξη.

Αν μη τι άλλο, υπάρχει συνέπεια.Όλα κρίθηκαν καλά στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και γι’ αυτό, προφανώς,ήρθε η ώρα να πάνε… ακόμη καλύτερα στο Υπουργείο.