ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ελλάδα «γέφυρα» ή θεατής των εξελίξεων; Η παρέμβαση Γερουλάνου για τον ρόλο της χώρας στη νέα διεθνή κρίση

Σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο ασταθές και οι γεωπολιτικές εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής κλιμακώνονται, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής Παύλος Γερουλάνος παρενέβη με μια εκτενή πολιτική τοποθέτηση για τον ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει η Ελλάδα στη νέα διεθνή συγκυρία.

Σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο ασταθές και οι γεωπολιτικές εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής κλιμακώνονται, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής Παύλος Γερουλάνος παρενέβη με μια εκτενή πολιτική τοποθέτηση για τον ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει η Ελλάδα στη νέα διεθνή συγκυρία.

Ο πρώην υπουργός επισημαίνει ότι η σύγκρουση που έχει ξεσπάσει με εμπλοκή των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ ενδέχεται να εξελιχθεί σε μια πολυμέτωπη και μακρόχρονη κρίση, η οποία δεν θα αφήσει καμία χώρα και καμία διεθνή συμμαχία ανεπηρέαστη. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, ακόμη και όταν σταματήσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι γεωπολιτικές συνέπειες θα συνεχίσουν να επηρεάζουν τις ισορροπίες στην περιοχή.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Παύλος Γερουλάνος υπογραμμίζει ότι η πολιτική ηγεσία μιας χώρας οφείλει να εμπνέει εμπιστοσύνη και να δρα με πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα σε περιόδους αβεβαιότητας και διεθνούς έντασης. Η Ελλάδα, όπως τονίζει, έχει βρεθεί επανειλημμένα τις τελευταίες δεκαετίες μπροστά σε δύσκολα γεωπολιτικά διλήμματα, σε μια περιοχή όπου συγκρούονται στρατηγικά συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η χώρα κατάφερε στο παρελθόν να διατηρήσει το κύρος και την επιρροή της επειδή επέλεξε να διαδραματίζει έναν ενεργό ρόλο στις εξελίξεις, λειτουργώντας ως δύναμη σταθερότητας και ως αξιόπιστος συνομιλητής για όλες τις πλευρές.

Στο πλαίσιο αυτό, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο το δόγμα της λεγόμενης «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», που διαμορφώθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες και συνδέθηκε με την περίοδο των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου. Η φιλοσοφία αυτής της προσέγγισης, όπως υπογραμμίζει, ήταν η Ελλάδα να λειτουργεί ως γέφυρα συνεννόησης και όχι ως σύνορο αντιπαράθεσης σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωπολιτική περιοχή.

Παράλληλα, ασκεί κριτική στη σημερινή εξωτερική πολιτική της χώρας, εκτιμώντας ότι η απουσία πρωτοβουλιών ενδέχεται να οδηγήσει σε απώλεια διπλωματικού κύρους. Όπως σημειώνει, όταν μια χώρα δεν συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση λύσεων, αφήνει χώρο σε άλλους περιφερειακούς παράγοντες να ενισχύσουν τη γεωπολιτική τους επιρροή, αναφέροντας χαρακτηριστικά την αυξανόμενη παρουσία της Τουρκίας σε κρίσιμες διπλωματικές εξελίξεις της περιοχής.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στις σχέσεις Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι η Αθήνα οφείλει να στηρίζει έμπρακτα τη Λευκωσία και να τηρεί απαρέγκλιτα το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας – Κύπρου, το οποίο αποτέλεσε ιστορική πρωτοβουλία ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τη δεκαετία του 1990.

Καταλήγοντας, ο Παύλος Γερουλάνος υποστηρίζει ότι σε μια περιοχή όπου οι γεωπολιτικές συγκρούσεις είναι διαρκείς και οι συμμαχίες συχνά μεταβάλλονται, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να διατηρεί έναν ενεργό και αξιόπιστο ρόλο. Όπως επισημαίνει, το ισχυρότερο κεφάλαιο μιας χώρας στην εξωτερική πολιτική είναι η συνέπεια, η αξιοπιστία και η παρουσία στις εξελίξεις.

Σε διαφορετική περίπτωση, προειδοποιεί, μια χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί από παράγοντα διαμόρφωσης εξελίξεων σε απλό παρατηρητή τους.

Ρεπορτάζ – Ανάλυση
Πασχάλης Θ. Τόσιος
Για τον «Καθημερινό Παρατηρητή