Άνθρωποι που βρέθηκαν παγιδευμένοι ανάμεσα στο κρύο και στον κίνδυνο. Που άναψαν σόμπες ακατάλληλες, μαγκάλια, παλιές θερμάστρες, αυτοσχέδιες λύσεις. Όχι από απερισκεψία, αλλά από απόγνωση. Όταν το ρεύμα κόβεται, το πετρέλαιο είναι απλησίαστο και η θέρμανση μετατρέπεται σε προνόμιο, τότε η επιβίωση γίνεται ρίσκο.

Δεν ήταν ατυχήματα. Ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα

Οι θάνατοι αυτοί δεν είναι «μεμονωμένα περιστατικά». Είναι η φυσική κατάληξη μιας πολιτικής που αφήνει χιλιάδες νοικοκυριά στο σκοτάδι και στο κρύο. Σε μια χώρα όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού δηλώνει ότι αδυνατεί να θερμάνει επαρκώς την κατοικία του, η Πολιτεία επιλέγει να διαχειρίζεται το πρόβλημα επικοινωνιακά: με επιδόματα-ασπιρίνες, με καθυστερήσεις, με προγράμματα που αποκλείουν τους πιο αδύναμους.

Και όταν έρχεται ο θάνατος, η ευθύνη διαχέεται:
«παλιά εγκατάσταση»,
«λάθος χρήση»,
«κακή συντήρηση».

Ποτέ όμως δεν κατονομάζεται η ρίζα του προβλήματος: ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ασφαλή επιλογή.

Η σιωπή ως συγκάλυψη

Δεν υπάρχει επίσημος δείκτης «νεκρών της ενεργειακής φτώχειας». Υπάρχουν όμως νεκροί. Υπάρχουν αναφορές της Πυροσβεστικής, ιατροδικαστικά πορίσματα, μικρές ειδήσεις που χάνονται στον θόρυβο της επικαιρότητας. Κάθε ένας από αυτούς τους θανάτους είναι μια κραυγαλέα αποτυχία του κράτους πρόνοιας.

Την ίδια στιγμή:

• οι πάροχοι ενέργειας καταγράφουν κέρδη,

• οι διακοπές ρεύματος σε ευάλωτα νοικοκυριά συνεχίζονται,

• οι ενεργειακά θωρακισμένες κατοικίες παραμένουν προνόμιο όσων αντέχουν το κόστος.

Η κοινωνία μετρά απώλειες, αλλά το πολιτικό σύστημα μετρά μόνο αριθμούς που δεν ενοχλούν.

Η ευθύνη δεν είναι συλλογική. Είναι συγκεκριμένη

Δεν χρειάζονται άλλες «συστάσεις προσοχής» ούτε εγκύκλιοι για τη σωστή χρήση θερμαντικών σωμάτων. Χρειάζεται πολιτική ευθύνη και λογοδοσία. Χρειάζονται άμεσα:

• πραγματική προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών,

• καθολική απαγόρευση διακοπών ρεύματος σε περιόδους ψύχους,

• ουσιαστικός έλεγχος της αγοράς ενέργειας,

• μαζική, καθολική ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών.

Γιατί όσο αυτά δεν γίνονται, κάθε χειμώνας θα είναι ένας σιωπηλός απολογισμός νεκρών.

Και τότε η αλήθεια θα παραμένει αμείλικτη:
η ενεργειακή φτώχεια σκοτώνει. Και το γνωρίζουν όλοι.