Σε μια νέα περίοδο πολιτικής και θεσμικής έντασης εισέρχεται η υπόθεση των υποκλοπών, καθώς το αίτημα για σύσταση νέας Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή επαναφέρει στο προσκήνιο μία από τις πιο βαριές υποθέσεις που σημάδεψαν την κυβερνητική θητεία της Νέας Δημοκρατίας. Η συζήτηση που ανοίγει δεν αφορά μόνο τη διερεύνηση των παρακολουθήσεων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση θα επιλέξει να διαχειριστεί ένα ζήτημα που εξακολουθεί να προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου.

Το αίτημα που αναμένεται να καταθέσει το ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής φαίνεται να συγκεντρώνει ήδη ευρύτερη κοινοβουλευτική στήριξη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας έχουν τοποθετηθεί θετικά, δημιουργώντας συνθήκες που ενδέχεται να επιτρέψουν τη συγκέντρωση των απαιτούμενων 120 ψήφων που προβλέπει πλέον το Σύνταγμα μετά την τελευταία αναθεώρηση.

Η προοπτική αυτή προκαλεί εμφανή αμηχανία στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι μία νέα εξεταστική διαδικασία θα επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση πρόσωπα, γεγονότα και πτυχές της υπόθεσης που η κυβέρνηση θεωρούσε ότι είχαν κλείσει μετά τις εισαγγελικές διατάξεις του Αρείου Πάγου και την προηγούμενη κοινοβουλευτική διερεύνηση.

Παράλληλα, η κυβέρνηση καλείται να σταθμίσει προσεκτικά τις κινήσεις της. Ένα ενδεχόμενο μπλοκαρίσματος της εξεταστικής μέσω επίκλησης λόγων «εθνικής ασφάλειας» και εφαρμογής της διάταξης που απαιτεί 151 ψήφους για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, θα μπορούσε να πυροδοτήσει ακόμη μεγαλύτερη πολιτική αντιπαράθεση. Κι αυτό διότι μια τέτοια επιλογή θα άνοιγε νέο κύκλο ερωτημάτων σχετικά με τη φύση και τη σοβαρότητα των παρακολουθήσεων, ενώ θα έδινε στην αντιπολίτευση τη δυνατότητα να μιλήσει για θεσμική μεθόδευση και προσπάθεια αποφυγής ουσιαστικής διερεύνησης.

Την ίδια στιγμή, στο κυβερνητικό επιτελείο υπάρχει ο φόβος ότι μια εξεταστική επιτροπή θα δημιουργήσει νέο κύκλο αποκαλύψεων και πολιτικής φθοράς. Η αντιπολίτευση αναμένεται να ζητήσει την κλήση κρίσιμων προσώπων, όπως του ιδρυτή της Intellexa Ταλ Ντίλιαν, του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη, αλλά και κυβερνητικών στελεχών που φέρονται να είχαν βρεθεί υπό παρακολούθηση.

Επισήμως, η κυβέρνηση αποφεύγει προς το παρόν να ανοίξει πλήρως τα χαρτιά της. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης περιορίζεται να δηλώνει ότι η κυβέρνηση θα τοποθετηθεί όταν κατατεθεί το αίτημα στη Βουλή, υπενθυμίζοντας ότι για την υπόθεση έχουν ήδη υπάρξει δικαστικές κρίσεις, εξεταστική επιτροπή και συνεδριάσεις της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.

Ωστόσο, η συνεχής επίκληση των προηγούμενων διαδικασιών και των εισαγγελικών διατάξεων δείχνει ότι το Μαξίμου επιχειρεί ήδη να διαμορφώσει το πολιτικό και επικοινωνιακό πλαίσιο πάνω στο οποίο θα στηρίξει τη στάση του απέναντι σε μια νέα κοινοβουλευτική διερεύνηση.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η υπόθεση των υποκλοπών παραμένει ανοιχτή πολιτική πληγή για την κυβέρνηση. Και όσο η κοινωνία εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις για το ποιος παρακολουθούσε ποιον, με ποια μέσα και για ποιους λόγους, το θέμα δύσκολα θα μπορέσει να επιστρέψει οριστικά στο αρχείο.