Διότι πίσω από τη λέξη «αλήθεια» δεν κρύβεται καμία διάθεση διαλόγου. Κρύβεται μια καλά οργανωμένη βιομηχανία ψεύδους, συκοφαντίας και δολοφονίας χαρακτήρων. Ένα σύστημα που εδώ και χρόνια λειτουργεί με όρους καθαρής προπαγάνδας: στοχοποιεί πολιτικούς αντιπάλους, διαμορφώνει κλίμα απαξίωσης, κατασκευάζει αφηγήματα και επιχειρεί να μετατρέψει τη δημόσια σφαίρα σε πεδίο επικοινωνιακής χειραγώγησης.

Η τακτική αυτή δεν είναι τυχαία. Είναι η γνωστή γκεμπελική συνταγή: επανάλαβε το ψέμα αρκετές φορές μέχρι να μοιάζει με αλήθεια. Διέβρωσε τους θεσμούς, πίεσε ή εξαγόρασε μέσα ενημέρωσης, κατασκεύασε εχθρούς, συκοφάντησε αντιπάλους και τελικά καλλιέργησε μια γενικευμένη απαξίωση για την πολιτική.

Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός στόχος. Να πειστεί η κοινωνία ότι τίποτα δεν αξίζει, ότι κανείς δεν είναι αξιόπιστος, ότι η συμμετοχή δεν έχει νόημα. Να γιγαντωθεί η αποχή, να αδειάσει η δημοκρατία από περιεχόμενο και να παραμένει η εξουσία στα χέρια λίγων, αρκεί το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας να αποσύρεται απογοητευμένο από τη δημόσια ζωή.

Έτσι εξηγείται και το ειρωνικό λογοπαίγνιο του τίτλου.
Η λέξη που επιχειρούν να παρουσιάσουν ως σύμβολο «αλήθειας», τελικά καθρεφτίζει κάτι πολύ πιο ωμό: την αλητεία μιας πολιτικής κουλτούρας που ντύνεται με τον μανδύα της αριστείας.

Και όσο κι αν οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως «άριστοι» και «άνθρωποι ποιότητας», για την κοινωνία η εικόνα είναι πολύ πιο καθαρή: πρόκειται για ένα σύστημα εξουσίας που στηρίζεται στην προπαγάνδα, τη διαπλοκή και την περιφρόνηση προς τον ίδιο τον πολίτη.

Γράφει ο Πασχάλης θ. Τόσιος