Πρωτοσέλιδο

«ΧΑΝΟΝΤΑΙ» ΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

  Τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια έχουν χαρακτηριστεί από τους εξειδικευμένους επιστήμονες ως μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της αρχιτεκτονικής. Παρ ’όλα αυτά τα πέτρινα γεφύρια που υπάρχουν στο νομό μας, χάνονται μέρα με τη μέρα.

  Συγκεκριμένα για την περιοχή, υπάρχουν γεφύρια στην περιοχή Αχλαδοχωρίου. Αυτά ονομαστικά είναι: Το γεφύρι της Σαμοκόβας, Το γεφύρι της Πεχτσέτας, Το γεφύρι της Τουπουβίτσας, Το γεφύρι της Κάτω Μπέλιτσας, Το γεφύρι της Τζιογκόλας (Άνω Μπέλιτσας), Το γεφύρι στη θέση Ποτιστικά, Το γεφύρι των Λιβαδιών, Το γεφύρι της Αγοράς, Το γεφύρι του Κούτσεβιτς, Το γεφύρι του Πίτσουρ, Το γεφύρι του Καπνόφυτου, Υδρογέφυρα (δίτοξο γεφύρι) στο Καπνόφυτο, στο δρόμο Σιδηροκάστρου-Αχλαδοχωρίου.

  Όλα τα παραπάνω αποτελούν τον πρώτο μεγάλο σταθμό στην εξελικτική πορεία της παγκόσμιας γεφυροποιίας. Συνήθως, είναι χτισμένα σε μια ιδιαίτερη, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις δυσπρόσιτη θέση. Βρίσκονται σε κομβικά σημεία και συχνά, πάνω στη χάραξη αρχαίων και μεταγενέστερων δρόμων και άλλων υπεροπτικών διαδρομών. Επιπλέον, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την τοπική και την εθνική ιστορία. Επίσης, είναι ιδιαίτερα σημαντικά επιτεύγματα και συγχρόνως αντιπροσωπευτικά δείγματα της Ελληνικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, αφού τα περισσότερα απ' αυτά είναι έργα ανώνυμων και ασπούδαστων μαστόρων. Αποτελούν πηγή λαογραφικού υλικού, που περιλαμβάνει δημοτικά τραγούδια, θρύλους, παροιμίες, έθιμα, δοξασίες κ.ά.

 Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ

  Αναγνωρίζοντας αυτή την σημαντική παράμετρο ο Φορέας Διαχείρισης Οροσειράς Ροδόπης (Φ.Δ.Ο.Ρ.) ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια μια συστηματική προσπάθεια καταγραφής τους και όπως εξήγησε μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος του Φορέα Σταύρος Κεχαγιόγλου «κάποια ήταν ήδη γνωστά, κάποια άλλα όμως έπρεπε να τα ανακαλύψουμε στηριζόμενοι σε μαρτυρίες κάτοικων των οικισμών καθώς είτε ήταν μικρά είτε δε γνωρίζαμε την ύπαρξη του. Συνολικά, μόνο στην περιφερειακή ενότητα Δράμας έχουν καταγραφεί περί τα 23 μικρά και μεγάλα πέτρινα τοξωτά γεφύρια».

 Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ώστε να σωθούν τα πέτρινα γεφύρια είναι η  πρωτοβουλία των ανθρώπων του Φ.Δ.Ο.Ρ, η οποία βρήκε πρόσφατα έναν ακόμα υποστηρικτή, τον Αντιπεριφερειάρχη Δράμας Γιώργο Παπαδόπουλο, ο οποίος προ ημερών ανακοίνωσε ότι οι δυο τοπικοί φορείς θα συνεργαστούν σε μια προσπάθεια συνολικής προστασίας, ανάδειξης και προβολής τεσσάρων πέτρινων τοξωτών γεφυριών στην ορεινή περιοχή του δήμου Παρανεστίου κοντά στους οικισμούς Διποτάμων και Τραχωνίου.

 

 

 Σταματία Κιτσικούδη

 
Περιοχή συνημμένων
 
 
 

Newsletter

Σαν σήμερα...

1821 | 

Καθ' οδών προς Ύδρα και εξαντλημένος από τις κακουχίες αλλά προπαντός από τις συγκινήσεις της τραγικής του περιπέτειας, ο Εμμανουήλ Παππάς πέθανε από συγκοπή μέσα στο πλοίο τη στιγμή που αυτό περιέπλεε τον Καφηρέα. Κηδεύτηκε στην Ύδρα με τιμές στρατηγού. Ο Εμμανουήλ Παπάς γεννήθηκε το 1773 στη Δοβίστα, χωριό πολύ κοντά στις Σέρρες, που σήμερα έχει το όνομά του. Ο πατέρας του Δημήτριος, πλούσιος προύχοντας της περιοχής, σε νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε ιερέας και τιμήθηκε με το εκκλησιαστικό αξίωμα του οικονόμου. Από κει προέρχεται και η οικογενειακή προσωνυμία του «Παππάς». Μετά τη στοιχειώδη μόρφωσή του στο χωριό, ο Εμμανουήλ Παππάς ήλθε στις Σέρρες, για να συμπληρώσει τις σπουδές του. Όταν αποφοίτησε επέστρεψε στη Δοβίστα όπου και παντρεύτηκε. Το 1805 το εμπορικό του δαιμόνιο τον επανέφερε στις Σέρρες ακριβώς την εποχή που το εμπόριο βρισκόταν στη μεγάλη του ακμή. Σύντομα αναδείχθηκε σε μεγάλο Τραπεζίτη και μεγάλο έμπορο της εποχής, σεβαστό ακόμη και στους Τούρκους Μπέηδες. Μυήθηκε πολύ νωρίς στα της Φιλικής Εταιρείας. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις Σέρρες λόγο σφοδρής φιλονικίας του με τον Μπέη των Σερρών και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί στενότερα με τους Φιλικούς. Όταν κηρύχθηκε η Ελληνική Επανάσταση, ο Εμμανουήλ Παππάς εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και μετέβη στο Άγιο Όρος και αφού εγκατέστησε το στρατηγείο του με 2.500 άνδρες ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της Μακεδονίας. Στο μεταξύ στις Σέρρες εκδηλώθηκε επαναστατικό κίνημα, το οποίο καταπνίγηκε στη γένεση του, η δε πόλη σώθηκε σαν από θαύμα από την ερήμωση και τη σφαγή. Ήταν τότε 8 Μαΐου 1821, ημέρα της γιορτής του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, ο οποίος θεωρήθηκε σωτήρας και προστάτης της πόλης. Η εκδικητική μανία όμως των τούρκων ξέσπασε στην οικογένεια του Εμμανουήλ Παππά. Η σύζυγός του ρίχτηκε στις φυλακές, η περιουσία του δημεύθηκε και το σπίτι του κάηκε. Οι επιτυχίες του Εμμανουήλ Παππά στην Κασσάνδρα και η διάθεσή ολόκληρης της προσωπικής του περιουσίας για τον μεγάλο σκοπό του Αγώνα, δυστυχώς δεν έσωσαν το επαναστατικό κίνημα. Μετά την εκστρατεία του Αβδούλ Αμπούδ, την καταστροφή της Κασσάνδρας και την υποταγή των Αγιορειτών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος καταδιωκόμενος από τον τουρκικό στρατό και με πλοίο αναχώρησε για την Ύδρα.

1904 | 

Δολοφονήθηκε από την συμμορία του Ράδεφ κοντά στη Βροντού ο προύχοντας Αλέξης Μαρίνος.

1905 | 

Τελέσθηκε στην εκκλησία των Ταξιαρχών μνημόσυνο «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των υπό των Βουλγάρων δολοφονηθέντων εθνομαρτύρων Ιωάννου ιερέως εκ Κρουσόβου, Παπαβαγγέλη εξ Ανω Βροντούς και των διδασκάλων Περικλέους Αστεριάδου εκ Καταφυγίου, Ζήγου Δήμου και Ιωάννου Αγγέλου διδασκάλων Κρουσόβου» (Αχλαδοχωρίου). Παρέστησαν οι Πρόξενοι της Γαλλίας, Αγγλίας και Ελλάδος.

1912 | 

Ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Φερδινάνδος επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη. Στην επιστροφή του πέρασε από τις Σέρρες και την Καβάλα.

1935 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η εύθυμη χήρα» με τους Έρνεστ Λιούμπιτς - Ζανέτ Μακ Δόναλτ - Μωρίς Σεβαλιέ.

1946 | 

Κατόπιν ενεργειών του Γενικού Διοικητή Ανατολικής Μακεδονίας κ. Βασ. Βασιλικού το Υπουργείον Εφοδιασμού ενέκρινε τη χορήγηση σε 28 χωριά της παραμεθορίου περιοχής των Σερρών «πλήρους μερίδος σιτηρών επί τετράμηνον χρονικόν διάστημα».

1965 | 

«Άγνωστοι» ανατίναξαν στις Σέρρες τα γραφεία της «Νεολαίας Λαμπράκη».

1986 | 

Ο συγγραφέας Γιώργος Καφταντζής ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Σερρών - Μελενίκου κατά τη διάρκεια ειδικής τελετής που έγινε στον «Παρνασσό».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες