ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Και ζήσαν αυτοί καλά…»: Η μαγική δύναμη των παραμυθιών στη ζωή του παιδιού της Μαρίας Καμπάνταη

Σε μια καθημερινότητα που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, το παραμύθι συχνά μοιάζει πολυτέλεια. Κι όμως, όπως επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος και συγγραφέας Μαρία Καμπάνταη, το παραμύθι δεν είναι μια απλή συνήθεια πριν τον ύπνο, αλλά μια βαθιά στιγμή σύνδεσης ανάμεσα στον γονιό και το παιδί

Σε μια καθημερινότητα που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, το παραμύθι συχνά μοιάζει πολυτέλεια. Κι όμως, όπως επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος και συγγραφέας Μαρία Καμπάνταη, το παραμύθι δεν είναι μια απλή συνήθεια πριν τον ύπνο, αλλά μια βαθιά στιγμή σύνδεσης ανάμεσα στον γονιό και το παιδί

Βασισμένο σε απόσπασμα από βίντεο που προβλήθηκε στην εκπομπή «Μαμάδες» της ΕΡΤ1, το κείμενο υπενθυμίζει πως τα παραμύθια «συνδέουν τα φαινομενικά ασύνδετα» και λειτουργούν ως καταφύγιο φαντασίας και συναισθηματικής ασφάλειας. Η ίδια η συγγραφέας μοιράζεται προσωπικές μνήμες από την παιδική της ηλικία, όταν η μητέρα της, παρά τις δυσκολίες, «μαγείρευε» παραμύθια με το μυαλό της, σπέρνοντας άθελά της τους σπόρους που την οδήγησαν αργότερα να ασχοληθεί με τις ανθρώπινες ιστορίες και την ψυχολογία.

Γιατί τα παραμύθια είναι τόσο σημαντικά;

Τα παραμύθια διδάσκουν στα παιδιά ότι η ζωή είναι ταυτόχρονα δύσκολη και όμορφη – και ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Ενισχύουν την ψυχική ανθεκτικότητα, καθώς τα παιδιά ταυτίζονται με ήρωες που φοβούνται, κάνουν λάθη, πέφτουν και ξανασηκώνονται. Μέσα από δράκους, νεράιδες, βασιλιάδες και ξυλοκόπους, μαθαίνουν να αποδέχονται το διαφορετικό, να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να καλλιεργούν την ενσυναίσθηση.

Παράλληλα, τα παραμύθια δίνουν απαντήσεις στα μεγάλα «γιατί» της παιδικής ηλικίας – ακόμη και σε θέματα όπως ο θάνατος. Μιλούν για το νόημα της ζωής, για την αξία της αγάπης, της ελπίδας και της αποδοχής, θυμίζοντάς μας πως «τα ασχημόπαπα γίνονται κύκνοι».

Η χαρακτηριστική φράση «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» κρύβει ένα διπλό μήνυμα: ότι αξίζουμε να ζήσουμε καλύτερα και ότι, σε αντίθεση με τους ήρωες, εμείς είμαστε αληθινοί.

Περισσότερο από μια ιστορία

Παλαιότερα, το παραμύθι ήταν μια συλλογική εμπειρία που ένωνε όλη την οικογένεια. Σήμερα, συχνά γίνεται πιο ρεαλιστικό, χάνοντας τη δύναμη να ξεκουράζει την ψυχή. Κι όμως, ένα απλό «μαμά, θα μου πεις ένα παραμύθι;» κρύβει μια βαθιά ανάγκη για μοίρασμα, σχέση και συναισθηματική εγγύτητα.

Όταν ο γονιός σταματά για λίγο το τρέξιμο της ημέρας και αφιερώνει χρόνο σε ένα παραμύθι, είναι σαν να λέει στο παιδί: «Σε βλέπω, σε ακούω και ταξιδεύω μαζί σου». Και αυτό το ταξίδι στη φαντασία λειτουργεί θεραπευτικά και για τους δύο.

Το μήνυμα είναι απλό αλλά ουσιαστικό: πείτε παραμύθια στα παιδιά σας. Δεν κάνουν καλό μόνο σε εκείνα – κάνουν καλό και σε εμάς τους ίδιους.