Το «Plan B» των κυρώσεων

Καθώς η φθορά από τις αγροτικές κινητοποιήσεις βαθαίνει, στο κυβερνητικό επιτελείο επανέρχεται στο προσκήνιο ένα εναλλακτικό σχέδιο αντιμετώπισης: διοικητικά πρόστιμα, ποινικές ευθύνες και αυστηρότερες κυρώσεις σε βάρος όσων συμμετέχουν στα μπλόκα. Η λογική του «Plan B» βασίζεται στη διαχείριση της κοινωνικής πίεσης και όχι στην επίλυση των αιτιών της αγανάκτησης, με το Μαξίμου να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κατασταλτικών μέτρων εφόσον οι κινητοποιήσεις παραταθούν.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης μίλησε ανοιχτά για «περισσότερες κυρώσεις και επιπτώσεις», προετοιμάζοντας πολιτικά το έδαφος για μια αυστηρότερη γραμμή, ενώ κυβερνητικές πηγές δεν κρύβουν ότι εξετάζονται σενάρια που φτάνουν μέχρι τη συστηματική εμπλοκή της Δικαιοσύνης.

Κοινωνικός αυτοματισμός και στοχοποίηση

Παράλληλα, η κυβέρνηση επενδύει εκ νέου στον κοινωνικό αυτοματισμό, επιχειρώντας να αντιπαραθέσει τους αγρότες με την υπόλοιπη κοινωνία. Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για «μπλόκα κατά της κοινωνίας», υιοθετώντας ένα αφήγημα που παρουσιάζει τις κινητοποιήσεις ως εμπόδιο στην καθημερινότητα των πολιτών και όχι ως αποτέλεσμα δομικών αδιεξόδων της αγροτικής πολιτικής.

Το αφήγημα αυτό, ωστόσο, δείχνει να συγκρούεται με την κοινωνική πραγματικότητα: η στήριξη προς τους αγρότες παραμένει ισχυρή, καθώς τα αιτήματά τους συνδέονται άμεσα με το κόστος παραγωγής, τη βιωσιμότητα της υπαίθρου και τη συνολική επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.

Χρόνος, διάσπαση και υποτίμηση των κινητοποιήσεων

Τρίτος άξονας της κυβερνητικής τακτικής είναι η προσδοκία κόπωσης. Το Μαξίμου ποντάρει στον χρόνο, ελπίζοντας ότι οι κινητοποιήσεις θα εξαντληθούν. Την ίδια στιγμή, επιχειρείται συστηματικά η διάσπαση του αγροτικού κόσμου, με αναφορές σε «μικρή μειοψηφία» και αριθμητική υποβάθμιση των μπλόκων, σε μια προσπάθεια να απονομιμοποιηθεί πολιτικά το εύρος της διαμαρτυρίας.

Η κλιμάκωση Γεωργιάδη και το επικίνδυνο όριο

Τη σκλήρυνση της κυβερνητικής γραμμής ανέλαβε να εκφράσει με ωμό τρόπο ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος εξαπέλυσε γενικευμένη επίθεση κατά των αγροτών, χαρακτηρίζοντας τις κινητοποιήσεις έργο «ακραίων στοιχείων». Οι δηλώσεις του, που ταυτίζουν συλλήβδην τους αγρότες με πολιτικά άκρα, ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και άνοιξαν έναν επικίνδυνο δρόμο κοινωνικής απαξίωσης ενός ολόκληρου παραγωγικού κλάδου.

Η επιλογή αυτή δεν είναι απλώς ρητορική υπερβολή· αποκαλύπτει την αδυναμία της κυβέρνησης να απαντήσει ουσιαστικά στα αιτήματα και οδηγεί σε περαιτέρω όξυνση του κλίματος.

Αγροτικό μέτωπο και «πάγωμα» ανασχηματισμού

Η ένταση με τους αγρότες έχει πλέον άμεσες πολιτικές συνέπειες. Στο εσωτερικό της Νέα Δημοκρατία, ολοένα και περισσότεροι βουλευτές αναγνωρίζουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανασχηματισμός όσο το αγροτικό μέτωπο παραμένει ανοιχτό. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι δεν βρίσκεται στις προθέσεις του να προχωρήσει σε αλλαγές, ενώ κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται πως καμία αναδιάταξη δεν μπορεί να γίνει εν μέσω μιας τόσο οξείας κοινωνικής σύγκρουσης.

Πρόσθετος ανασταλτικός παράγοντας αποτελεί η αναμονή νέας δικογραφίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που απειλεί να ανοίξει νέο κύκλο πολιτικής πίεσης. Την ίδια ώρα, η απροθυμία «γαλάζιων» στελεχών να αναλάβουν το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ενδεικτική: μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης χωρίς μακροπρόθεσμη στρατηγική, όποιος αναλάβει γνωρίζει ότι θα κληθεί απλώς να διαχειριστεί μια κρίση χωρίς ορίζοντα λύσης.

Ένα μέτωπο που δεν κλείνει εύκολα

Το αγροτικό δεν είναι ένα πρόσκαιρο επεισόδιο, αλλά σύμπτωμα βαθύτερων παθογενειών. Η επιλογή της κυβέρνησης να απαντήσει με απειλές, διχασμό και απαξίωση, αντί με σχέδιο και ουσιαστικό διάλογο, ενδέχεται να μετατρέψει το αγροτικό μέτωπο σε πυροκροτητή ευρύτερων κοινωνικών αντιδράσεων.

Σε αυτό το περιβάλλον, το Μαξίμου δεν διαχειρίζεται απλώς μια κινητοποίηση· διαχειρίζεται μια κρίση πολιτικής αξιοπιστίας, με άγνωστη ,αλλά σίγουρα όχι ανώδυνη κατάληξη.