Γιατί περί αυτού πρόκειται. Όχι για κοινωνική εκδήλωση. Όχι για αυθόρμητη παρουσία. Αλλά για μια στοχευμένη «μάζωξη», με έναν και μόνο σκοπό: την ενίσχυση ενός πολιτικού προφίλ που δείχνει να αναζητά επειγόντως στηρίγματα. Ένα προφίλ ευάλωτο, με εμφανή σημάδια ανασφάλειας, που επιχειρεί να «γεμίσει» την εικόνα του με κόσμο, χειραψίες και πρόθυμες παρουσίες.Και φυσικά, τα βρίσκει.

Δήμαρχοι, τοπικοί παράγοντες και κάθε λογής «παρόντες», σε μια πρόθυμη παρέλαση χαμηλών προσδοκιών και ακόμη χαμηλότερου πολιτικού διαμετρήματος. Ένα τοπικό προσωπικό που δεν μπήκε καν στον κόπο να ζυγίσει τη συγκυρία. Που δεν ένιωσε την ανάγκη να αφουγκραστεί την κοινωνία. Που δεν αναρωτήθηκε ούτε για μια στιγμή πώς διαβάζεται αυτή η εικόνα έξω από τα κομματικά γραφεία.

Απλώς εμφανίστηκε. Πρόθυμα. Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι η παρουσία που «γράφει». Είναι το timing. Και το timing είναι εκκωφαντικά λάθος.

Σε μια περίοδο που η κοινωνία πιέζεται, που η δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα διογκώνεται, που η απόσταση μεταξύ εξουσίας και πολιτών έχει γίνει χαώδης, οι «μαζώξεις» αυτές δεν λειτουργούν συσπειρωτικά. Λειτουργούν αποκαλυπτικά.

Αποκαλύπτουν ποιοι αγωνιούν για την εικόνα τους.
Και ποιοι σπεύδουν να τη στηρίξουν.

Το ερώτημα, τελικά, δεν αφορά τον οικοδεσπότη.
Αφορά τους πρόθυμους.

Γιατί κάποιοι συνεχίζουν να παριστάνουν το πολιτικό προσωπικό, ενώ στην πράξη λειτουργούν ως φόντο. Και μάλιστα, πρόθυμο.