Η πρόσφατη πλημμύρα στο κέντρο της πόλης φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα ερωτήματα για τις υποδομές και την ετοιμότητα του Δήμου Βισαλτίας

Η εικόνα που παρουσίασε πριν από λίγες ημέρες το κέντρο της Νιγρίτας, με δρόμους να μετατρέπονται σε ποτάμια και τα νερά να πλημμυρίζουν κατοικίες, καταστήματα και αυλές, δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην ένταση της βροχόπτωσης. Αντίθετα, αναδεικνύει ένα πρόβλημα που φαίνεται να έχει βαθύτερες αιτίες και να συνδέεται με διαχρονικές αδυναμίες στη διαχείριση των αντιπλημμυρικών υποδομών.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι θυμούνται ότι από την καρδιά της πόλης περνούσε ο Χρυσορρόης, το φυσικό υδάτινο ρεύμα της περιοχής. Η κάλυψη της φυσικής κοίτης και η ανάπτυξη του αστικού ιστού οδήγησαν στη δημιουργία ενός δικτύου αγωγών και φρεατίων που σήμερα καλείται να διαχειριστεί μεγάλους όγκους νερού σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι καινούργιο. Κατά καιρούς έχουν καταγραφεί αντίστοιχα προβλήματα, γεγονός που καταδεικνύει ότι διαχρονικά οι δημοτικές αρχές δεν προχώρησαν στις αναγκαίες παρεμβάσεις που θα θωράκιζαν αποτελεσματικά την πόλη απέναντι σε έντονα καιρικά φαινόμενα.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη ευθύνη βαραίνει πάντοτε εκείνον που διοικεί σήμερα. Και η σημερινή δημοτική αρχή Βισαλτίας δεν μπορεί να επικαλείται διαρκώς τις παραλείψεις του παρελθόντος. Διότι η πρόληψη, η συντήρηση των υποδομών και η ετοιμότητα απέναντι σε έκτακτα φαινόμενα αποτελούν βασικές και καθημερινές υποχρεώσεις κάθε διοίκησης.

Η πρόσφατη πλημμύρα γεννά εύλογα ερωτήματα:

• Πότε έγινε ο τελευταίος συνολικός καθαρισμός των φρεατίων και των αγωγών ομβρίων στο κέντρο της Νιγρίτας;
• Υπάρχει χαρτογράφηση των σημείων όπου παρατηρούνται επαναλαμβανόμενα πλημμυρικά φαινόμενα;
• Έχει ελεγχθεί η επάρκεια του υφιστάμενου δικτύου;
• Υπάρχει επικαιροποιημένη αντιπλημμυρική μελέτη για την πόλη;
• Έχουν δρομολογηθεί συγκεκριμένα έργα για την αντιμετώπιση του προβλήματος;

Μέχρι στιγμής, η εικόνα που σχηματίζεται είναι ότι ούτε τα στοιχειώδη μέτρα πρόληψης έχουν εφαρμοστεί στον βαθμό που απαιτούν οι συνθήκες. Και αυτό είναι που προκαλεί τον μεγαλύτερο προβληματισμό. Γιατί οι πλημμύρες δεν αντιμετωπίζονται την ώρα της καταιγίδας, αλλά μήνες πριν, με καθαρισμούς, συντήρηση, τεχνικό σχεδιασμό και έγκαιρες παρεμβάσεις.

Οι πολίτες δεν απαιτούν το αδύνατο. Ζητούν να γνωρίζουν ότι η δημοτική αρχή έχει σχέδιο και ότι οι υποδομές της πόλης δεν αφήνονται στην τύχη τους.

Γιατί ο Χρυσορρόης μπορεί να έχει εξαφανιστεί από την επιφάνεια, όμως η φύση δεν ξεχνά ποτέ τις παλιές της διαδρομές. Και όταν η πρόληψη υποχωρεί μπροστά στην αδράνεια, το νερό βρίσκει τον τρόπο να τις υπενθυμίσει.

Η Νιγρίτα δεν χρειάζεται δικαιολογίες μετά από κάθε έντονη βροχόπτωση. Χρειάζεται έργα, σχεδιασμό και μια δημοτική διοίκηση που να αποδεικνύει στην πράξη ότι η πολιτική προστασία και η πρόληψη αποτελούν προτεραιότητα και όχι υπόθεση της επόμενης κακοκαιρίας.