Τ' ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ

Νομός-λάφυρο στη διαπλοκή (και στη σιωπή που την προστατεύει)

Στον νομό η εξουσία δεν ασκείται απλώς. Διανέμεται. Σαν λάφυρο. Σαν ζώνη επιρροής που δεν αλλάζει λογική, μόνο διαχειριστές.

Στον νομό η εξουσία δεν ασκείται απλώς. Διανέμεται. Σαν λάφυρο. Σαν ζώνη επιρροής που δεν αλλάζει λογική, μόνο διαχειριστές.

ΟΠΕΚΕΠΕ, αμαρτωλά ΚΥΔ, δηλώσεις χωρίς παραγωγή, επιδοτήσεις χωρίς αντίκρισμα.
Η Λίμνη Κερκίνη «σηκώθηκε» στα χαρτιά.
Ο Λόφος Καστά βαφτίστηκε επιλέξιμη έκταση.
Κι αν αυτά είναι όσα ήδη γνωρίζουμε, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι είναι και τα τελευταία.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι το εύρος των υποθέσεων.
Είναι η απόλυτη απουσία αντίδρασης.

Δεν ανοίγει ρουθούνι.
Ούτε πολιτικά.
Ούτε θεσμικά.
Ούτε δημόσια.

Κι όμως, τα γεγονότα δεν είναι αόριστα. Υπάρχουν και δικαστικές εξελίξεις. Πρόσφατη δίκη, με κατηγορούμενους από τον νομό, όπου οι κατηγορίες έγιναν αποδεκτές. Όχι υπονοούμενα. Όχι φήμες. Δικαστική διαδικασία με συγκεκριμένη κατάληξη.

Κι όμως, ούτε αυτό στάθηκε ικανό να ταράξει το σύστημα.
Καμία πολιτική ευθύνη.
Καμία δημόσια απαίτηση για εξηγήσεις.
Καμία στοιχειώδης αυτοκριτική.

Γιατί εδώ δεν έχουμε απλώς παραβατικότητα. Έχουμε βαθιά διαπλοκή, με οριζόντια κάλυψη. Ένα πλέγμα που συνδέει μηχανισμούς, πρόσωπα, υπηρεσίες και συμφέροντα. Όλοι γνωρίζουν. Κανείς δεν ρισκάρει να μιλήσει.

Και το πιο απογοητευτικό στοιχείο δεν βρίσκεται μόνο στον χώρο της εξουσίας. Βρίσκεται και απέναντί της.

Πολιτικάντηδες και αγροτοπατέρες του ΠΑΣΟΚ, κατά τα άλλα λαλίστατοι όταν πρόκειται να υπερασπιστούν τους αυλικούς τους ή να μετρήσουν εσωκομματικούς συσχετισμούς, σιωπούν επιδεικτικά όταν η βρωμιά ακουμπά το σύστημα επιδοτήσεων. Δεν ρωτούν. Δεν καταγγέλλουν. Δεν τολμούν καν να ψελλίσουν.

Όχι από άγνοια.
Αλλά από επίγνωση.

Γιατί η διαπλοκή δεν είναι μονοχρωματική. Είναι διακομματικά ανεκτή. Όταν θίγονται τα ΚΥΔ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, τα δίκτυα και οι μεσάζοντες, ξαφνικά όλοι γίνονται θεσμικοί, μετρημένοι, σιωπηλοί.

Η Λίμνη Κερκίνη πέρασε στα χαρτιά χωρίς φωνές.
Ο Λόφος Καστά χωρίς αγανάκτηση.
Οι δικαστικές αποφάσεις χωρίς πολιτικό αντίκτυπο.

Γιατί ο νομός δεν αντιμετωπίζεται ως κοινωνία με ανάγκες και μέλλον.
Αντιμετωπίζεται ως απόθεμα.
Απόθεμα επιδοτήσεων.
Απόθεμα εξυπηρετήσεων.
Απόθεμα ψήφων.

Κι όσο αυτό το καθεστώς παραμένει ανέγγιχτο, ένα πράγμα είναι βέβαιο:
οι αποκαλύψεις δεν τελειώνουν εδώ.
Απλώς δεν έχουν ακόμη φτάσει σε όλους.

Πασχάλης Θ. Τόσιος