Με όχημα το αστείρευτο χιούμορ του Αριστοφάνη και τη διαχρονική οξύτητα της σάτιράς του, οι «Νεφέλες» του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών συνεχίζουν το καλοκαιρινό τους ταξίδι στις πόλεις και στα χωριά της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. Σε κάθε σταθμό, η παράσταση μεταφέρει το γέλιο, τη θεατρική συγκίνηση και έναν προβληματισμό που, παρά την απόσταση των αιώνων, παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονος.

Τον Ιούλιο, η παραγωγή παρουσιάστηκε στο ανοιχτό θεατράκι του Γυμνασίου Νέας Ζίχνης και στο θεατράκι της Λιβαδιάς του Δήμου Σιντικής, όπου γνώρισε τη θερμή ανταπόκριση του κοινού. Η παρουσία και η συμμετοχή των θεατών επιβεβαίωσαν ότι το θέατρο εξακολουθεί να αποτελεί ζωντανή ανάγκη των τοπικών κοινωνιών και πως οι ποιοτικές πολιτιστικές δράσεις μπορούν να δημιουργούν σημαντικές βραδιές ακόμη και μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Η περιοδεία δεν περιορίζεται στην παρουσίαση μιας θεατρικής παράστασης. Αποτελεί μια ουσιαστική προσπάθεια πολιτιστικής αποκέντρωσης, μέσα από την οποία η σκηνή μεταφέρεται κοντά στους κατοίκους των μικρότερων κοινοτήτων και ο πολιτισμός αποκτά πραγματικά ανοιχτό και συμμετοχικό χαρακτήρα.

Η συνεργασία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. με την Τοπική Αυτοδιοίκηση αποδεικνύεται πολύτιμος σύμμαχος στην προσπάθεια να φτάσει η θεατρική δημιουργία σε κάθε γωνιά του νομού. Όταν οι τοπικοί φορείς στηρίζουν έμπρακτα τον πολιτισμό, οι πλατείες, τα σχολεία και τα ανοιχτά θέατρα των χωριών μπορούν να μετατραπούν σε ζωντανούς τόπους συνάντησης, έκφρασης και επικοινωνίας.

Η διαδρομή των «Νεφελών» συνεχίζεται δυναμικά και τον Αύγουστο. Πρώτος σταθμός θα είναι το Βαμβακόφυτο στις 3 Αυγούστου, ενώ θα ακολουθήσουν η Αγία Ελένη στις 4 Αυγούστου και η Αλιστράτη στις 5 Αυγούστου. Στη συνέχεια, η παράσταση θα ταξιδέψει και σε άλλες κοινότητες της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, μεταφέροντας σε ολοένα περισσότερους θεατές τη χαρά του θεάτρου και το ανατρεπτικό πνεύμα του Αριστοφάνη.

Μια αρχαία κωμωδία με βαθιά σύγχρονα ερωτήματα

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Στρεψιάδης, ένας ηλικιωμένος Αθηναίος χωρικός, παντρεμένος με αριστοκράτισσα, ο οποίος εγκαθίσταται στην Αθήνα και αποκτά έναν γιο, τον Φειδιππίδη. Μεγαλωμένος μέσα σε αριστοκρατικές συνήθειες και ακριβές απολαύσεις, ο νεαρός οδηγεί τον πατέρα του στην οικονομική καταστροφή.

Αντιμέτωπος με τα χρέη και την ασφυκτική πίεση των δανειστών, ο Στρεψιάδης αναζητά έναν τρόπο διαφυγής. Αποφασίζει, λοιπόν, να στείλει τον γιο του στο Φροντιστήριο του Σωκράτη, ώστε να διδαχθεί τον δίκαιο και τον άδικο λόγο και να αποκτήσει την ικανότητα να κερδίζει τις δίκες, ανεξάρτητα από το ποιος έχει πραγματικά δίκιο.

Το σχέδιο, ωστόσο, θα στραφεί εναντίον του. Ο Στρεψιάδης θα ανακαλύψει με τον πιο επώδυνο τρόπο ότι η γνώση, όταν αποσυνδέεται από την ευθύνη και την ηθική, μπορεί να μετατραπεί σε επικίνδυνο όπλο. Τα «μαθήματα» που πήρε ο γιος του θα κληθεί τελικά να τα πληρώσει ο ίδιος — και πολύ ακριβά.

Πίσω από το γέλιο και τις κωμικές ανατροπές, ο Αριστοφάνης θέτει ερωτήματα για την παιδεία, τη δύναμη του λόγου, τη σύγκρουση των γενεών, την ηθική της εξουσίας και την ικανότητα του ανθρώπου να παρουσιάζει το άδικο ως δίκαιο. Ερωτήματα αρχαία, αλλά οδυνηρά αναγνωρίσιμα και στη σημερινή εποχή.

Οι συντελεστές της παράστασης

Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Εύη Σαρμή, ενώ η μετάφραση, η προσαρμογή του κειμένου και η πρωτότυπη μουσική είναι του Στάθη Παχίδη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Μαρία Καβαλιώτη και τις χορογραφίες και την κινησιολογία ο Αστέρης Πολυχρονίδης.

Το δημιουργικό και το video art υπογράφει ο Βασίλης Κουκμήσης, τη μουσική παραγωγή ο Χρήστος Γκουγκούμας και τους φωτισμούς η Μαρία Καβαλιώτη και η Εύη Σαρμή. Στον χειρισμό των φωτισμών βρίσκεται ο Νίκος Παπαδόπουλος και στην ηχοληψία ο Νίκος Βογιάρης.

Τεχνικοί σκηνής είναι οι Κώστας Μαρτίν, Γιώργος Πεταλωτής και Σοφούλης Μαλτάς, ενώ τις φωτογραφίες της παραγωγής υπογράφει ο Μπάμπης Ελιόγλου.

Στη σκηνή εμφανίζονται οι Γιώργος Καρύδας, Αστέρης Πολυχρονίδης, Αστερόπη Χαριτίδου, Δήμητρα Αντωνακούδη, Άγγελος Μανωλίδης και Διογένης Δασκάλου.

Οι «Νεφέλες» συνεχίζουν, έτσι, να ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο, αποδεικνύοντας ότι η μεγάλη θεατρική δημιουργία δεν γνωρίζει γεωγραφικά όρια. Και πως ο Αριστοφάνης, αιώνες μετά, εξακολουθεί να μας κάνει να γελάμε με όσα συχνά δυσκολευόμαστε να παραδεχθούμε για τον ίδιο μας τον κόσμο.