Οι σπάνιες Φορητές εικόνες του Διονυσίου εκ Φουρνά των Αγράφων στις Σέρρες: Συμβολή στη μελέτη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής -Επιμέλεια: Αδαμαντία Φραγγεδάκη
Η συμβολή του Ευθυμίου Τσιγαρίδα στην απόδοση σημαντικών φορητών εικόνων των Σερρών στον σπουδαίο αγιογράφο Διονύσιο εκ Φουρνά.
Η συμβολή του Ευθυμίου Τσιγαρίδα στην απόδοση σημαντικών φορητών εικόνων των Σερρών στον σπουδαίο αγιογράφο Διονύσιο εκ Φουρνά.
Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει και σχολιάζει τα συμπεράσματα της ανακοίνωσης του αρχαιολόγου και ακαδημαϊκού Ευθυμίου Τσιγαρίδα, η οποία παρουσιάστηκε στο Β΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο «Τα Σέρρας και η περιοχή τους από την Οθωμανική κατάκτηση μέχρι τη σύγχρονη εποχή» (Σέρρες, 2006). Αντικείμενο της ανακοίνωσης αποτελεί η απόδοση μιας σημαντικής ομάδας φορητών εικόνων του ναού της Αγίας Μαρίνας και Αγίου Αντωνίου Σερρών στον ιερομόναχο και αγιογράφο Διονύσιο εκ Φουρνά των Αγράφων, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεταβυζαντινής ζωγραφικής του 18ου αιώνα. Η μελέτη εξετάζει τη σημασία του έργου αυτού για την ιστορία της βυζαντινής τέχνης και την κατανόηση του καλλιτεχνικού ρεύματος της επιστροφής στα πρότυπα της παλαιολόγειας ζωγραφικής.
Ο Διονύσιος εκ Φουρνά και η καλλιτεχνική του φυσιογνωμία
Ο ιερομόναχος Διονύσιος εκ Φουρνά των Αγράφων, γεννημένος περί το 1670, κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία της μεταβυζαντινής αγιογραφίας. Δεν υπήρξε μόνο διακεκριμένος αγιογράφος, αλλά και θεωρητικός της εκκλησιαστικής ζωγραφικής, καθώς συνέγραψε μεταξύ των ετών 1728–1733 την περίφημη «Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης», έργο που αποτέλεσε επί αιώνες το βασικό εγχειρίδιο της ορθόδοξης αγιογραφίας.
Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική στη διαμόρφωση ενός καλλιτεχνικού ρεύματος που υποστήριζε την επιστροφή στα αισθητικά και θεολογικά πρότυπα της παλαιολόγειας τέχνης, θεωρώντας ως ύψιστο πρότυπο τον μεγάλο ζωγράφο Μανουήλ Πανσέληνο, δημιουργό των περίφημων τοιχογραφιών του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους.
Οι εικόνες της Αγίας Μαρίνας Σερρών
Ο Ευθύμιος Τσιγαρίδας εντόπισε στο τέμπλο του ναού της Αγίας Μαρίνας και Αγίου Αντωνίου Σερρών ένα σύνολο ανυπόγραφων φορητών εικόνων, τις οποίες απέδωσε στον Διονύσιο εκ Φουρνά βάσει τεχνοτροπικών και μορφολογικών κριτηρίων.
Το σύνολο περιλαμβάνει:
- τέσσερις δεσποτικές εικόνες των Αγίων Νικολάου, Αθανασίου, Αντωνίου και της Αγίας Μαρίνας,
- δώδεκα εικόνες επιστυλίου της Μεγάλης Δεήσεως με τους δώδεκα Αποστόλους,
- μία ακόμη εικόνα του Αγίου Βασιλείου, η οποία σήμερα φυλάσσεται στο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης.
Παρότι οι εικόνες δεν φέρουν υπογραφή, η τεχνοτροπική τους ανάλυση, η σχεδιαστική ποιότητα, η απόδοση των μορφών, η χρωματική κλίμακα και η σύνθεσή τους παρουσιάζουν ισχυρές ομοιότητες με άλλα τεκμηριωμένα έργα του Διονυσίου, γεγονός που ενισχύει την απόδοσή τους στον ίδιο καλλιτέχνη.
Η παλαιολόγεια αναβίωση στον 18ο αιώνα
Οι εικόνες αυτές αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα του καλλιτεχνικού κινήματος της λεγόμενης «επιστροφής» στην τέχνη των Παλαιολόγων. Η τάση αυτή δεν συνιστούσε απλή αντιγραφή παλαιότερων έργων, αλλά συνειδητή προσπάθεια επαναφοράς της υψηλής αισθητικής και της θεολογικής πληρότητας της ύστερης βυζαντινής ζωγραφικής.
Κεντρικό σημείο αναφοράς υπήρξε ο Μανουήλ Πανσέληνος, του οποίου οι τοιχογραφίες στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους (περ. 1290) θεωρήθηκαν από τον Διονύσιο το πρότυπο της ορθόδοξης εικονογραφικής παράδοσης. Η επιλογή αυτή αντανακλά όχι μόνο αισθητικές προτιμήσεις, αλλά και μία βαθύτερη ιδεολογική και θεολογική αντίληψη για τη συνέχεια της ορθόδοξης καλλιτεχνικής παράδοσης.
Η σημασία της έρευνας
Η ανακοίνωση του Ευθυμίου Τσιγαρίδα αποτελεί σημαντική συμβολή στη μελέτη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής, καθώς τεκμηριώνει την παρουσία έργων του Διονυσίου εκ Φουρνά στις Σέρρες και αναδεικνύει τον ρόλο της πόλης ως σημαντικού κέντρου εκκλησιαστικής τέχνης κατά τον 18ο αιώνα.
Παράλληλα, η έρευνα εμπλουτίζει τον κατάλογο των γνωστών έργων του μεγάλου αγιογράφου και προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη διάδοση των καλλιτεχνικών αντιλήψεών του στη Μακεδονία.
Συμπεράσματα
Η απόδοση των φορητών εικόνων της Αγίας Μαρίνας Σερρών στον Διονύσιο εκ Φουρνά αναδεικνύει τη σημασία της τεχνοτροπικής έρευνας στην ιστορία της τέχνης και επιβεβαιώνει τη διαχρονική επίδραση του καλλιτέχνη στη μεταβυζαντινή ζωγραφική.
Οι εικόνες αυτές αποτελούν όχι μόνο σημαντικά λειτουργικά αντικείμενα λατρείας αλλά και πολύτιμα τεκμήρια της καλλιτεχνικής παραγωγής του πρώτου τετάρτου του 18ου αιώνα, εκφράζοντας με συνέπεια την αναβίωση της παλαιολόγειας παράδοσης και τη συνέχεια της βυζαντινής εικαστικής κληρονομιάς.
Βιβλιογραφική αναφορά
Τσιγαρίδας, Ευθύμιος. «Φορητές εικόνες του Διονυσίου εκ Φουρνά των Αγράφων στις Σέρρες», ανακοίνωση στο Β΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο «Τα Σέρρας και η περιοχή τους από την Οθωμανική κατάκτηση μέχρι τη σύγχρονη εποχή», Σέρρες, 2006.
