Μέχρι χθες μας έλεγαν ότι η Ελλάδα θα γίνει ο μεγάλος ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης. Ότι θα πλημμυρίσουμε την Κεντρική Ευρώπη με αμερικανικό LNG, ότι το ρωσικό φυσικό αέριο τελείωσε και ότι η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας είναι ήδη γεγονός. Δηλώσεις, συνέδρια, φωτογραφίες και θριαμβολογίες.

Και ξαφνικά εμφανίζονται κάτι… ενοχλητικές «λεπτομέρειες».

Οι ευρωπαϊκές οικονομίες που στηρίζονται στο φυσικό αέριο ψάχνουν απλώς να βρουν καύσιμο για να κρατήσουν όρθια τη βιομηχανία τους. Οι Αμερικανοί βλέπουν ότι ο TurkStream τους βολεύει περισσότερο από τις θεωρίες των Βρυξελλών. Και την ίδια στιγμή ο Ντόναλντ Τραμπ ανοίγει διαύλους με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τρυπώντας το περιβόητο εμπάργκο σαν ελβετικό τυρί.

Και κάπου εκεί καταρρέει το αφήγημα που πουλήθηκε στην ελληνική κοινή γνώμη με τυμπανοκρουσίες.

Τα μεγάλα λόγια περί «ενεργειακής υπερδύναμης» εξατμίζονται μαζί με τις παρουσιάσεις PowerPoint και τις κυβερνητικές φιέστες. Τα πανηγύρια του Μαξίμου, οι δηλώσεις και οι πανηγυρισμοί ορισμένων επιχειρηματικών κύκλων μοιάζουν σήμερα περισσότερο με επικοινωνιακό πυροτέχνημα παρά με σοβαρή στρατηγική.

Αλλά δεν πειράζει.
Στην Ελλάδα της επικοινωνίας, η πραγματικότητα θεωρείται απλώς μια ενοχλητική λεπτομέρεια.

Κρίμα μόνο για όσους πίστεψαν το παραμύθι.

Πασχάλης Θ. Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής