Πίσω ακριβώς από το σημείο όπου δημιουργείται η παιδική χαρά, υπάρχει ένα στενό πέρασμα, το οποίο –όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής– αποτελεί τη μοναδική ασφαλή διαδρομή για τα παιδιά που κατευθύνονται καθημερινά προς το σχολείο. Η απουσία πεζοδρομίων στους γύρω δρόμους και ιδιαίτερα στην οδό Αγίου Παντελεήμονα όπου η κυκλοφορία οχημάτων είναι αυξημένη και συχνά επικίνδυνη, καθιστά το συγκεκριμένο πέρασμα όχι επιλογή, αλλά ανάγκη.

Ωστόσο, η εικόνα που παρουσιάζει το σημείο είναι αποκαρδιωτική. Το στενό είναι γεμάτο με χόρτα και χώματα, καθιστώντας τη διέλευση δύσκολη, ενώ σε περιπτώσεις βροχής μετατρέπεται σε λασπώδη παγίδα. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση λίγα μέτρα πιο δίπλα, όπου βρίσκονται παλιά και φθαρμένα σκαλοπάτια, σε εμφανή εγκατάλειψη, που εγκυμονούν κινδύνους για ατυχήματα, ιδιαίτερα για μικρά παιδιά.

Οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι το σημείο αυτό δεν είναι απλώς ένα παρατημένο κομμάτι γειτονιάς, αλλά μια καθημερινή διαδρομή ζωής για δεκάδες μαθητές. «Τα παιδιά περνούν από εδώ γιατί δεν υπάρχει άλλη ασφαλής επιλογή. Όταν βρέχει, αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο με τα αυτοκίνητα», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εύλογο: μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένο ένα έργο παιδικής χαράς, όταν ο περιβάλλων χώρος παραμένει επικίνδυνος και απροσπέλαστος;

Η ανάγκη για άμεση παρέμβαση είναι προφανής. Καθαρισμός της βλάστησης, διαμόρφωση του εδάφους για ασφαλή διέλευση, αποκατάσταση των σκαλοπατιών και πρόβλεψη φωτισμού αποτελούν βασικές ενέργειες που θα μπορούσαν να μετατρέψουν ένα εγκαταλελειμμένο πέρασμα σε έναν λειτουργικό και ασφαλή διάδρομο για τα παιδιά της περιοχής.

Σε μια εποχή που η ασφάλεια των μαθητών θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτη, τέτοιες εικόνες δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Η παιδική χαρά δεν είναι μόνο τα παιχνίδια· είναι και ο δρόμος που οδηγεί σε αυτήν.

Ρεπορτάζ