Η συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής Σερρών δεν ανέδειξε απλώς μια πολιτική διαφωνία. Ανέδειξε ένα βαθύτερο πρόβλημα λειτουργίας και συνοχής στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής της Βαρβάρας Μητλιάγκα, αφήνοντας πίσω της ένα βαρύ πολιτικό αποτύπωμα και έντονες σκιές.

Η διαδικασία ξεκίνησε με ξεκάθαρη γραμμή. Μια αναλυτική εισήγηση 14 σελίδων της νομικής υπηρεσίας του Δήμου υποστήριζε την άσκηση αναίρεσης, ενώ ο πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής υιοθέτησε εξαρχής το ίδιο πνεύμα, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να προειδοποιήσει ότι η μη προσφυγή θα μπορούσε να δημιουργήσει ακόμη και ζήτημα «παράβασης καθήκοντος».

Και όμως, μέσα σε λίγα λεπτά όλα ανατράπηκαν.

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα και μια κλειστή σύσκεψη στο γραφείο της δημάρχου, η αρχική θέση εξαφανίστηκε. Η γραμμή αντιστράφηκε πλήρως και η συνεδρίαση κατέληξε στην ακριβώς αντίθετη απόφαση.

Το ερώτημα είναι εύλογο και βαρύ:πώς μια τόσο σαφής εισήγηση, μια τόσο αυστηρή προειδοποίηση και μια φαινομενικά προδιαγεγραμμένη απόφαση μετατράπηκαν μέσα σε δέκα λεπτά στο ακριβώς αντίθετο;

Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στο παρασκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώθηκε ήταν αυτή μιας διοίκησης που λειτουργεί με εσωτερικές αντιφάσεις, με διαφορετικά κέντρα επιρροής και με αποφάσεις που τελικά λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες. Οι παλινωδίες και η αμηχανία ορισμένων μελών της δημοτικής αρχής ενίσχυσαν την αίσθηση ότι στο εσωτερικό της παράταξης εξελίσσονται έντονες ζυμώσεις, ισορροπίες και συγκρούσεις συμφερόντων , εντός αλλά και εκτός δημαρχείου.

Ιδιαίτερα αμφίσημη υπήρξε η στάση του προέδρου της Δημοτικής Επιτροπής. Από τη μία πλευρά υιοθέτησε πλήρως το κλίμα κινδύνου που περιέγραφε η νομική υπηρεσία. Από την άλλη, λίγα λεπτά αργότερα, χωρίς ουσιαστική εξήγηση, ανακοίνωσε την πλήρη ανατροπή της αρχικής θέσης.

Η μεταστροφή αυτή δεν μπορεί παρά να γεννά σοβαρά ερωτήματα.

Τι ειπώθηκε τελικά στο γραφείο της δημάρχου;
Ποιοι παράγοντες επηρέασαν την τελική απόφαση;
Και ποιοι διαμορφώνουν πραγματικά τη «γραμμή» μέσα στη δημοτική αρχή;

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που έστειλε η διαδικασία είναι απογοητευτικό.

Όταν μια συνεδρίαση ξεκινά με απειλές περί «παράβασης καθήκοντος» και ολοκληρώνεται με πλήρη αναδίπλωση μέσα σε λίγα λεπτά, το πρόβλημα δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι βαθιά θεσμικό.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο της ημέρας.

Y.Γ  Όσο για τη στάση της αντιπολίτευσης,  φάνηκε να κινείται μέσα στο ίδιο θολό πεδίο διαβουλεύσεων και ισορροπιών που εξελισσόταν εντός και εκτός της αίθουσας. Η μόνη σαφής εξαίρεση ήταν ο Παντελής Χράπας, ο οποίος κράτησε σταθερή και διακριτή στάση, επιλέγοντας να μην ενταχθεί στο κλίμα των παρασκηνιακών ζυμώσεων και διασώζοντας έτσι ένα στοιχειώδες ίχνος πολιτικής συνέπειας σε μια διαδικασία που άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.