Παρέμβαση Αλέξη Τσίπρα: «Ώρα Ευθύνης» για μια Νέα Κυβερνώσα Αριστερά
Σε μια κίνηση που αναμένεται να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό, ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παρεμβαίνει με ένα άρθρο-μανιφέστο στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ώρα Ευθύνης», ο κ. Τσίπρας εξαπολύει μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ παράλληλα θέτει το επιτακτικό ερώτημα της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου.
Σε μια κίνηση που αναμένεται να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό, ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παρεμβαίνει με ένα άρθρο-μανιφέστο στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ώρα Ευθύνης», ο κ. Τσίπρας εξαπολύει μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ παράλληλα θέτει το επιτακτικό ερώτημα της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου.
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για μια κυβέρνηση «συνώνυμη της διαφθοράς» και υπογραμμίζει το παράδοξο της πολιτικής κυριαρχίας της ΝΔ, την οποία αποδίδει στην έλλειψη ενός ισχυρού εναλλακτικού αντιπάλου. Το άρθρο καταλήγει σε ένα κάλεσμα για «δημοκρατικό ξεβόλεμα», ζητώντας μια νέα, προγραμματικά συμπαγή και ριζικά ανανεωμένη κυβερνώσα Αριστερά.
Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα
«Όσοι έκαναν τον κόπο να παρακολουθήσουν την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, όχι μόνο δεν έλαβαν κάποιες απαντήσεις για τα εγκλήματα που βαρύνουν την κυβέρνηση, όπως η κακοποίηση του κράτους δικαίου και η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά πιθανότατα θα έμειναν με ένα επιπλέον κρίσιμο και σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα.
Ως πότε;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε μια κυβέρνηση συνώνυμη της φθοράς και της διαφθοράς να ασχημονεί σε βάρος του λαού και της δημοκρατίας, να κακοποιεί το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη, να λεηλατεί τα δημόσια και τα ευρωπαϊκά ταμεία και να υποθάλπει το ψέμα και την απάτη ως κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής της;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε έναν πρωθυπουργό που αντιμετωπίζει το κράτος σαν λάφυρο, να φυλακίζει το Σύνταγμα στα όρια της δικής του ηθικής και να αντιμετωπίζει τους Έλληνες σαν πολιτικά αναλφάβητους, ή ακόμα χειρότερα σαν πρόθυμους συνεργούς και συνένοχους στη γενικευμένη παρανομία και συγκάλυψη;
Ως πότε το έγκλημα θα χαρακτηρίζεται «λάθος», η ενοχή θα κρύβεται πίσω από διαχρονικές παθογένειες, η νομή του δημόσιου χρήματος πίσω από διακομματικές ευθύνες, η παραβίαση του Συντάγματος πίσω από νομικίστικες ακροβασίες και ο πρωθυπουργός πίσω από συνεργάτες του αποδιοπομπαίους τράγους;
Ως πότε θα ανεχόμαστε πολιτικές που τοποθετούν την Ελλάδα στη ζώνη υψηλού κινδύνου, την καθιστούν μέρος του πολέμου και αντιμετωπίζουν την κρίσιμη διεθνή κατάσταση ως ευκαιρία για μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος από την κοινωνική πλειοψηφία προς την ολιγαρχία των καρτέλ;
Αυτή η πλειοψηφία της κοινωνίας δυσκολεύεται σήμερα να βγάλει τον μήνα ακόμη και να έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Το ζούμε και το ακούμε σε κάθε συζήτηση με τους ανθρώπους γύρω μας και το βλέπουμε αποτυπωμένο σε όλες τις μετρήσεις κοινής γνώμης. Όπου η πλειοψηφία απαντά ότι το 2019, παρότι βγαίναμε από τα μνημόνια, ήταν οικονομικά καλύτερα, τα 3/4 ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και ένα ποσοστό άνω του 70% ζητά πολιτική αλλαγή.
Μπορεί όμως αυτή η αλλαγή να έρθει αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν;
Αρκεί η δυσαρέσκεια των πολιτών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να τη φέρει; Όλα δείχνουν ότι δεν αρκεί. Γιατί δεν υπάρχει ισχυρή και αληθινά εναλλακτική κυβερνώσα δύναμη και πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση. Όχι συμπληρωματική, αλλά αποφασιστικά αντιπαραθετική.
Αυτός είναι ο βασικός λόγος που, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζεται στη διαφθορά και τις ανισότητες που παράγει, εντούτοις δείχνει να επιπλέει. Και αναλόγως αν κάποιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, μπορεί να υποθέσει ότι κυριαρχεί κιόλας.
Γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος.
Όχι μόνο στις βελόνες των δημοσκοπικών μετρήσεων αλλά κυρίως στο πολιτικό αφήγημα, στο όραμα για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό σώζει σήμερα την πιο κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.
Ο χρόνος όμως μετράει αντίστροφα για την ασφάλεια της πατρίδας και την καθημερινότητα του πολίτη. Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, αν όλοι οι παράγοντες φθοράς, κινδύνου και κρίσης παραμείνουν ως έχουν, τότε τα ακόμα χειρότερα είναι μπροστά για τη χώρα και την κοινωνία. Κι αυτή η διαπίστωση μας αφορά όλους. Και κυρίως τους προοδευτικούς πολίτες, τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης.
Ουδείς δικαιούται να μένει στη βολή του.
Ένα μεγάλο δημοκρατικό «ξεβόλεμα», μια εκ θεμελίων ανασύνθεση του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, βασισμένη στη δικαιοσύνη, την εντιμότητα και έναν νέο πατριωτισμό, είναι ζωτική ανάγκη. Μια νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγής και ριζικά ανανεωμένη, είναι ζωτική ανάγκη. Κοινωνική αλλά και εθνική.
Και ζυγώνει η ώρα που όλοι θα κληθούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.»
Τι σηματοδοτεί η κίνηση Τσίπρα
Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια συγκυρία όπου ο ευρύτερος χώρος της Κεντροαριστεράς βρίσκεται σε αναβρασμό. Με τη φράση «ουδείς δικαιούται να μένει στη βολή του», ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να απευθύνεται όχι μόνο στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε ολόκληρο το προοδευτικό φάσμα, στέλνοντας σήμα ότι οι υφιστάμενοι σχηματισμοί δεν επαρκούν για να ανατρέψουν το τρέχον πολιτικό σκηνικό.
Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρώην Πρωθυπουργός:
-
Αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα της παρούσας αντιπολίτευσης.
-
Θέτει το πλαίσιο για μια μελλοντική σύγκλιση δυνάμεων.
-
Επιλέγει να ηγηθεί της ιδεολογικής αντεπίθεσης, δίνοντας έμφαση στον «νέο πατριωτισμό» και την «κοινωνική ανάγκη».

