Κι όμως.
Πέντε ημέρες μετά, το Εργατικό Κέντρο Σερρών τηρεί απόλυτη σιωπή.

Καμία ανακοίνωση.
Καμία δημόσια τοποθέτηση.
Καμία ενημέρωση για το αν υπήρξε παρέμβαση ή διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το περιστατικό.

Για το εργατικό ατύχημα τριών εργαζομένων στον νομό Σερρών, ούτε λέξη.

Την ίδια στιγμή, όμως, το Εργατικό Κέντρο Σερρών εμφανίζεται δραστήριο σε άλλου είδους παρεμβάσεις. Ανακοινώσεις εκδόθηκαν για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όπως και για διεθνείς εξελίξεις και πολεμικά μέτωπα στο Ιράν.

Για τους εργαζόμενους του τόπου;
Σιωπή.

Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις

Η στάση αυτή δεν είναι απλώς προβληματική. Είναι προκλητική απέναντι στους εργαζόμενους του νομού.

• Γιατί το Εργατικό Κέντρο Σερρών δεν έχει εκδώσει ούτε μια ανακοίνωση για το περιστατικό;

• Έχει ζητήσει διερεύνηση των αιτιών της έκρηξης;

• Έχει επικοινωνήσει με τους τραυματισμένους εργαζόμενους ή με το σωματείο της επιχείρησης;

• Έχει ζητήσει έλεγχο για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στην εγκατάσταση;

• Ή μήπως το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων δεν θεωρείται αρκετά σημαντικό για δημόσια παρέμβαση;

Πρόκειται για ερωτήματα που δεν αφορούν μόνο ένα περιστατικό. Αφορούν τον ίδιο τον ρόλο του συνδικαλιστικού κινήματος.

Συνδικαλισμός χωρίς εργαζόμενους;

Ο θεσμικός ρόλος ενός εργατικού κέντρου είναι ξεκάθαρος: να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης των εργαζομένων, ιδιαίτερα όταν συμβαίνουν εργατικά ατυχήματα που εγείρουν ζητήματα ασφάλειας και ευθύνης.

Όταν όμως τραυματίζονται εργαζόμενοι και το όργανο που τους εκπροσωπεί δεν βρίσκει ούτε μια λέξη να πει, τότε γεννιέται ένα βαθύτερο ερώτημα:

Σε ποιον τελικά λογοδοτεί ο τοπικός συνδικαλισμός;

Η σιωπή αυτή δεν είναι απλώς αμήχανη. Είναι ενδεικτική μιας βαθύτερης κρίσης, όπου ο συνδικαλισμός μοιάζει να απομακρύνεται από τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων και να εγκλωβίζεται σε έναν ρόλο τυπικών ανακοινώσεων και γενικόλογων τοποθετήσεων.

Οι εργαζόμενοι όμως δεν χρειάζονται σιωπή.
Χρειάζονται στήριξη, έλεγχο, διεκδίκηση και διαφάνεια.

Και αυτά είναι τα στοιχεία που οφείλουν να απαιτούν  και να παρέχουν τα συνδικαλιστικά τους όργανα.

Ο «Καθημερινός Παρατηρητής» θα συνεχίσει να παρακολουθεί τόσο την εξέλιξη της έρευνας για τα αίτια της έκρηξης στη FIBRAN, όσο και τις αντιδράσεις των θεσμικών φορέων που έχουν την ευθύνη να βρίσκονται στο πλευρό των εργαζομένων.